SAYIN SAVCIM

22. BÖLÜM

1 Hafta sonra Erva'dan

Atakan uyanalı 1 hafta oluyordu doktorun dediğine göre durumu gayet iyiydi 3 gün sonra taburcu olcaktı bende eve gelip duş alıp üstümü değiştirdim ve tekrad hastaneye gittim Asena geldiği günden beri çok ters davranıyor bana sebebi de hem abisiyle sevgili olmam hem de Gamze'nin kız kardeşi olmam sürekli laf sokma peşinde ama kaale almıyorum Atakan üzülsün istemiyorum o yüzden sessiz kalıyorum ama şimdilik hastanenin bahçesine arabayı park edip indim

   Kilitleyip içeri girdim 4. Kata çıktım merdivenleri kullandım yine her zaman ki gibi asansörden çok korkuyorum o yüzden hiç binmem 4.kata geldim Atakan'ın odasına gittim kapıyı çalıp girdim Asena vardı yanında ben giderken Alp vardı oysaki neysw deyip yatağa doğru gidip oturdum Atakan çok ters bakıyordu

Ben: Sevgilim bir sorun mu var?

Atakan: Evet Efnan var sorun sensin

Ben: Atakan ne diyorsun sen?

Atakan: Hiç utanmadın mı yüzüme bakarken?

Ben: Atakan ne saçmalıyorsun düzgün anlat şunu hiç bir şey anlamıyorum

Atakan: Ablan ve abinle bir olup kardeşimi kaçırdınız sonra da suçu diğer kardeşime attın bizi de kurtardın ki göze batmayasın diye

Ben: Asena mı söyledi sana bunları?

Atakan: Evet görmüş seni Sevda'yı da nasıl tehdit ettiğini de görmüş

Ben: Sende buna inandın öyle mi Buğra?

Buğra dememi beklemiyor olcaktı ki affalladı ama hemen kendini toparladı ve konuştu

Atakan: Kardeşim bana yalan söylemez Efnan

Ben: Pekii

 

  Deyip kafamı salladım sonra bana hediye aldığı kolye ve bilekliği çıkartıp avcuna koydum gözlerim dolmuştu her an ağlayabilirdim ama ağlamiycam ayağa kalkıp son bir kez baktım yüzüne üzgün bakıyordu gözleri hayal kırıklığı vardı bakışlarında

Ben: Geçmiş olsun kendine iyi bak dikkatli ol gerçekleri öğrendiğinde pişman olursan sakın kapıma gelme çünkü kapattığım kapıyı bir daha açmam seni seviyorum sevgilim ama vazgeçicem emin olabilirsin görüşmemek üzere hoşçakal

   Deyip eğilip son kez dudağına hafif bir öpücük koyup çıktım ordan demek o kadar güven verebilmişim ona canım çok acıyor her şeyim dediğim ailem dediğim adam da bana sırt çevirmişti neyse böyle olması gerekiyormuş arabama binip eve gittim eşyalarımı toparlayıp çıktım ve lojmanda ki eve gittim çantamı kapının girişine koydum ayakkabılarımı çıkarıp kenara fırlattım odama gidip yatağıma girdim üstümü sıkıca örttüm ve tutmakta zorlandığım göz yaşlarımı serbest bıraktım

   Beklemiyordum asla bana böyle bir şey yapacağını beklemiyordum bir kez daha kimsesiz kalmayı yine yalnız başıma kaldım ben ağlamaya devam ederken kapı çaldı kalkıp açtım Firuze Teyze'yi görmeyi beklemiyordum hızla göz yaşlarımı sildim

Ben: Firuze Teyze

Firuze Teyze: Efnan kızım gelebilir miyim?

Ben: Ta-tabi buyur geç

FİRUZE HANIM'DAN

     3 yıl önce öldü diye bildiğim kızım hayattaydı yaşıyordu Savcı kızım olmasaydı belki de hiç bulamiycaklardı çok iyi bir kadın Savcı Efnan Atakanımı da çok seviyorum oğlum da onu çok seviyor birbirlerine olan bakışlarından anlıyor insan ne kadar aşık oldukları

     Asena geleli 1 hafta oluyordu geldiği günden beridir Savcı'yı sevmediğini söylüyordu Özge ve Atakan birlikte olsun istiyordu Özge onun çocukluk arkadaşı ve liseden beridir aşık Atakan'a ama Atakan ona hiç ümit vermedi hep kardeşi gibi gördü öylede davrandı dün gece Özge ile konuşurlarken duydum onları " Atakan bana inanır beni kaçıranın Savcı olduğunu söyleyip birazda ağladım mı sorun hallolur bu mesele" demişti bu sabah da Atakan'a ağlayıp yalanını söyledi Atakan da inandı Efnan geldiğinde de çok kırdı onu

   Tıpkı ben ve babası gibilerdi onlar ama Efnan affeder mi bilmem lavabodan çıktım Asena'ya ters ters bakıp Atakan'a döndüp konuştum kolye ve bilekliği avcuna almış bakıyordu gözleri kızarmış ve dolmuştu ama şuan umrumda olan oğlum değil gelinim di kim bilir ne kadar kötü hissetmiştir kızcağız

Ben: Buğra ne yaptığını zannediyorsun sen?

Atakan: Ne yaptım anne olması gereken buydu

Ben: Planın işe yaradı kızım ayırdın onları peki şimdi Özge ile birlikte olcak mı sanıyorsun

Asena: N-ne diyorsun anne?

Atakan: Ne planı anne özge ne alaka?

Ben: Çok pişman olcaksın oğlum çok ama dua et geç olmadan hatanın farkına var ve affettir kendini o kız seni affedene kadar da gözüme görünme

Deyip hastaneden çıktım Alp'te yeni geliyordu

Alp: Anne neyin var?

Ben: Efnan'ın evini biliyor musun?

Alp: Evet anne

Ben: Tamam hadi ona götür beni

Alp: Tamam anne

Deyip arabaya bindik ve Efnan'ın evine doğru yola çıktık 35 dakika sonra karargah lojmanlarına geldik  Alp'in dediğine göre 3. Kat 6. Daireydi 3 kat çıkıp 6. Dairenin kapısını çaldım 2 dakika sonra ağlamaktan gözleri kızarmış Efnan açtı kapıyı içeri girdik salona oturduk konuşmaya başladım

Ben: Asena'nın yalan söylediğini senin suçsuz olduğunu biliyorum Efnan

Efnan: Ama o bana inanmadı Firuze Teyze

Ben: Bak kızım Asena ona hiç yalan söylemezdi birazda ağlayıp zırlayınca hemen inandırdı kendini Atakan asla kıyamaz kardeşlerine hele ki Asena'ya anlıyorsun beni değil mi?

Efnan: Anlıyorum Firuze Teyze ama çok kırıldım

Ben: benim elimde kanıt var eğer affediceksen biraz süründürelim sonra gösterelim kanıtı

Deyip ona baktım

____________________

Bölüm sonu

Keyifli okumalar dilerim

İyi geceleerr