...
Magkakasunod-sunod na malalakas na kulog ang rinig na rinig sa kalangitan ng bayan ng Nopales ngayong gabi; Bagay na mas nakapagbibigay ng nginig at pagkabalisa sa mga taong nandirito.
Kasabay naman ng masamang panahon ang masamang pangyayari na nagaganap ngayon sa loob ng tahanan ng pinakamakapangyarihang pamilya sa bayan... Sa pamilyang Gladius.
"I. SAW. HER!"
That voice.
"I touched and I even kissed her! I know she's alive!"
That voice hides the deepest pain.
"Let me out!"
But no one knows.
"W-wife..."
No one wants to know.
I-isang boses lang ang tanging maririnig sa buong kabahayanan. Isang tao na nakakulong sa isang kwarto na walang ibang ginagawa kundi ang sumigaw at magwala. Sumasabay ito sa ingay at kilabot na ginagawa ng kalangitan.
Oras-oras, araw man o gabi, walang ibang ginawa kung hindi ang magmakaawa. Walang hinto at kapagurang pagmamakaawa.
Ngunit kahit isa? Walang may gustong makinig.
"Let me out! How could you do this to me?!"
Tanging pagpikit, pag-iwas, at pagtatakip ng mga tenga na lamang ang solusyon upang hindi maramdaman ang emosyong punong-puno ng sakit at pait galing sa taong nakakubli sa likod ng pinto.
"Bring my wife back!" Ang madalas na sigaw.
Walang nakakapigil mapaluha ngunit mananatili pa ring tikom ang bibig at saradong mga tenga.
"H-he's becoming uncontrollable. I don't... I d-don't know what to do anymore." Lumuluhang bulong ng babae sa yakap nitong asawa.
Kapwa sila may malungkot na tingin sa kwarto kung saan naroon ang lalaking sumisigaw.
"Let's just hope for his senses to come back." Wika niya at niyakap pa nang mas mahigpit ang asawa.
"Pag nakalabas ako rito, I swear! H-hinding-hindi niyo na kami makikita ng asawa ko. Just let me out, p-please... Please! J-just... just let me out, mom and dad. I'm begging all of you." Rinig pa nila.
Hindi naman na kinaya ng babae kung kaya't tuluyan na itong napahagulgol at napaupo. Agad din namang inalalayan ng asawa.
"You know that she's my life, right? I know she's alive! Please, l-let me make everything right to her... Mom, dad, please..." Tumigil siya sa pagsasalita.
Napahinto naman ang lahat nang mas lumakas ang pag hikbi nito at ang pag-garalgal ng boses. Nagkatinginan ang lahat.
"RuneiaaAAAAAHHHHHH!"
Ito ang unang pagkakataon na hindi awa ang nararamdaman nila dahil sa paglakas ng iyak nito. Ito rin ang unang pagkakataon na sobrang lakas ng pag iyak nito. Parang kahit ilang araw na siyang hindi humihinto, may lakas pa rin ito.
Takot... 'Yan ang nararamdaman nilang lahat. Parang isang kilabot ang nadulot sa pakiramdam nila nang marinig ang sigaw niya. Hindi pa 'to nangyayari nakaraan.
"M-marami... Marami akong pagkukulang sa kaniya... A-at gusto kong bumawi lalo na't bilang asawa. Gusto ko na magsimula ulit kami... I love her so much. So much..."
Patuloy pa rin sa pag iyak ang babae kung kaya't napag desisyunan na ng lalaki na ialis na ang asawa.
"Ikababaliw ko kapag, k-kapag nawala siya sa akin..."
"NARIRINIG N'YO 'KO?!"
"NARIRINIG N'YO 'KO!
"N-nari-naririnig n'yo 'ko..."
"Ika.. Ikababaliw ko 'yon. Ma, pa..."
Dahan-dahan silang tumalikod---NGUNIT mabilis din napahinto ulit.
"AAAAHHHHHHHHH!"
Isang malakas na malakas na sigaw ang narinig...
Kasunod nang pag tahimik ng buong paligid.
-----
Day 31...
They kept me. Hid me in a place where I can feel the emptiness in me. Hid and left me in the big room, alone and miserable. It's funny how they can still call me son even I no longer know who they are.
Living in this room make my heart shattered--- Oh! No. The day she was gone, my heart already died.
⊙﹏⊙
Thank you! ꒰⑅ᵕ༚ᵕ꒱˖♡
Warning: This story contains mature scenes and words. Sorry.
"ᵁⁿᵈᵉʳˢᵗᵃⁿᵈⁱⁿᵍ ᵗʰᵉ ᶜʰᵃʳᵃᶜᵗᵉʳˢ ᶜᵃⁿ ʰᵉˡᵖ ʸᵒᵘ ᵗᵒ ᵘⁿᵈᵉʳˢᵗᵃⁿᵈ ᵗʰᵉ ʷʰᵒˡᵉ ˢᵗᵒʳʸ."
BINABASA MO ANG
Ｃｒａｚｙ Ｌｏｖｅ
Gizem / Gerilim"𝙃𝙪𝙨𝙩𝙞𝙨𝙮𝙖 𝙨𝙖 𝙢𝙜𝙖 𝙥𝙖𝙜𝙢𝙖𝙢𝙖𝙝𝙖𝙡 𝙣𝙖 𝙣𝙖𝙜𝙩𝙖𝙥𝙤𝙨 𝙨𝙖 𝙠𝙖𝙢𝙖𝙩𝙖𝙮𝙖𝙣." ... Hindi lahat ng pamilyang mayaman, buo, at maganda, ay masaya. Walang perpektong pamilya. Learn to know every side of the story before you judge so...
