SAYIN SAVCIM

4. BÖLÜM

   Sabah uyandım yataktan kalktım elimi yüzümü yıkayıp giyinme odama girip kahverengi kumaş pantolon latte rengi boğazlı kazak giydim

  Saçımı alttan at kuyruğu bağlayıp kahve tonlarında hafif bir makyaj yapıp odadan çıktım

   Mutfağa girip bir bardak su içip bir elma alıp kapının önüne geldim kahve rengi stilettomu ve kahve rengi kabanımı da giyip çantamı alıp çıktım evden

  Kapımı kilitlerken karşı dairenin kapısı açıldı önce abim sonra da ablam çıktı onları tanıdığımı anlamasınlar diye konuştum

Ben: Günaydın

Abim: Günaydın Efnan

Ben: Savcı derseniz daha iyi olur

Abim: Peki Savcım

   Onlar aşağı inerken bende yukarıya çıktım Berk'in kapısını çaldım 1 dakika kadar bekledikten sonra Hazal Abla açtı kapıyı Berk"in kız kardeşi beni görünce hemen boynuma atladı

Hazal abla: Efnan hoş geldin canımmm

Ben: Hoş buldum Hazal Abla

Hazal abla: Geçsene içeriye kahvaltı yapıcaktık bizde

Ben: Afiyet olsun abla ben kahvaltı yapmam Berk benimle iş yerine gelecekti' de onun için geldim

Hazal abla: Berk abim gece acil göreve gitti Efnan sana mesaj atmıştı diye biliyordum ben ama

Ben: Ben bi bakayım dur

Telefonumu çıkarıp whatsapp'a girdim Berk'ten mesaj vardı göreve gittiğini falan yazmıştı

Ben: Aynen yazmış ben bakmadım neyse size de rahatsızlık verdim sabah sabah kusura bakma abla

Hazal abla: Estağfurullah Efnan ne rahatsızlığı ablacım

Ben: Hadi görüşürüz o zaman

Hazal abla: Görüşürüz güzeli.

   Tekrar aşağı indim ve apartmandan çıktım arabamın benzini bitti ve doldurmadım nasıl gidicem ben şimdi oraya ya offf

    Taksi çağırmaktan başka şansım yok ve durak buraya baya uzak karargaha doğru yürümeye başladım

  İçeriye girip Samet'i ya da Serkan'ı aradım aradım ama ikisi de ortalıkta yoktu arkamı döndüm ve duvara çarptım

   Bir dakima ben koridorun ortasındayım duvarın ne işi var koridorun ortasında sonra üstümde hissettiğim sıcaklıkla çığlık attım

  Bir askere çarpmıştım ve elinde bardak vardı bardağın içinde de çay o da benim üzerime döküldü " Ahhh Yandımmm"

ATAKAN BUĞRA KARAHAN'DAN

Sabah annemin sesiyle uyandım

Annem: Buğra kalk artık annecim saat 7 olmuş

Yataktan kalktım ilk defa annem uyandırıyordu beni ve baya geç uyanmıştım bu sefer gerçekten hasta olmuş olmalıyım

 
  Neyse deyip elimi yüzümü yıkayım ünüformamı giyip çıktım odamdan bizim ev baya genişti lojmanlar da kalmıyoruz Karargah'la aramızda 15 dakika falan var pek uzak değil yani

Mutfağa girip annemin yanağından öpüp konuştum

Ben: Günaydın anne günaydın baba