ဒီဇင်ဘာရဲ့နှင်းမိုးတွေကြား အနမ်းမိုးတွေ
ရွာသွန်းနေတဲ့ အချစ်ငှက်ငယ်နှစ်ဦးလဲ
အချိန်တစ်ခုရောက်တော့ ရပ်တန့်လိုက်သည်•••••
အွန့်•••••လွှတ်အုန်း!!!!!
ဟာ ချိုလိုက်တာ ကိုယ်အပိုင်လေးရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေး!!!
နှာဘူးကြီး••••
ဟားဟား!!!!
ဘာရယ်တာလဲ••••
ဘာမှမရယ်ပါဘူး ဒီတိုင်းလေးကို ချစ်လို့ပါ•••••
"ကိုယ်ရဲ့ကလေးလေး" ဒီတိုင်းဘဲ ပေါ့ပါးစွာနေပါ
တခြားသူတွေရဲ့ရှေ့မှာသန်မာချင်နေပါစေ
ကိုယ်အတွက်တော့ ဒါတွေမလိုဘူး
အရှိတိုင်းလေးဘဲရှိပါ•••••
"Mochi" လဲ တချိန်ကအမှားတွေကို ကျူးလွန်ထားမိခဲ့တယ် အဲအတွက်•••••
ရှူး••••ကိုယ်လဲ တစ်ချိန်က ထပ်တူဘဲ အမှားတွေကို
ကျူးလွန်ထားခဲ့တာဘဲလေ ခုချိန်ကစပြီ ဒါတွေကို
မေ့ထားလိုက်ပြီ အမုန်းတွေမရှိတဲ့ ဘဝသစ်ကို
အတူတူဖန်တီးတည်ဆောက်ကြမယ်•••••
ဟုတ်ကဲ့ Mochi တို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်
သံသယကင်းကင်းနဲ့ ခွင့်လွှတ်နားလည်ပေးရင်
ဘယ်တော့မှာလက်တွဲမဖြုတ်တော့ဘဲ ဘဝကိုဒီထက်မက
ကောင်းမွန်စွာ ရှေ့ဆက်ကြမယ်•••••
ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ ကိုယ်တို့ရဲ့အနာဂတ်တွေလှပနေမှာဆိုတာ
အသေအချာဘဲ အပြစ်နာဆာရှိတိုင်း စွန့်ပစ်ရမယ်ဆိုရင်
အချစ်စစ်တွေ ဘယ်ဖြစ်ပေါ်လာတော့မလဲ••••
ဟီး•••••
ကဲ ကိုယ်တွေအိမ်ပြန်ကြစို့
အိမ်ကလူတွေစိတ်ပူနေကြပြီ•••••
အေးတယ်••••
ဟမ်••••
Taehyung လဲ သူရှေ့မှာ နှုတ်ခမ်းလေးထော်လျက်
ကလေးလေးတစ်ယောက်ပမာ ကပ်ချွဲနေတဲ့
သူပေါက်စကို အသည်းတွေယားနေခဲ့သည်••••
ပြီးတော့ သူအပေါ်ထပ် ကုတ်လေးကို jimin
ပေါ်သို့ ထပ်ဝတ်ပေးလိုက်ပြီ ပွေ့ချီလိုက်သည်•••
ဘာလုပ်တာလဲ••••••
"•••••"
အောက်ပြန်ချပေး•••ဟိုမှာ ဂျိုင်းထောက် !!!!
