SAYIN SAVCIM

34.BÖLÜM

Kafamı salladım ve hemen yan tarafımda giyinme odası yazan odaya girdim üzerimdeki elbiseyi çıkartıp kadının verdiği elbiseyi giydim askılı dizime kadar gelen bu elbise çok güzeldi kendime de çok yakıştırdım

  

Bir kez daha aynaya baktım evet güzel hem de çok güzel oldu kendimi yeterince övdüğüme göre çıkabilirim artık deyip çıktım odadan Atakan ve 5 kadın samimi bir şekilde gülüşerek konuşuyorlardı
  

Evet bir kaç saat önce nişanlım olan Atakan yanında ki 5 kadınla gülerek samimi bir şekilde konuşuyor e sen şimdi ayvayı yemedin mi Yüzbaşı beni ilk fark eden sarışın mavi gözlü kadın oldu

 

Bana bakınca gülüşü soldu ve küçümseyerek baktı iki adım attım Atakan beyefendisi de fark etti beni hemen yanıma geldi elimden tutup kendi etrafımda 2 tur döndürdü ıslık çalarak

Atakan: Yavrum çok güzel olmuşsun

Ben: Teşekkür ederim bebeğim

Deyip kollarımı boynuna sardım kulağının hemen altına öpücük kondurdum

Fotoğrafçı: Hazırsanız eğer başlayalım mı?

Ben ve Atakan: Başlayalım

Fotoğrafçıyı takip ettik bir odaya girdik ve çekime başladık Atakan nişanlandığı
Mız için fotoğraf çekip albüm yapmak istediğini hatıra kalmasını istemiş bizde bu yüzden tam 2 saat boyunca fotoğraf çektik tam 80 tane çektik hemde

Ben: Atakan çok fazla olmadı mı sence de?

Atakan: Öyle mi oldu çok mu yoruldun güzelim?

Ben: Eveeeet yoruldumm

Dedim çocuksu bir tavırla

Atakan: Oy kurban olurum ben sana tamam bitirelim birtanem

Ben: Damamm

Deyip dudaklarımı büzdüm o anda Atakan büzdüğüm dudaklarımı öptü ve tekrardan bir flaş patladı fotoğrafçı bey bugün doyamadı bizi çekmeye bir türlü ama güzel çekiyor yalan yok eğri otur doğru konuş demişler

  O sarı çiyan yine geldi ve gene bana küçümseyici bakışlarını atmaya başladı ellerimi Atakan'ın göğsüne koyup hafif hafif okşamaya başladım kafamı hafif kaldırıp alttan alttan gözlerine bakıp cilveli cilveli konuşmaya başladım

Ben: Atakaaan sevgilimmmmm

Dedim uzatarak o da kollarını belime doladı kafasını eğip bana baktı tabi o sırada belimi okşamayı da ihmal etmiyordu benim devim

Atakan: Efendim papatyam

Ben: Senin burada bir evin vardı diye biliyorum

Atakan: Evet güzelim var

Ben: Orada kimse var mı peki?

Atakan: Annemler var birtanem

Ben: Yiaa öyle mi?

Dedim üzülmüş gibi yaparak

Atakan: Neden yavrum niye birden moralin bozuldu?

Ben: Boş ver ya önemli bir şey değil