Melez

Kesit

Birden ilham geldi bende öyle yazayım dedim. ❤️

Genç kız çizmelerinin ucuna bakarak yürüdü. Sokakta kulaklıklarını takmış ilerliyordu. Tepeden tırnağa titredi. Hava soğuk olduğu için değil,tam tersine ılıktı hava hem de montunu atkısını kuşanmıştı kız.
Hayır,sadece yalnızdı. Yalnız kalmıştı. Yaptığı şeyden dolayı utanıyordu. Düşününce zaten yalnız kalması gerekiyordu gibi geliyordu.
Marketin önünde dikilmeyi bırakıp içeri girdi.

Bir süre sonra gözüne çarpan şeylere baktı. Renk renk çeşit çeşit çiçeğe baktı küçük bir tebessümle.
Hepsi de insanlara benziyordu. Her birinin farklı renkleri vardı. Bazıları koyu bazıları saf beyaz. Siyah güller çok güzeldi ama bir o kadar da çirkin. Beyaz papatyalar da muhteşemdi fakat bunların kusuru yoktu. Arada kalan pembe,mor gibi renklere baktı sonra. Onlar da arada kalmış insanları hatırlattı kıza. Kötü mü iyi mi olduğunu bilmeyen.
Genç kız tebessümünü silmeden siyah güle uzandı. Annesi onu her zaman beyaz papatyalara benzetirdi. Tabi yanlış hatırlamıyorsa kız. Oysa şimdi bu yaptıklarını görse dehşete düşerdi.
Kız dolu gözlerle siyah gülü kokladı. Harika kokuyordu. Tıpkı bir parfüm gibi. Sahte.