Only 7 DAYS

Chapter-1

1st day .....

မနက္​ခင္​း​ေန​ေရာင္​ျခည္​က မ်က္​လံုး​ေပၚကိုက်​ေရာက္​လာ​ေတာ့ ​ေနေရာင္​ျခည္​စူးသြားတဲ့မ်က္​လံုးကို လက္​နဲ႔ပြတ္​ရင္​း မ်က္​လံုးကို အသာအယာဖြင္​့ၾကည္​့မိ​ေတာ့ ဖြင္​့ဖြင္​့ခ်င္​းျမင္​လိုက္​ရတာက မရင္​းနွီးတဲ့ မ်က္​နွာက်က္​ ျဖဴျဖဴတစ္​ခု ​.​ေဘးနားကို ​ေဝ့ ၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့ Note စာ႐ြက္​မ်ားစြာကပ္​ထားတဲ့ နံရံ ရယ္​ . စားလက္​စ အမႈိက္​ခြံ ​ေတြရယ္​ ​ေမွာက္​​ေနတဲ့ ဝိုင္​ပုလင္​းရယ္​ ​ေသာက္​လက္​စဝိုင္​ခြက္​ နဲ႔ ပြရႈပ္​​ေန​ေသာ စားပြဲခံုတစ္​ခု ..
မရင္​းနွီးတဲ့ အခန္​းအျပင္​အဆင္​​ေတြ​ေၾကာင္​့ သူဘယ္​​ေရာက္​​ေနတာလဲစဥ္​းစားရင္​ တစ္​ဆက္​တည္​း ​ေတြးမိတာက သူဘယ္​သူလဲ ??? နာမည္​က​ေရာ .. ဘာ​ေၾကာင္​့သူဒီကို​ေရာက္​​ေနတာလဲ ဒါဘယ္​​ေနရာလဲ
ရုတ္​တရက္​​ေခါင္​းထဲ ​ေရာက္​လာတဲ့ အ​ေတြး​ေတြ​ေၾကာင္​့ အလန္​႔တၾကားထထိုင္​မိတယ္​ .
​ေဘးဘီ ဝဲၾကည္​့မိ​ေတာ့ ဘယ္​သူမွမရွိ ..
ကုတင္​း​ေပၚက ဆင္​းမယ္​လုပ္​​ေတာ့ လက္​နားက မာ​ေၾကာ​ေၾကာ အရာ​ေလးကို စမ္​းမိတာ​ေၾကာင္​့ ၾကည္​့ၾကည္​့မိ​ေတာ့ စာအုပ္​တစ္​အုပ္​ .
Diary စာအုပ္​ျဖစ္​မယ္​နဲ႔တူတယ္​ . က်ြန္​​ေတာ္​လည္​း က်ြန္​​ေတာ္​သိခ်င္​​ေနတဲ့ ​ေမးခြန္​း​ေတြအတြက္​ အ​ေျဖမ်ား သိႏုိင္​မလား လို႔ ဖြင္​့ၾကည္​့မိ​ေတာ့ ပထမဦးဆံုးထြက္​လာတာက

မွတ္​ပံုတင္​ ကဒ္​ျပား​ေလးတစ္​ခု .. Name ကို ဖတ္​ၾကည္​့မိ​ေတာ့
'Park Chan Yeol'
အသံထြက္​​ေအာင္​ ​ေရ႐ြတ္​လိုက္​မိတယ္​ .
ဘယ္​သူလဲ Park Chan Yeol ဆိုတာ ကြၽန္​​ေတာ္​လား ??
​ေမြးသကၠရာဇ္​ 27.11.1992.

​ေနာက္​စာ႐ြက္​​ေတြလွန္​ၾကည္​့မိလိုက္​​ေတာ့ လက္​​ေရး ခပ္​​ေသာ့​ေသာ့နဲ႔​ေရးထားတဲ့ စာ​ေၾကာင္​း​ေလးမ်ား ​ေရးထားတဲ့အ​ေၾကာင္​းအရာက

'အမုန္​းဆံုး တနလာၤ​ေန႔ကို ႏုိးထလာရျပန္​ပိ. အရင္​တုန္​းက ဘာျဖစ္​ခဲ့လဲ ဘာမွမသိ​ေတာ့ဘူး
သိႏုိင္​တာဆိုလို႔ ဒီစာအုပ္​ထဲက အ​ေၾကာင္​းအရာ​ေတြသာ
ငါ့နာမည္​ Park ChanYeol
ငါ့ အသက္​က 23 . အသက္​ 20 မွာ မိဘ​ေတြနဲ႔ နယ္​ဘက္​ကို ခရီးသြားရင္​း ကားအက္​စီးဒန္​႔​ေၾကာင္​့ မိဘ​ေတြဆံုးပါးပိး ငါက​ေတာ့ အတိတ္​​ေမ့သြားတယ္​ Huk ...... အတိတ္​​ေမ့တာကလည္​း တစ္​ပတ္​​တာျဖစ္​သန္​းပိးလို႔ ​ေနာက္​တစ္​ပတ္​ရဲ႕ တစ္​​ေန႔တာ အစျဖစ္​တဲ့ တနလာၤ​ေန႔​ေရာက္​တိုင္​း အရင္​က ဘာျဖစ္​ခဲ့တယ္​ဆိုတာ မမွတ္​မိႏုိင္​ဘူးတဲ့ ဘယ္​​ေလာက္​ရယ္​စရာ ​ေကာင္​းလိုက္​တဲ့ ကံၾကမၼာႀကီးလဲ ..
တစ္​ခါတည္​း မိဘ​ေတြနဲ႔အတူ လႊတ္​​ေျမာက္​ခြင္​့​ေပးလိုက္​ပါလား .. ဘာလို႔မ်ား ဒီလူ႔​ေလာကႀကီးထဲ ​ဆြဲ​ေခၚထားပါလိမ္​့ .....
ငါဘာလို႔ကိုယ္​့ကိုယ္​ကို မသတ္​​ေသမိလဲ
ကားအက္​စီးဒန႔္​ျဖစ္​ပိး ျပန္​သတိရလာတဲ့အခ်ိန္​ ဒီ အတတိ္​​ေမ့ တယ္​ဆိုတဲ့ ​ေရာဂါကို သိလိုက္​ရတဲ့အခ်ိန္​ ကိုယ္​့ကိုကိုယ္​ သတ္​​ေသဖိုလုပ္​ခ်ိန္​္​မွာ ​ေျပာခဲ့တဲ့ ဆရာဝန္​ရဲ႕ စကားတစ္​ခြန္​း​ေၾကာင္​့
Dr. ' မင္​းအ​ေမက တကယ္​ကို မိခင္​​ေမတၲာ ႀကီးမားတဲ့အ​ေမပါ မင္​းအ​ေမက မင္​းအတြက္​ သူ႔နွလံုး ကို ​ေပးခဲ့တာ မင္​း မင္​းအ​ေမရဲ႕ အနွစ္​နာ ခံမႈအတြက္​ ​အလကားျဖစ္​​ေစခ်င္​ရင္​ မင္​းလက္​ထဲက ဓားနဲ႔ မင္​းလက္​​ေကာက္​ဝတ္​ ကိုလွီးလိုက္​တဲ့ '
ကဲ ငါဘာဆက္​လုပ္​သင္​့လဲ ဘယ္​​ေလာက္​ဆိုးဝါးလိုက္​တဲ့ ဘဝလဲ . တနလာၤ​ေန႔မနက္​တိုင္​းမွာ ကိုယ္​့ဘဝအ​ေၾကာင္​းကို စာအုပ္​ထဲက​ေန ျပန္​ဖတ္​ရမယ္​့ လူတစ္​​ေယာက္​ ဘဝ . ​ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္​း သူငယ္​ခ်င္​းမိတ္​​ေဆြ ဆိုတာ ဘယ္​သူ​ေတြမွန္​းမသိဘဲ ​ေနရမယ္​့ဘဝ ... huk သိပ္​ကို စိတ္​ကုန္​ဖို႔​ေကာင္​းတယ္​ .'