YENİ BEN

Hayat oyunları

Çok mutluydum. Arasla huzurlu bir hayatımızın olmasını senelerce bekledim ve sonunda gerçek olucaktı.
Ne olursa olsun aramızdaki büyülü ve sonsuz aşkı kimse bozamayacaktı ki her zaman ki gibi arasın geçmişi bizi rahat bırakmamaya yeminli gibiydi.
Çok özel bi gece sonunda arasın göğsünde uyanmak kadar huzur verici bir şey yoktu. Onu o kadar çok seviyordum ki hayatımdan bile vaz geçtim.
Arası uyandırmadan yanından kalktım ve aşağıya kahvaltı hazırlamaya indim.
Mutfak tezgahında ekmekleri kestim ve arkamı döndüğümde mutfak kapısına yaslanmış ve bakışlarıyla beni süzer gibi bana bakıyordu.

- "Günaydın sevgilim" dedim arasa uzaktan öpücük atarak.
- "Bu olmadı işte " dedi bana doğru yaklaşarak.
Ellerini boynuma doğru uzattı ve dudağıma eğilip küçük ve yumuşak bir öpücük kondurdu. Sadece küçük bi tebessümle gülümsedim. Biraz utanmıştım sanki...
- " Herşeye sıfırdan başlayalım ? "
- " Anlamadım ne demek bu ? "
_ " Herşeyi unutalım ve deli gibi birbirimizi sevmekten başka hiç bir şeyi hatırlamayalım "
- "Bu imkansız aras " derken yüzüm asılmıştı çünkü çok zordu yaşadıklarımızı unutmam. Hala devam eden bi geçmiş gibi bi sorun varken ben rahat edemiyordum.
-" İmkansız değil canım bana güven unutturucam sana her şeyi "
Pek inanmasamda olur gibisinden bi kafa salladım. Hiç umudum yoktu ama aras ne yapar ne eder bişi bulurdu.
Kahvaltımızı yaptık ve nikah günümüzü almak için evlendirme dairesine gittik. Martın 13 üne gün aldık. Hiç kimsemiz yoktu birbirimizden başka..

Arasla eve dönerken bir mesaj geldi telefonuma.
"Arasın hatalarının bedelini sen ödeyeceksin ikinizede hayatı mahvedeceğim !! "

İşte bu mesajla tüm benliğim değişti. Hemen arasa mesajı gösterdim ve mutlu olamıcağımızı söyledim.

- " Saçma sapan düşünceler kurma burçin beni delirtme her kimse kim hiç bir şey yapamaz bize " dedi ve beni susturdu.

Evet arasın yanındayken güvende hissediyordum ama bazen tereddütlere düşüyodum.Ve bu çok canımı sıkıyordu.

- Bir gün bana bir şey olursa naparsın ? " diye bir söz yönelttim arasa ve aldığım cevapla arasa bir kez daha aşık oldum.
- " Ölürüm" dedi. Arasa olan aşkım sonsuz ama hayata karşı çok umutsuzdum.

Herşey yolundaydı yolda giderken ta ki yanımızdan geçip önümüzü kesen araba gelene kadar. Aras ne olduğunu anlayamadan hızla frene bastı ama araba durmadı ve önümüzü kesen arabaya çarptık.

O kadar hızla çarptık ki başımı öne çarptım bi an gözüm karardı ama sonra kendime geldim. Hemen arasa döndüm ve onu öyle görünce şok oldum. Aras baygın ve başından kanlar akarken bacağının sıkıştığını görmem bir oldu. Hemen arabadan indim ve arasın kapısını açtım onu uyandırmaya çalıştım ne yapıcağımı bilemiyordum. Deli gibi ağlıyordum ve bağırmaya başladım.

- " yardım edin lütfen ????!!! "
Avazım çıktığı kadar bağırdım ve aradın yanına geri döndüm etraftaki insanlar beni sakinleştirmeye çalışırken ben onlara arası sorup duruyordum.

- " Kızım sakin ol ve otur "diye bir teyze yaklaştı bana doğru.
-" aras iyi mi lütfen bir şey diyin " dedim ama teyzeden bi cevap alamadım.
Sonunda ambulans ve itfaaiye gelmişti hemen arasa doğru koştum ve ona yardım etmelerini söyledim. Göz yaşlarım durmuyodu sevdiğim adam orda can çekişirken ben sakin olamazdım. İtfaaiye erleri arabaya koştular ve beni ordan uzaklaştırıp arası sıkıştığı yerden kurtarma çalışmalarına başladılar.

Bir ara bi panik oldu ne olduğunu anlamaya çalışırken aranın patlamak üzere olduğunu öprendim ve ben kendimi kaybedip arabaya doğru koşmaya başladım.

- " Nolur onu kurtarın yalvarıyorum !!! " dedim ama beni bi polis tutmuştu arabaya yaklaşmama izin vermiyorlardı. Arası kurtarma çabaları hızla devam ediyordu ne kadar hızlı olurlarsa arasın ölme riski azalıyordu.

- Arasssss !! Lütfen beni bırakmaaa !!! "

- " Seni çok seviyorum!! " bağırsamda bi işe yaramıyordu. Polise beni bırakmasını söylesemde beni sımsıkı tutmuş ve sakin olmamı söylüyordu. O durumda sakin olmak mümkün değildi. Deli gibi ağlıyordum herşeyim tek varlığım oydu o olmazsa bende yoktum.
Arabadan çıkan duman hertarafı kaplamıştı polisler herkesi uzaklaştırmış arabanın patlaması gibi bi risk olduğundan benide uzağa götürmeye çalıştılar ama gitmemekte çok ısrarcıydım.

İşte o an bi patlama oldu ve heryer duman içinde kaldı gözgözü görmez oldu ve canımdan can gitti.
Arasın öldüğü düşüncesi tüm beynimi sarmaladı ve o şeyle polisin elinden kurtulup arabaya doğru koşmaya başladım.

- " Ölemezsinnnnnn !!! Arassss !!

araba paramparçaydı ve alev içinde yanıyordu orda arasın olduğunu düşündüm ve yere dizlerimin üzerine çöktüm arasın ölmemesini diledim.

- " allahım nolur aras ölmesin tek gerçeğim herşeyimi hayatımı benden alma " ddiye dua ettim göz yaşlarım durmuyordu.

Not : Evet arkadaşlar heyecanlı bir bölümle geri dönüş yapmış bulunuyorum. Beğenileri ve yorumları eksik etmezseniz çok sevinirim. İyi okumalar ❤