YENİ BEN

_19_ "benimle evlenir misin?"

Evet onu sevebiliyorum.Çünkü ona aşktan çok daha güçlü bir duyguyla bağlıyım.Onun bende oluşturduğu etki bağımlılık yaptı.

Bir insan oksijensiz hayatlarını sürdüremezler çünkü nefes alışverişimiz onunla başlar.Bneim aras'a karşı hissettiğim şey bu işte.

Adını bile bilmediğim bir duyguyu kalbimin en derinliklerinde de hissediyorum.Onsuzluğa alışmak için bir çok yola başvurdum ama hepsi bana hayır cevaplarıyla geri döndü.

Benimm için yaşamak nefes almak değilmiş benim için yaşamak aras'ın yanındayken hissettiğim duyguydu.

                                                     ******************************************

Aras'ı okulda hiç görmedim bugün.Dün yaşadıklarımızdan sonra ne yapacağını merak ediyordum.O gün neler yaşadığımı anlatamam.Aras beni evime kadar bıraktı ve sabahın 5'ine kadar mesajlaştık.

Aslında bana enden gittiğini söyledi ama ona tekrardan güvenebilirmiyim bilmiyorum.

Belki beni tekrar bırakıp gitmesinden korktuğum içindir ona güvenemem.Ama tek gerçek var ki oda hala onu sevmem.

Bugünde üniversitede çıkışında barda şarkı söylemeye gideceğim.Geçen söylediğim gün benim sesimi çok beğenmişler ve bana iş teklifi ettiler.Bu benim için güzelbi şeydi ama aras buna izin vermezdi bende sadece bugüne özel 1 kereliğine kabul ettim.

Annem ve babam yurtdışına işe gittiler.evde yanlızım anlıcanız.Onlarıda çok kırdım aras yüzünden ama gönüllerini almasınıda biliyorum tıpki aras gibi..

Beni çok kırdı ama onarmak için elinden gelen her şeyi yapıyor bunu görebiliyorum..

Ben bunalrı düşünürken çoktan bara gelmiştim.Arabamı barın karşı sokağına park ettim.

Bara girdiğim zaman herkesin çoktan eğlenmeye başladığını gördüm.Hemen sahneye çıktım ve orkestra hazır ollunca şarkımı söylemeye başladım.

Şarkıyı söylerken her şeyi unutuyordum.Çünkü beni kendimden alıp götürüyordu.Bu yüzden şarkı söylemeyi bırakmadım.

Çünkü beni ben yapan tek şey bu olduğu için.

Şarkı bittiğinde her zaman olduğu gibi alkış sesleri yükselmeye başladı.Sesimin beğenilmesi beni çok mutlu ediyordu.

*****

Bardan sonra eve geldim ve kendimi  yatağa attım  ve derin bir uyku çektim.Kaç saattir uyuduğumu bilmiyorum ama aras'ın sesiyle uyandım tekrardan.

-"Meleğim,hayatım,kaç saattir uyuyorsun kalk artık"

Gözlerimi açtığımda aras baş ucumda duruyordu ve bana eğilip yanağıma küçük bir öpücük kondurdu.

Yatakta oturur pozisyonu aldım ve ars'da tam yanıma oturdu ve konuşmaya başladı.

-"Beni affettiğin için teşekkür ederim,seni kaybetseydim ölürdüm herhalde."

-"Abartma,seni affettim ama bu senin kalbimi onarma çalışmalarını durması anlamına gelmiyor.Sana güvenmem için her şeyi yapman lazım"

-"OOO işim zor desene.Olsun senin için herşeyi yaparım sen beni affettin ya ölüme bile razıyım ben"

Aras böyle konuştukça ona daha da bağlanıyordum.

-"Kalk sana sürpsizim var,hazırlan"

-"Nereye gidiyoruz ya,ben yorgunum"