x RECENZJE! ☆ x

Niczym ptak

Autor: ShiaraBlack

Krótki opis: Z pozoru idealny świat - skrywający mroczne tajemnice, które już rozgrzebane nie mają ochoty zakopać się znowu. Ptaki jako odzwierciedlenie dusz. Śmierć i zamęt, pomieszany z ulotną radością. Niewinne serca, które ucichły.Potwory - ludzie.

Ilość rozdziałów: Prolog + 3 rozdziałyZanim zacznę! Przepraszam, że w środku, ale postanowiłam zmienić ocenianie. Będę teraz oceniać na plusy i minusy. Wtedy mniej się ograniczam i jest spora szansa, że nie zapomnę napisać tego, co chciałam!

Minusy: No cóż największym minusem jaki znalazłam jest brak JAKICHKOLWIEK minusów, ale muszę szczerze powiedzieć, że nie jestem zdziwiona.Sięgnęłam po to opowiadanie, nie wtedy, kiedy Autorka wysłała mi zgłoszenie, ale znacznie wcześniej. Od razu mi się bardzo spodobało, więc teraz przejdziemy do plusów. A więc...

Plusy:

+ Ostatnio zaczęłam patrzeć także na okładki opowiadań, które mi wysyłacie i muszę przyznać, że ta mnie po prostu zachwyciła, a do tego idealnie wpasowuje się w charakter opowiadania.

+ Pomysł. Pomysł, pomysł i jeszcze raz pomysł! Tak oryginalnego jeszcze w życiu nie spotkałam. (i to zdecydowanie nie na wattpadowych opowiadaniach!) Sam fakt, że odzwierciedleniem dusz są ptaki bardzo mi się podoba.

+ To co mi się spodobało najbardziej to to, że główna bohaterka nazywa się Hedviga, oczywiście czytając pierwszy rozdział byłam pewna, że będzie chodzić o śnieżnobiałą sowę, ale nie. Element zaskoczenia jest!

+ Język jest świetny, naprawdę widać, że pisała to dojrzała osoba (bo czy dorosła to nie wiem), a nie jakaś dwunastolatka. (oczywiście nie mówię, że wszystkie dwunastolatki źle piszą, no ale wiecie o co mi chodzi)To jest opowiadanie, które świetnie się czyta. Według mnie, jedno z najlepszych opowiadań, jakie tu przeczytałam, chociaż muszę zaznaczyć, że czytam raczej te z mniejszą ilością wejść czy gwiazdek, żeby po prostu pomóc się komuś wybić. Każdy z was wie ile taka gwiazdka czy komentarz daje szczęścia.

Tu jest jeszcze cytat, który jest świetny, aż musiałam go napisać!:

„Ludzie? Skrywający się pod maskami ideału. Z pozoru doskonali. Potrafiący zarówno zbudować życie innych, jak i zburzyć. Mający białe i nieskazitelne ciała, a czarne dusze

Tak, ludzie."

Moja ocena: 10/10!

Myślę, że to opowiadanie może zajść naprawdę daleko, dlatego zachęcam do pisania dalej. Bedę śledzić dalsze losy Hedvigi!

Lavender ☆