“Kitams... -.- sabi ko sa’yo masaya pa rin ako kahit papaano noh....” --Ako
“Oo nah! >.< Ikaw na ang masaya sa ganung lagay...” --Siya
“Bakit? -.- Ano ba kasi ang definition mo ng happiness???”
“Ang happiness kasi para sa akin ^.^ ... yun yung masaya ka parati... masaya ka kahit na hindi nagiging maayos ang lahat... masaya ka kahit na ano pa man ang mangyari...”
“Hindi naman ata nag-eexist ang ganung happiness -.- ... Ano yun? Wala nang loneliness???”
“Hindi naman sa ganun... ^.^ pero sa ganung happiness... wala nang puwang na natitira pa para maramdaman si loneliness... Yun bang masaya ka tapos bigla kang nadapa... ^.^ malamang malulungkot ka sa pagkakadapa mo... pero hindi magtatagal ang lungkot na yun dahil anjan na naman si happiness para pawiin ang loneliness na nadarama mo...”
“Napakaimposible naman nun -.-“
“Hindi imposible yun noh! ^.^ ... Nasa sa’yo na lang yun kung ano ang pagkaka-interpret mo sa mga sinasabi ko...”
Hmmmm.... -.- Ehhh ano nga ba talaga kasi ang ibig sabihin niya sa happiness na yun??? Ano yun??? Yung masaya ka dahil nadapa ka??? -.- Ang imposible naman nun... Pero parang may iba pa yung ibig sabihin eh...
“Siya nga pala... ^.^ Di ba ang sabi mo marami pa rin kayo na umaasa na maibabalik niyo yung dati...?” --Siya
“Oo naman... -.-“ --Ako
“Kung marami kayong umaasa... ^.^ Ehhh bakit hanggang ngayon eh hindi niyo pa rin maibalik yung dati???”
“-.- Ewan ko din... pero alam ko namang lahat ng bagay eh may dahilan...”
“Anong dahilan naman yun? ^.^”
“-.- Hindi ko rin alam eh...”
“Ehhh... maliban kay Irene... :/ Sino pa ba ang alam mong umaasa na maibabalik niyo din yung pagkakaibigan niyo???”
“-.- Marami sila... Pero nakakasigurado ako na isa sa kanila eh si Joyce...”
“Si Joyce??? :/ Sino naman si Joyce??? Ano naman ang role niya sa inyong magkakaibigan...”
“Si Joyce??? ... -.- siya lang naman yung taong hindi namin magawang intindihin dati... at ngayon... -.- siya yung taong pilit umiintindi sa amin...”
|[Flashback]|
“Nakakaasar talaga >,< ...” --Ate Diana
“O??? -.- Bakit mainit ata ang ulo mo ngayon???” --Ako
“Ehhh friend... ^.^ Paano ba naman kasi... nilalandi ni Ate Joyce si Andrae...” --Irene
“Hoy... >,< Grabe naman kayo... wag niyo namang ganyanin si Joyce...” --Grace
“Ano ka ba Grace??? >___< Manhid-manhidan lang... Nakita mo namang harap-harapan niyang nilalandi si Andrae eh... >.< Tapos ipagtatanggol mo pa siya...” --Ate Diana
“Grabe... -.- Hindi naman siguro...” --Grace
“Kaya nga friend... -.- alam nga niyang kakabreak niyo lang ni Andrae tapos didikit-dikitan na agad niya...” --Irene
“Grabe naman kayo... >.< Baka naman magkaibigan lang sila...” --Grace
“Magkaibigan??? >.< Eh pinapayungan nga ni Ate Joyce si Andrae kanina...” --Irene
“Wala lang naman yun >.<” --Grace
“Anong wala...? >,< Eh di ba ganun kayo maglambingan ni Andrae dati? Payong-payungan... tapos yun pala naghoholding-hands na habang nakahawak sa payong...” --Ate Diana
BINABASA MO ANG
Friendship
Teen FictionF-R-I-E-N-D-S-H-I-P ...easy to spell... ...difficult to define... Hanggang saan nga ba ang nalalaman mo tungkol sa bagay na ito? Ano nga ba ang FRIENDSHIP? At hanggang saan nga ba ang kaya nitong abutin? Is this FRIENDSHIP an everlasting relationshi...
