Blue Diary ( Echo of My Blue )

11. Falling

၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ။

ဒီနေ့လည်း သာမန်နေ့လေးတစ်နေ့ပါပဲ။ သာမန် ညလေးတစ်ညလို့ ပြောရမယ့် အချိန်ကိုတော့ ရောက်ခဲ့ပြီပေါ့။ ဒီနေ့လည်းပဲ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိနေမှုအတွက် ကင်မ်ဂယူဘင်းကို ကျေးဇူးတင်ရအုံးမှာလား။ ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်သလား။

ထုံးစံအတိုင်း Friday Night မှာတော့ ထိုင်နေကျ ဘားကိုပဲ ရောက်လာဖြစ်တယ်။ ည ၈ နာရီလောက်ဆိုတော့ ပျော်ချင်ပါးချင်သူတွေ တရိပ်ရိပ် ဝင်လာတတ်တဲ့ အချိန်လို့ ဆိုရမယ်။ ဒီနေ့လည်း စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့ သောက်ဖို့ပဲ ဖြစ်ခဲ့ပြန်တာပေါ့။ သူတို့ကတော့ ဘွဲ့ရတဲ့သူကရ၊ အလုပ်ဝင်တဲ့သူက ဝင် နဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့သူက ကျန် .. အမြဲတမ်း အဖွဲ့ကျနေလျက်ပဲ။

ကော့တေးကောင်တာမှာ နေရာဦးထားတတ်တာကတော့ ငါတို့ အုပ်စုပါပဲ။ ဒီနေ့တော့ နေရာမရွှေ့ဘဲ သောက်ဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်။ စီနီယာအစ်ကိုတွေက ယူထားတဲ့ table မှာ ပျော်လို့ ရွှင်လို့။ မိန်းကလေးတွေပါလာတဲ့အခါ ငါ့မှာ တစ်ဝိုင်းထဲ ထိုင်ချင်စိတ်တောင် မရှိတော့ဘူး။ ငါက သူတို့ကို ရှောင်ထွက်နေမိတာလား။ သူတို့က ငါ့ကို ဖယ်ထားတာလား။ ငါဘာသာငါတောင် မသဲကွဲတော့တာ အမှန်။

" Blue Bird လို့ ခေါ်ပါတယ် လူကြီးမင်း။ Gin နဲ့ Martini အဓိက ပါဝင်ပါတယ် .. အချိုးအဆကတော့ "

ကောင်တာက Mixologist ( ကျွမ်းကျင်သော ကော့တေး ဖျော်စပ်သူ ) ချပေးတဲ့ ကော့တေးတစ်ခွက်ကလည်း နာမည်ကြားရုံတင် အော့နှလုံးနာချင်စရာကြီး။

" တော်တော့ .. တော်တော့ .. အဲနာမည်ကြီး မကြားချင်ဘူး။ သောက်လည်း မသောက်ချင်ဘူး။ Gin မပါတာ ထပ်ဖျော်ပေးပါ "

ငါ့ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ဖျော်စပ်သူက ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းညိတ်တယ်။ ' ပြင်းတာလိုချင်လား လူကြီးမင်း ' တဲ့လေ။ သူက ထပ်မေးလာသေး။ ' အပြင်းဆုံးကို လိုချင်တယ် ' လို့ ငါ ဖြေတော့ သူက ဖြစ်စေရမယ် ဆိုတဲ့ အပြုံးမျိုး ပြုံးတယ်။