The bad kickboks girl

Hoofdstuk 52

Pov Emily.

"Lieve Emily,
ik heb niet veel tijd meer.
Je weet waarschijnlijk al wie dit gedaan heeft.
Het was Milan schat..
Beloof me alsjeblieft dat je sterk blijft..
doe het voor mij, en voor Sky.
Jij, papa en Mike kunnen dit.
In de villa in Spanje licht een kistje goed verborgen.
Emily jij weet waar.
Jij en Mike moeten het halen.
Put daar alle kracht uit die je nodig hebt.
Ik hou van jullie schatjes. Ik kan hier niet weg het is te laat.
Ik blijf altijd bij jullie in jullie hart."

Ik hoor nog een hoop gestommel en gekraak en een hele harde klap.
De auto is ontploft.
Verbijsterd klap ik de laptop dicht.

Milan! Hoe kon hij? Eerst mijn zusje,nu mijn moeder..
Dit kan hij niet maken.
Dat kistje, ik weet welke ze bedoeld en waar het ligt
Ik heb geen idee wat er in zit maar een paar maanden geleden heeft mijn moeder het aan mij laten zien.
Ik moet het samen met Mike gaan halen.
Mike! Zal hij het al weten?
Op dat zelfde moment krijg ik een berichtje van Mike,

Mike💞💫: Sorry sis ik ben niet op school. 
Ik weet wat er gebeurd is. Ik kom zo snel als ik kan.
Ik hou van je!😘
Xx.                                                                                            

Ja dus Mike weet het al.
"TRINGGGGG TRINGGGGG" mijn telefoon gaat.
Een onbekend nummer verschijnt.
Aa daar zullen we Milan hebben.. Denk ik bij mezelf.
Ik neem op.
"Milan VERDOMME!! Hoe kun je dit doen eerste mijn FUCKING ZUSJE en nu mijn FUCKING MOEDER!!!
Hoe kun je dit doen Milan? En denk aan alle mensen die ik nog meer lief had.
Hoe je die gewoon hebben vermoord voor mijn ogen.
Hoe kan je zo'n persoon zijn?
Je vermoord FUCKING onschuldige mensen alleen maar om die stomme drugs, omdat ik won, omdat ik het uitmaakte..
Omdat ik je niet meer wil..
Heb ik je dan zo veel pijn gedaan Milan?
Dan spijt het me! Milan het spijt me!
Maar ik laat me niet meer gebruiken door jou..
Door jou of en van die vriendjes van jou.
Weet je wel wat je mij allemaal hebt aangedaan?
En nu mijn eigen moeder? Ben je dan echt zo'n harteloos persoon?
Je doet mij hier niet alleen verdriet mee maar ook nog zo veel andere mensen..
Zo ben je toch niet werkelijk Milan?
Jij hebt toch ook personen waar je om geeft?"

De tranen lopen inmiddels over mijn gezicht.
Hoe kan hij mij dit aan doen?
Het blijft een tijdje stil aan de andere kant van de telefoon.

"Zo te zien weet je het al, en ja Emily zoveel pijn heb je me gedaan.
Emily ik hield van je. Jij maakte het uit,
Jij zit in de FUCKING drugs..

"Milan als je echt van mij hield,
Zou je nooit vreemd zijn gegaan, zou je me niet laten betasten en verkrachten door je vrienden.
Milan jij deed mij ook zo veel pijn,
En ja ik zit in de drugs maar jij zelf ook.
Dat is toch geen rede om mijn vrienden en familie te vermoorden?
Om mij ook pijn te zien lijden..
Milan dat kan niet.."

"VERDOMME Emily IK HOU VAN JE!! Zie dat gewoon een keer!!"

"NEE!! Milan ik wil dat niet zien.
Ik hield zo veel van jou, ik vertrouwde je Milan.
En dat zal ik nooit meer kunnen Milan, NOOIT!
Niet na alles wat jij hebt gedaan.
Het spijt me Milan."

En ik hang op tranen lopen over mijn gezicht.
Hoe kan hij dit doen?
Ik laat mezelf langs de muur naar beneden glijden.
Sky.. Weg.
Mama... Weg.
Wendi, Lena, Sem, Mart, mythe, Thijs... Weg.
En waarom.. Alleen maar door mij... Voor mij.
Omdat Milan mij wil hebben.

Ze zijn gewoon weg, weg voor altijd.
En het zal niet lang duren voordat Milan zijn volgende slachtoffer uitkiest.
Als dit Milan zijn spel is..
Mensen vermoorden om mij te krijgen en pijn te doen..
Word het tijd dat ik de spelregels ga veranderen.
Voor mama, voor Sky, voor Wendi, voor Lena, voor Sem, voor Mart, voor Myrthe, voor Thijs en voor alle anderen die voor mij en door Milan moesten sterven.
Dit word nu mijn spel Milan..
En de inzet is hoog.
Heel hoog.

Ik leg in een bolletje op mijn bed nog steeds in het shirt van Jack.
I don't give a shit.
Ik leg gewoon te denken al uren lang..
Totdat er opeens hard op de deur word gebonkt.
Ik heb geen zin om te reageren en doe net of ik er niet ben.
Er word nog is hard op de deur gebonkt.
Maar ik reageer nog steeds niet.
Dan hoor ik wat gerommel aan het slot en iemand komt binnen.
Zal Mike wel zijn die komt ook altijd gewoon naar binnen,
Maar hij zal toch pas morgen komen?.. Aa boeiend het zal wel.
Emily? Hoor ik een zachte bezorgde stem zeggen.
Ik voel een hand op mijn rug en Jack komt naast me zitten.
Emily, gaat het? Vraag Jack nog steeds bezorgd.
Ik draai me om en kijk in het gezicht van Jack.
Verdrietig schut ik me hoofd.
Jack trekt me in een knuffel en zo blijven we zitten.
Em, wil je vertellen wat er is gebeurd?.. Vraagt hij.
Ik schut mijn hoofd. "Mijn moeder is overleden door een auto-ongeluk" zeg ik dan toch.
"Aa kom hier schat" zegt hij en troostend wrijft hij met zijn handen over mijn rug.
Jack blijft de rest van de dag bij mij.
We praten weinig maar zijn aanwezigheid is genoeg.
Ik voel me veilig bij hem.
Hij is er altijd wanneer ik hem nodig heb.
Ik wil het niet toegeven maar ik hou van hem.
Maar hoe moet dat? hij is de broer van Milan.
De gene die mij dood wil hebben.
De persoon die alle mensen om wie ik geef vermoord.
Zal Milan zo ver gaan dat hij zijn eigen broertje zou vermoorden voor mij?
Zou hij?..

Nieuw hoofdstuk!!
Bedankt voor het stemmen, reageren en lezen van mijn boek!❤️
Ik vond dit liedje er wel mooi bij hij is van de serie 13 Reasons why op Netflix echt een super mooie serie en dit liedje is ook echt mooi!!

Liefs senna❤️