Only 7 DAYS

Chapter -9

6th day ..

မနက္ခင္းေနေ၇ာင္ျခည္က လိုက္ကာကိုေတာင္ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး မ်က္လံုးကို ထိုးေနတာေျကာင့္ မဖြင့္ခ်င္ေသာ မ်က္လံုးကို အတင္းဆြဲဖြင့္၇င္း ကုတင္ေခါင္းရင္းက နာရီကို ယူျကည့္မိေတာ့ ၇ နာ၇ီ ခြဲေန့ၿပီ။

မေန့ညက အ​ေတြးမ်ားရင္​း ေတာ္၇ုံနွင့္ အိပ္မေပ်ာ္ေသာေျကာင့္ မနက္ေနာက္က်မွ နုိးပံုပင္။ ဒါနဲ့ဘဲ မနက္ ကိုယ္လက္သန့္ရွင္း ျပီးေတာ့ မနက္စာျပင္ဖို့ အိမ္ေအာက္ထပ္ ဆင္းလာခဲ့တယ္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲေရာက္ ေရာက္​ ခ်င္း ျမင္လိုက္ရတဲ့ Yeol ေျကာင့္ အံျသ သြား၇တယ္။ Yeol ၇ယ္ေလ ေအပရြန္ျကီး ၀တ္ျပီး ဘာေတြခ်က္ေနမွန္းမသိ ခ်က္ေနတာ။

'Yeol.... '

'ေအာ္ Baek နုိးလာျပီလား။ ကိုယ္က မနက္စာလုပ္ျပီး၇င္ လာနုိးမလို့ဘဲ ခုထိကို မနက္စာက ျပင္လို့ ကိုမျပီးေသးတာ ဟီး'

က်ြန္ေတာ့ ေ၇ွ့မွာ ရွိေနတာ Yeol မွ ဟုတ္၇ဲ့လား ။ ရယ္ျပေနတာမ်ား မ်က္လံုးေလးေတြေတာင္ ပိတ္တဲ့အထိ။လံုး၀ ပိဘိ ကေလးငယ္ေလးအတိုင္း။

'ဟင္ Yeol က ဘာလို့ မနက္စာ ျပင္ေနတာလဲ။ ဖယ္ပါ ငါဘဲ လုပ္ပါ့မယ္။ '

'အာ မလုပ္၇ပါဘူး။ ကိုယ္ Baek ကို မနက္စာျပင္ေက်ြးခ်င္လို့ပါ။ Baek က လာ စားပြဲခံုမွာဘဲထိုင္ေစာင့္ေန။'

က်ြန့္ေတာ့္ကို ေျပာရင္း အတင္းခံုေပၚမွာထိုင္ခိုင္းေနတဲ့ Yeol ေျကာင့္ ဘာမွေျပာမေနေတာ့ဘဲ ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ေနရင္း က်ြန္ေတာ့္ကို ေက်ာေပးျပီးဟင္းခ်က္ေနတဲ့ Yeol ကို ေငးျကည့္ေနမိတယ္။

က်ြန္ေတာ္ ဘာေျကာင့္ Yeol ကို အျမဲ ေနာက္ေက်ာကိုဘဲ ေငးျကည့္ေနရတာလဲ ။အနားမွာ၇ွိေနေပမယ့္ ကိုယ္နဲ့ အေ၀းဆံုးကို ေ၇ာက္ေနသလို။ နီးေနပိလို့ ထင္ေန၇ေပမယ့္ တစ္ေျဖးေျဖး အေ၀းကုိပိုေရာက္သြားသလို။

က်ြန္ေတာ္ ခုခ်ိန္မွာ ေနာက္ေက်ာကို ေငးျကည့္ေန၇ေပမယ့္ ေနာက္တစ္ပတ္ ဆို ဒီေနာက္ေက်ာေလးကိုေတာင္ ေငးျကည့္ခြင့္ ရနုိင္ပါ့မလား။ သူ႔အျပံဳး​ေတြကို​ေရာ ျမင္​​ေနခြင္​့ရႏုိင္​ပါအံုးမလား ။

စဥ္းစားရင္း မ်က္ရည္က ၀ဲလာတာေျကာင့္ အျမန္မ်က္ေတာင္ခတ္ရင္း က်လာေတာ့မယ့္ မ်က္ရည္ေတြကို တားဆီးလိုက္၇တယ္။ Yeol ေ၇ွ့မွာေတာ့ သူထပ္မငိုခ်င္ေတာ့ပါ။