𝐌𝐞𝐥𝐞𝐳 | 𝐓𝐚𝐞𝐤𝐨𝐨𝐤

9-Umursamazlık

çattt kapı aklına gelirim oğlum modun düzelicekkkk yess be ben geldimm ve son yayınladığım bölümün üzerinden 1 yıldan da fazla geçmişşşş aaaa

Özür dilerimmn 🥺🙏🏻

-

Taehyung Eunchae ve Jungkook'u öyle gördükten sonra kendisini tutamamış boncuk gözlerinden birkaç yaş damlasını akıtmıştı. Onu bu kadar üzen neydi? Jungkook'un artık en sevdiği kişinin kendisi olmayacak olması mı yoksa onların bu kadar yakın olması mıydı? Aslında belki de Jungkook'un sadece bir tek kendisini sevmesini beklemesi bencillikti. Sadece kendisini sevemezdi ki elbette seveceği başka insanlar da olacaktı. Kendisi her ne kadar Eunchae'yi sevmiyor olsa da Jungkook seviyordu belli ki.

Daha fazla dayanamamış ağlayarak odasına koşmuştu. Kapısını kapatıp kilitledikten sonra yorganın altına girip gördüklerini unutmak için uyumaya çalışmış ama bir türlü ne kadar unutmak istese de zihni ona ihanet eder gibi az önceki görüntüyü tekrar tekrar gözlerini önüne getirmeye yemin etmiş gibiydi.

Acaba dedi içinden acaba bana daha fazla katlanamadığı için mi böyle bir şey yapmıştı? Gördükleri belki de sadece rüyasının bir parçasıydı. Eunchae'ye sinir olduğu için bilinç altında böyle bir şey yatıyordu belki de. Hayır onlar gerçekti gerçekten görmüştü işte. Kendini kandırması bile işe yaramıyordu.

Aşağıdan sesler duyunca yatağından irkilerek kalkmış kilidini açıp odasının kapısını aralayarak neler olduğunu dinlemeye çalışmıştı.

"Sana seni sadece bir arkadaş olarak gördüğümü söylediğim hâlde  neden yaptın bunu Eunchae?"

"Jungkook ben özür dilerim gerçekten kendime engel olamadım."

"Aynısını ben yapsaydım sen benim kadar sakin kalmazdın Eunchae. Ne var biliyor musun belki de Taehyung seni istemediğinde ona itiraz etmemeliydim. Boş yere huzurumuzu kaçırdın bulunduğum durumun saçmalığına bak."

"Jungkook nolur affet beni özür dilerim tamam söz telafi edeceğim bir daha asla böyle bir şey olmayacak arkadaşlığımız bozulmasın lütfen."

"Konuştukça daha da saçmaladığının farkında mısın? Arkadaşlığımız bu zaman kadar hiç olmamış ki bozulsun Tanrı aşkına lütfen git bu evden daha fazla kalbini kırmak istemiyorum."

"Jungkook lütfe-"

"Git dedim Eunchae anladın mı? Sadece git." demesiyle Eunchae son kez yalvaran gözlerle Jungkook'a bakmış ancak onun kendisine sadece sinirli gözlerle baktığını görünce başını eğmiş koltuktan çantasını alarak dış kapıdan çıkarak evden gitmişti.

Jungkook az önce yaşananlar hiç yaşanmamış gibi varsayıp odasına gidecekken Taehyung'un kapısının önünde durmuş sonrasında odasına girmişti. Neyse ki o bunların hiçbirini görmemişti. Görseydi kim bilir ne kadar üzülür ve ne kadar kızardı çünkü haklıydı. Gitsin derken haklıydı.

Taehyung'a yaklaşıp saçlarını okşamış alnına bir öpücük kondurup odasından çıkmıştı. Taehyung ise bir anlık sorgulamıştı ne yani dedi kendisini dinlemesi için illaki haklı mı çıkması gerekiyordu? Her ne kadar aralarında bir şey olmamış olmasına sevinmiş olsa da kırgındı işte Jungkook'a onu uyardığında ciddiye almadığı için ama bunu kolay unutacak değildi tavrını gösterecekti elbette. Sadece Jungkook'a karşı onu umursamıyormuş gibi davranacaktı ve çabalayaşını keyifle izleyecekti. Aklına gelen bu düşünceyle az önceki kötü ruh halinden sıyrılmış geri keyfi yerine gelmişti ve sırıtıp gözlerini kapatıp uykusuna bırakmıştı kendini.

~~~

"Taehyung bak sana çok sevdiğin için çikolatalı krep yaptım güzelim."

Evet, Jungkook sabah kalkar kalmaz ilk yaptığı şey Taehyung'a sevdiği çikolatalı kreplerden yapmak olmuştu. Her ne kadar Taehyung'un onları gördüğünü bilmese de haklı çıktığı için içten içe ona karşı suçluluk hissediyor , aklınca böyle yaparak da hem kendini rahatlatıyor hem de Taehyung'u mutlu etmek istiyordu. Taehyung'un bunu görünce çok sevineceğini tahmin ediyordu fakat hiç de öyle olmamıştı çünkü karşısında mutlu bir yüzden çok suratsız bir yüz vardı. Ama neden böyle olmuştu ki?