ALPHA :MY HUSBAND [ BL ]

5

မနက်ခင်းအိပ်ရာနိုးလာချိန်မှာ သက်ပုံခြယ်တစ်ယောက် မနေ့က အကြောင်းအရာများကို ပြန်စဉ်းစားနေလေသည်။

System {မင်း ကောင်းမြတ်ထူးကို အိပ်ခန်းထဲလိုက်ပို့ခိုင်းသေးတယ် }

'ဘာ'

System { နောက်ပြီး မင်းရဲ့ တင်ပါးကို ဟန်ငြိမ်းကိုက ရိုက်လိုက်တယ် }

'ဘယ်လို ၊ ဒါတော့ လွန်သွားပြီ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ သိက္ခာက်ိုချနင်းလိုက်သလိုပဲ'

System { မင်းအိပ်ရာဘေးက စားပွဲပုအောက်မှာ ရှိတဲ့ ကွန်ဒုံးဗူးတွေကိုလည်း တွေ့သွားသေးတယ် }

'ငါတော့ အရှက်ကုန်ပြီ….ကုန်းကောက်စရာကိုမရှိတော့ဘူး ၊ ဘာလို့ သက်ပုံခြယ်က ကွန်ဒုံးတွေဆောင်ထားရတာလဲ လီးပဲ'

ဆံပင်စုတ်ဖွားဖြင့် ညကအကြောင်းပြန်တွေးကာ နေစရာမရှိတော့ပေ။

"သေဖို့သာ ကောင်းတယ်ကွာ ၊ ချီး..."

ထိုစဉ် ဘောင်ဘီအိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းဝင်လာလေ၏။ ခေါ်ဆိုသူ အမည်ကြည့်လိုက်တော့ ယံ ဆိုသည့် နာမည်ကိုတွေ့ရသည်။

"ဟလို"

"ကောင်စုတ်လေး….ဆိုင်ကိုလာပြီး ကူဖို့ အစီအစဉ်ရော ရှိသေးရဲ့လား ဟမ်၊ ဒီမှာ မားတစ်ယောက်တည်း မနိုင်တော့ဘူး၊ ယောက်ျားရပြီးတော့ ဒီမားမားကို မေ့လိုက်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား၊ ဆိုင်ကို အခုချက်ခြင်းလာခဲ့ ဒါပဲ"

ပြောချင်ရာ ပြောပြီး တစ်ဖက်က ဖုန်းချသွားလေ၏။

"ဟမ်၊ ဘယ်သူကြီးလဲ ယောက်ျားအသံကြီးနဲ့ သူ့ကိုယ်သူမားမားတဲ့ ဘာတွေလဲ"

System { ခဏလေး ငါရှာထားပေးမယ် }

'အိုကေ'

System နှင့် သက်ပုံ၏ စကားပြောပုံမှာ သူငယ်ချင်းတွေလို ဖြစ်လာ၏။ ယခင်ကထက်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိလာလေသည်။

ရေချိုးကာ အောက်ထပ်ဆင်းလာတော့ ဟန်ငြိမ်းကို မနက်စာ စားနေတာကို တွေ့ရ၏။

"မနက်စာ စားပြီးရင် မင်းအမေကို ဆိပ်ကမ်း လိုက်ပို့လိုက်၊ လီလီနိုင်းက ကားမောင်းပို့လိမ့်မယ်"