SAYIN SAVCIM

30. BÖLÜM

1 AY SONRA YAZAR'DAN

Genç kadın giydiği ve üzerine tam oturan kırmızı elbiseye saçına makyajına bakıyordu sonra aklına çocukluğundan bugüne kadar sakladığı fotoğraf albümü ve flash bellek geldi dolabını açtı kutıyu koyduğu yere baktı ama bulamadı dolabı darma dağın etmesine rağmen bulamadı ağlamaya başladı genç kadın annesi ve babasından kalan tek şeydi onlar odanın her tarafına baktı ama bulamadı ağlaması bu sefer hıçkırığa döndü genç kadının salona geçti ne var ne yoksa dağıttı ama sonuç değişmedi yine bulamadı mutfağı da aynı şekilde dağıttı yere düşüp kırılan bardağın üzerine bastı ayağına cam battı kanıyordu ama hissetmiyordu genç kadın

   
  Telefonu çalmaya başladı eline alıp baktı Atakan arıyordu açıp kulağına götürdü genç adamın endişeli sesi duyuldu bu sefer de

(Telefon konuşması)

Atakan: Erva, Ercan güzelim kapıyı çalıyorum neden açmıyorsun nerdesin?

Kapımı çalmıştı dedi genç kadın kendi kendine hiçte duymamıştı ne ara çalmışyı ki genç adam hala nasıl ve nerde olduğunu neden kapıyı açmadığına dair sorular soruyordu genç adam kadının onu dinlediğini biliyordu genç kadın ağlamaktan konuşamıyordu

  Genç adam daha nazık bir şekilde korkutmadan tekrar konuştu

Atakan: Bebeğim neden konuşmuyorsun biliyorum affetmedin ama bari bir şey söyle ha güzelim

Erva Efnan: Atakan

Atakan: Söyle göz bebeğim söyle sol yanım

Erva Efnan: Atakan

Deyip daha çok ağlamaya başladı genç adamın içi içini yiyordu delirmek üzereydi ama sakin kalmaya çalışıyordu

Atakan: Kapıyı açar mısın birtanem?

Genç kadın telefonu kapatıp kapıyo açtı genç adam gördüğü kadınla derin nefes aldı kadın ise adamı gördüğü anda küstüğü unutup ona sıkı sıkı sarıldı ve göğsünde ağlamaya başladı

 
    Adam genç kadını kucağına alıp içeriye girdi kapıyı kapattı ve salona girdi kucağındaki kadını hiç bırakmadan koltuğa oturdu otomatikmen kadın da adamın kucağına oturmuş oldu

   Adam kendisine sıkıca sarılıp hıçkırarak ağlayan genç kadının saçlarını okşamaya başladı genç kadın konuşmaya başladı

Erva Efnan: Bulamadım Atakan her yere baktım ama bulamadım

Atakan: Neyi bulamadın güzelim?

Erva Efnan: Kutuyu bulamadım

Dedi çocuksu bir şekilde şuan elinden şekeri alınmış çocuklar gibiydi kadın

Atakan: Albümün olduğu kutuyu mu?

Erva Efnan: Evet Atakan bulamadım her yeri darmadağın ettim ama bulamadım

Atakan: Bebeğim o kutuyu benim evimde unutmuşsun ben de o kutu

Genç kız hızla kafasını adamın göğsünden kaldırıp gözlerine baktı