FLOWER

Part 3

Unicode

"ဒါက မောင့်သူငယ်ချင်း Park Chaeyoung"

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်၊ ငါက
Jennie RubyJane Kim ပါ"

ကမ်းပေးလာသော သူမလက်သေးသေးလေးတွေကို
ပြန်ဆုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ဆက်ခြင်းကိုပြုလိုက်သည်။

Lala ကတော့ သူမ ပခုံးတွေကို
ဖက်တွယ်ထားရင်း Park တို့ကိုကြည့်ကာ
ပြုံးယောင်သန်းနေသည်။

"ဆံပင် ရွှေအိုရောင်တွေနဲ့ နင်ကလှလိုက်တာနော်"

Park ဘယ်လောက်လှလှ သူမ,ကိုမမှီတာကို
တအံ့တဩလှကြောင်းပြောနေတဲ့ အနှီမလေးကို
ကြည့်ပြီး အသဲတွေယားနေမိသူဟာ Lala ပဲ။

"ငါနင့်ကိုဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ"

"မောင်ခေါ်သလို Park ပဲခေါ်လည်း
အဆင်ပြေတယ် Jenရဲ့"

Park ကိုမေးသော မေးခွန်းဖြစ်သော်လည်း
သူက ကိုယ်စားဝင်ဖြေလာသည်။

"အွန်း....Park ပဲခေါ်ပါ"

"ငါ့ကိုတော့ Jennie လို့ခေါ်ပေါ့၊
Jenလို့တော့ ‌ခေါ်လို့မရဘူး၊  မောင့်ကိုပဲခေါ်ခွင့်ပြုတာမို့"

သူမကို ကြည့်တာနဲ့တင်
သူ့ကိုဘယ်လောက်ချစ်လဲ အတိုင်းသား
မြင်တွေ့ရသည်။

သူက လူတိုင်းဆီကနေတော့
အချစ်ခံရဖို့ကံ ပါလာသလားပဲ။

လန်ဒန်က မျက်နှာဖြူမတွေကလည်း
သူ့ဆို တန်းတန်းစွဲပဲလေ။

ဒါပေမယ့် သူမလိုတော့မဟုတ်။
သူ့ကိုကြည့်တဲ့ သူမအကြည့်တွေဟာ
အေးချမ်းတယ်၊  လောဘကင်းတယ်။

နားလည်အောင်ပြောရရင် တပ်မက်မှုမရှိသလိုမျိုး။
သူ့အပေါ်မှာ ဘယ်လိုတောက်လောင်မှုမှ
မပါဝင်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေပဲ ရှိပုံရသည်။

"ငါနင့် အိမ်ထဲခဏလေ့လာကြည့်လို့ရမလား"

"ရတာပေါ့၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ်သွားလေ"

အချိန်၅နှစ်လောက် ဝေးထားရတဲ့
ချစ်သူတွေမို့ အလွမ်းသယ်ရမှာတွေများမှာ
Park နားလည်ပါသည်။

ဒါကြောင့်လည်း
သူတို့နှစ်ယောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ်
စကားပြောလို့ရအောင် ရှောင်ထွက်လာခြင်း။