"FRIGUS!"
His jaw just clenched and continue pulling her to their room. Taliwas sa galit nito ay may pag-iingat pa rin ang paghawak sa kanya.
He locked the door. Napaigtad siya ng suntukin nito ng pinto. Nasa likod siya ni Frigus habang nakaharap ito sa pinto. He's catching his breath in rage. Nakalapat pa rin ang kamay sa pinto.
She never seen him this livid. Yes, she witnessed his monstrous side on his hideout where he beat those criminals but it's different today. Parang naputol ang kahuli-hulihang pasensya nito. The King triggered him so much that he forgot to respect him.
"Frigus..."
Hindi pa rin ito sumasagot. She sighed. Hindi naman siya nagalit o nabahala sa sinabi ng King. Hindi naman siya papayag na makipaghiwalay kay Frigus. She's giving him a chance. She also wanted him kaya bakit niya hihiwalayan?
But Frigus... He's so bothered and mad. Mataas ang respeto kay King pero nakalimutan yata kanina. Natatakot siya para dito dahil baka parusahan ito.
"Frigus, baka magalit si King sa ginawa mo---"
Frigus sarcastically laughed. May bahid ng sakit ang pagtawa nito saka lumingon sa kanya. Namumula ang mata nito, hindi naman mukhang paiyak, galit lang talaga.
"You're more worried on his reaction than mine. When will you care about me? Kailan ba 'yong ako naman?!" Frigus exclaimed.
She bite her lips on his words. Galit, lungkot, sakit at pagtatampo ang naghahalo-halo sa tono ng binata. If anyone is seeing him on this state, he looks like a wounded tiger but to her, he looks like an angry kitten.
"Ikaw ang inaalala ko, Frigus---"
"You're just saying that to calm me down." He said bitterly.
She stop herself from smirking. Imbes na maawa kay Frigus parang natatawa pa siya sa pagdadabog nito.
"Oo." Kasi naman! Dapat naman talagang pakalmahin si Frigus, ah?
He groaned inwardly. The pain on his eyes is more visible. He walks towards their bed. Tinaasan niya ito ng kilay ng makitang humiga ito at nagtalukbong ng kumot.
Itutulog ba nito ang tampo?
Lumapit siya dito. Tumayo siya sa gilid ng kama kung saan nakaharap ang binata. She removed the blanket covering his face pero agad na tunalikod ang binata.
She sighed.
"I'm craving for lasagna. Bababa lang ako---"
"No."
Nagulat siya sa biglaang pagbangon nito. Masama ang tingin ng mga mata ni Frigus pero hindi naman nakatingin sa kanya.
"Ikukulong mo 'ko dito, ganoon?" Hamon niya.
"Yes. And you won't go out until you learn to love me." Mariing saad nito.
"Abduction is a crime, Frigus." Pagpapaalala niya dito dahil mukhang nakakalimutan na nito ang pagiging abogado nito.
Umigting ang panga ng asawa at hinapit siya sa bewang. She's trapped between his legs. Wala ata itong plano na hayaan siyang lumayo.
"You've heard my cries and it's still not enough."
"So, you would commit a crime?" She asked.
Frigus watch her seriously. Naramdaman niya ang pagbilis ng pintig ng puso niya. Parang nabuhayan. Parang may kung anong kakaiba.
"Both. Cries and Crimes." Seryosong sagot ng asawa.
At ang tanong niya sa sarili bakit niya niya pa naramdaman ito kung kailan ganito ang sitwasyon nila? Do you have Stockholm Syndrome, Chameron?
BINABASA MO ANG
Cries and Crimes (3rd Gen) #2
Romance"Are you a Doctor?" Frigus asked hurriedly. "Y-Yes but---" Tinulak siya nito papasok at isinara ang pinto. He locked it. Napalunok siya. Patuloy siya sa pag-atras dahil patuloy ito sa paglapit sa kanya. "I don't care what kind of doctor are you but...
