Thirteen Pets

Chapter 28: Realization

Leary's POV

Last rehearsal before our graduation, this feels surreal. Ano na kaya mangyayari sa amin pagkatapos ng graduation? Maghihiwalay na kami. "Kuro, tara na." malamig kong tugon kay Kuro nang matapos na kaming mag umagahan, kami na lang kasi ang natira, hindi nagising dahil sa naka kandado naming kwarto.

"Boi, ano tingin mo mangyayari sa 'tin pagkatapos nito?" ani ko habang naglalakad kami ni Kuro papuntang gym, "Pagkatapos ng ano?" kunot noong tanong naman nito, "Ng lahat..." sambit ko sa naguguluhang mukha ngayon ni Kuro, ang edgy.

"Luh! Baliw yarn?" pagbibiro ni Kuro sabay hampas ng kamay nito sa likod ko, "Kabag lang 'yan." ani pa nito, natawa na lang din ako. Ang sikip sa pakiramdam, masiyado na ata akong napamahal sa kanila.

Yehirah's POV

"Nasaan po si Leary?" tanong ko sa kanila nang mapansin kong wala si Leary, ang palaging kasama namin kapag kakain na. Lunch break kasi namin ngayon pagkatapos ng rehearsal kaninang umaga, hmm, saan kaya 'yon?

"Nagpaalam sa akin 'yon, may gagawin lang daw siya." sagot sa akin ni Nami habang ang iba patuloy pa rin kumakain, hindi alam ang isasagot. Argh! this is the first time na wala siya ih,

"We'll find her after this, don't worry." sambit ni Knox sa ngumunguso kong mukha— Omgee... napansin ni oldie! Ngumiti na lang ako sa kaniya, hihi.

I'm tired already, pero I have to stay awake because who knows if this is our last bonding with them! Argh, I hate feeling like this. Pero wait ah, "Leary's still not here? It's almost done" bulong ko sa katabi kong si Yseult, "I know... I'm worrying about her ever since." bulong niya rin sa akin, oh, Knox also said they didn't find her after our lunch break, baka raw busy lang so they didn't really bother. Gets ko rin naman kasi ih, hindi rin matawagan yung cellphone niya!

Where is she really?

We've been sitting here sa couch almost one hour after the last rehearsal, wala pa rin si Leary. Hinanap naman namin siya kanina pagkatapos ng rehearsal e pero wala pa rin ih! We're really worried! "Should we report this to Madame Raven?" Yseult asked, but Seht disagrees with her, "No, this shouldn't be a big deal, we know Leary and she wouldn't go this far." sagot nito,

"P-pero Seht, hindi natin siya kasama buong araw ih... which is unusual..." I said looking at Seht's worried face, "Hindi naman kailangang palagi natin siyang kasama." his immediate response that left me feeling like I'm being annoying, yumuko na lang ako, tama naman siya ih, I shouldn't be feeling like this anyway. "Seht, your tone." rinig kong sambit ni Knox,

"What's with my tone? I said what I said, hindi naman kasi palaging kasama natin siya. Let her be alone." mas lalong umiba ang tono ni Seht, na para bang galit na siya... hala, dahil ba sa 'kin? "Sorry, tama ka naman Seht, hihi." paghingi ko nang tawad, maybe I was wrong.

"You shouldn't say sorry. Seht, ang tono ng pananalita mo, pakiayos." ani ni Yseult at dinampi ang kaniyang kamay sa likod ko, "Thanks..." bulong ko sa kaniya...

"Woah, woah, woah, everyone chill! Baka nasa kuwarto lang si Leary, nasilip niyo ba?" biglang tigil naman ni Kuro sa awkward situation namin ngayon, nag tinginan naman kaming lahat nang may magsalita,

"Guys, anong nangyayari?" punas punas pa ni Leary sa kaniyang mata na parang kakagising lang, hindi ko mapigilan ang tawa ko, "Pfp..!"

"Ay... sorry guys, bumalik lang ako rito kasi gusto kong umiyak, pero ang ending nakatulog ako. Hayop!" pagpapaliwanag ni Leary sa 'min habang kumakain ng pang gabihan, "E kasi masiyado akong nalulungkot dahil alam kong maghihiwalay na tayo. Hays, tangina, ang drama lang e 'no, sorry." sunod na paliwanag niya, I feel her.