Cherish Me Candy (COMPLETED)

Be a Good Boy Candy

"ကောင်းကောင်းသွားမယ် မဟုတ်လား ? Wu Sehun? "

S.korea မြေပြင်လေပြင်ပိုင်နက်ကနေ ထွက်ခွာခါစပြုနေပြီဖြစ်တဲ့ လေယာဉ် တစွန်းတစကိုကြည့်ရတာ ရင်ဘတ်တစ်နေရာက နာစပြုလာသလို ....... အသက်ရှုမဝသလို....... ပြေးပြီးအော်ခေါ်ချင်သလို........

ဒါပေမယ့်လည်း... တားမြစ်ချက်ဆိုတာ တစုံတယောက်ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ အသက်ဝင်နေတာမဟုတ်လား Baekhyun..

" Baekhyunee !!!"

သူ့လိုပဲ မျက်ဝန်းထောင့်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နာကျင်မှု အရိပ်အငွေ့တစုံတရာကို ကြိုးစားဖုံးကွယ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်...

နာကျင်တာခြင်းတူပေမယ့်... သူက မိဘဆိုတဲ့နေရာကနေ .. အဝေးကိုလွှတ်လိုက်ရတဲ့သားတစ်ယောက်ကို ပူပန်​ခြင်းမျိုး..

သူ့မှာတော့....

" Sehun ကို..... တကယ်ပဲထပ်မတွေ့တော့ဖို့ဆုံးဖြတ်ထားတာလား ?"

" အဲဒီကိစ္စကို Mr . Wu Yifan နဲ့တွေ့ပြီးပြောထားတယ်လေ "

မတော်လိုက်ရတဲ့ ယောက္ခထီးဆီက ကိုယ်ချင်းစာမှု အရိပ်အယောင်က စိတ်ကိုနည်းနည်းတော့သက်သာစေတယ်... Sehun ရေ ... မင်းရဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ စိတ်တချို့က အရှေ့ကပုဂ္ဂိုလ် ဆီကအမွေရခဲ့တယ်ဆိုတာ နည်းနည်းလေးမှ သံသယမဝင်မိဘူးသိလား...

" Sehun နဲ့မပတ်သတ်ရဘူးလို့ သူ့ဘာသာ စိတ်ဖောက်ပြီး ကြိုတားထားတာ .. ငါနဲ့သူငယ်ချင်းမဖြစ်ရဘူးလို့တော့ သူပြောလို့မရပါဘူး.. ... Baekhyunee..   တစ်ခုခုသွားစားရအောင်......  မနက်ကတည်းကဘာမှမစားရသေးဘူး"

" မစားချင်ဘူး..."

"လာပါ... ဘာလဲ .. Sehun မဟုတ်လို့လား ... "

" အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး "

အငိုမျက်လုံးအပြုံးမျက်နှာဖြင့် Baekhyun ကိုသားတစ်ယောက်ထမင်းမစားမှာစိတ်ပူနေသော အဖေနှယ် မရမက ခေါ်နေတော့လည်း... အားနာမိသေးကြောင့် ...လိုက်​ဖို့ဆုံးဖြတ်​လိုက်​သည်​ ..

" japan ဆိုင်မဟုတ်တဲ့ဆီပဲ သွားချင်တယ် "

နံရိုးပေါင်း အမဲသားနှပ် ... ဖက်ထုပ်ပြုတ် ... ခေါက်ဆွဲအေး.. တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စားပွဲဝိုင်းလေးက အထီးကျန်စွာ..
တူတစ်စုံကိုလက်ထဲမရမက ထည့်ကာ ထမင်းစားဖို့မှာကြားနေသည်ကိုကြာကြာလျစ်လူမရှုရက် ...