Lavin (Düzenleniyor!!)

4.Bölüm

Evetttt.

Merhabalar.

Nasılsınız, iyimisiniz? Umarım iyisinizdir.

Bölüme geçmeden önce volte atarsanız sevinirim.

İYİ OKUMALARRR

.

25.07.24

.

Huzurlu uyku.

Belki de ilk defa tadıyor ve hissediyordum.

Hissi çok güzelmiş...

Ne yalan söyleyelim şimdi. Ardahan her sabahın günü hayvan gibi uyandırır beni, günümü zehir ederdi. Şimdi farklıydı işte.

Sabah uyandığımda Emre bey baş ucumda oturuyor ve saçımı okşuyordu. Ona olan bakışlarım kesinlikle dik dikti. Ne yapıyor bu ya, bakışlarıydı resmen.

Şuanlık kendisine baba diyemiyordum, diyemezdim.

Uykulu gözlerim ile ona bakarken o gülümsedi. "Günaydın, güzelim."

Bende samimi bir şekilde gülümsedim ama gülümserken bakışlarım değişmedi. "Günaydın." O da farkına vardı, anlayış ile elini saçımdan geri çekti. "Dayanamadım." Dedi sadece. "Huzurlu uykunun içindeydin. Bende uyanmanı bekledim."

O değilde. Başka bir şey fark ettim.

Biri bana ilk defa güzelim demişti.

Oğuz bile dememişti. Bana hep başka lakaplar takardı ama hiç güzelim dememişti.

Ve bu da midemde bir kıpırtı olmasına mani oldu.

Baş ucumdan kalktı. Ayakta öylece bana bakarken göz kırptı.

"Sen yerinden kalk bakalım ardından ise aşağıya kahvaltıya gel. Ondan sonra sen, ben, annen ve Cenk abin ile alışverişe gideceğiz."

"Ama," diyerek itiraz edicektim ki Emre bey sözümü kesti. "Aması yok, güzelim. Hem sen alışveriş yapıcaksın hem de ben senin kimlik işlerini halledeceğim."

Derin bir nefes vererek, "Peki," dedim.

Emre bey ise ilk önce alnımdan öpmüş ondan sonra ise ayaklanmıştı. "Bekliyoruz seni," dedi en son odadan çıkmadan önce.

Garipti.

Kendisi değil yaşadıklarım garipti. Hâlâ inanamıyordum. Sanki bir masalın içindeydim.

Gözlerimi ovuşturarak yataktan doğruldum ve ayağa kalktım. İlk önce Defne hanımın gösterdiği odadaki banyoya gittim ve yüzümü yıkadım. Yüzümü yıkadıktan sonra kuruladım ve odaya geri döndüm.

Ama benim kıyafetim yoktu diyecektim ki kapı açıldı. Maalesef dün aldığım kıyafetlerin hepsini kirli bulmuş, Emre bey gittikten sonra Defne Hanım gelmişti. Kendisine söylediğimde yıkanması için göndermişti. Şimdi ne hâlde bilmiyordum.

Beni görünce gülümsedi. "Günaydın," dedi. Orta yaşlarda birisiydi ve samimiyeti fazlasıyla vardı. Elindeki kıyafetleri bana uzattı. "Bunlar senin için. Bugünlük idare et. Dün gece gönderdiklerin daha kurumamış. Olur mu?"

Onaylar şekilde kafa salladım ve tuttuğu kıyafetleri aldım. Kendisi de tekrardan bana gülümsedi ve odadan çıktı. Bende Ayşe ablanın odadan çıkması ile elimde olan kıyafetleri giyindim.