FLOWER

Part 8

Unicode

နိုဝင်ဘာ ၅ရက်နေ့ ၊ ၁၉၈၀ခုနှစ်။

အဲ့ဒီ နေ့စွဲကို Park သေသေချာချာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။
သူငယ်ချင်းသက်တမ်း ၆နှစ်နီးနီးအတွင်း Lala နဲ့
ပထမဆုံး အကြီးအကျယ် စကားများရန်ဖြစ်ကြတဲ့ ရက်ပဲ။

Jennie ကို ဘာမှနားချလို့မရတော့တဲ့အဆုံး
အိမ်ကို ဒေါသတကြီးနဲ့ Park ပြန်လာခဲ့သည်။
ဒီရောက်တော့ Lala ဟာ အေးအေးလူလူ
အပေါ်ထပ်ဝရံတာထွက်ကာ စီးကရက်ခဲနေသည်။

သစ္စာမဲ့လွန်းတဲ့ သူငယ်ချင်းကိုကြည့်ရင်း
လက်သီးကို တင်းခနဲအလိုလို
ဆုပ်လိုက်မိရုံသာမက ခြေလှမ်းတွေဟာ
မြန်ဆန်လွန်းစွာ သူ့ဆီရောက်သွားရင်း
လည်ဂုတ်မှ အကျီစကို ဆွဲယူပြီး
အခန်းထဲခေါ်သွားလိုက်သည်။

ဒီအကြောင်းတွေကို Lala မေမေနှင့်
Ms.Choi တို့အား
Park မသိစေချင်တာကြောင့်ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲမှာ Lala နဲ့စကားများရန်ဖြစ်ရင်း
အသက်ရှူသံ ခပ်ပြင်းပြင်းကလွဲ အခုကျ
တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

"နင်ကလေ အပစ်ခံရမှ နောင်တရမယ့် လူစား"

Park ထိုးထားလို့ ရောင်နေပုံရသည့်
ပါးမို့နှစ်ဖက်နှင့် Lala ဟာ အထိုးခံရလည်း
ဖြုံပုံမရ။

ပါးစောင်တစ်ဖက်ကို လျှာဖြင့်ထိုးရင်း
Park အား ခပ်ပေပေကြည့်နေခဲ့သည်။

"Jenက ငါ့ကိုဘယ်တော့မှပစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

"အဟက်!!! အေးပေါ့လေ၊ ဒါကြောင့်လည်း
နင်က ခွေးလောက်တောင် သစ္စာမရှိနေတာပေါ့"

"Park Chaeyoung!!!!!"

"တော်လိုက်တော့နော်...ဘာမဟုတ်တဲ့ကိစ္စနဲ့
ငါသူငယ်ချင်းအချင်းချင်း စိတ်ထဲမခုချင်ဘူးကွာ၊
နင် ဝင်ပါရမယ့်ကိစ္စမျိုးမဟုတ်ဘူး"

သူ့ကို တိရစ္ဆာန်နဲ့နှိုင်းတော့လည်း နာတတ်လိုက်ပုံများ၊ သူကျ သူများသမီးပျိုကို မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင်ကျအောင်လုပ်ရုံတင်မဟုတ်၊

အသိစိတ်မဲ့အောင်ပါ ဖန်တီးထားပြီးတော့
ဘာတွေများ ကောင်းမွန်နေလို့ ပြန်အော်ရဲတာလဲလို့
Park တွေးမိရင်း စိတ်ထဲမခံချိမခံသာ။