The bad kickboks girl

Hoofdstuk 16

Pov Mike
De volgende ochtend word ik vroeg wakker, ik zie dat Emily al wakker is, ze pakt haar spullen in.
Ze houd zich stevig aan de kast vast, omdat ze anders omvalt
Grinnikend sta ik op,
"Goedemorgen!! " zegt ze
"Goedemorgen! " zeg ik opgewekt terug,
"mam en pap komen zo om afscheid te nemen he.."
"Oo ja das waar ook"
"oo en Mike april en Maddie komen zo ook nog even," zegt ze opgewekt
Ik knik en loop de kamer uit.

Pov Emily
5 minuten later zijn April en Maddie er
"Heyyy Em," roepen ze blij
"Heyy" roep ik blij terug
Ik loop naar ze toe maar wankel, snel pak ik me vast aan het bed zodat ik niet omval.
April en Maddie komen snel naar me toe, en helpen me.
Al we even later op het bed zitten vraagt Maddie
"oké Em waarom moesten we komen??"
"Nou jullie zagen toch net dat ik bijna omviel ,nou dat heb ik dus de hele tijd,
en volgens de artsen gaat het wel over na een tijdje, als ik genoeg ben aangesterkt.
maar daardoor kan ik nu niet normaal lopen of aankleden of wat dan ook!!
en de artsen zijden dat ik dan de eerst week of weken in een rolstoel moest zitten,
maar dat ga ik dus never nooit doen.
Dus wilde ik aan jullie vragen of jullie mij op school willen helpen?"
"Ja tuurlijk, " zeggen ze in koor
"Gelukkig!" zeg ik opgelucht op dat moment komt Mike binnen
"Emily mam en pap zijn er"
, ik knik en we lopen met ze'n 3 en achter Mike aan,
April en Maddie helpen me zodat ik niet val en in de gang zie ik mijn ouders zitten
ze komen naar me toe en geven me een knuffel "we zijn blij dat alles weer goed gaat."

"ik hou van jullie" zeg ik ,
" Wij ook van jou schat" en dan geven ze Mike een knuffel en dan zie ik ze door het raam in de auto stappen, ze geven ons een luchtkusje en weg zijn ze.
Een paar uur later zitten we met z'n allen in Mikes auto, we rijden naar school toe het is zaterdag dus er is geen les.
Maddie en April ondersteunen me en Mike loopt voor ons uit met mijn krukken die ik absoluut mee moest nemen van de artsen ik vond het nergens opslaan, 
maar ik heb ze toch maar meegenomen we lopen Naar binnen en iedereen staart me aan.
We liepen snel naar boven naar mijn kamer.
daar aangekomen opende Mike de deur, en ik liep samen met Maddie en April naar mijn bed.. we plofte neer..
"hoelaat is het?" vroeg ik
"6 uur" zij Mike
"oo vandaar dat de kantine zo vol zat!! " En ik grinnikte "al die gezichten!!"
"Gaan wij ook eten of gaan wij straks eten?" vroeg Maddie
"Maakt mij niet uit" zij ik..
"Hebben jullie honger?" vroegen Maddie en ik tegelijk
we schoten in de lach
Toen we uit gelachen waren, besloten we toch maar te gaan eten .
en dus liepen we weer naar beneden naar de kantine toen we een uur later weer terug gingen naar mijn kamer besloten we nog een spelletje te gaan doen en daarna gingen we slapen...

Ik heb er eindelijk een nieuw hoofdstuk bij!
Het spijt me dat jullie zo lang moesten wachten,maar ik was mijn wachtwoord vergeten en had het heel druk de afgelopen maanden vandaar dat ik niet zo veel meer geschreven heb
Ik hoop nu meer tijd te hebben voor het schrijven en heb nog een paar hoofdstukken klaarstaan!! Die ik ook binnenkort zal publiceren!!

Ik vind het super dat jullie mijn verhaal blijven lezen en ik wil jullie heel erg bedanken voor alles!!💞😘
Ik heb dit hoofdstuk nog niet echt verbetert maar dat hoop ik later nog te doen maar nu eerst nieuwe hoofdstukken schrijven😂🙈

Het spijt me heel erg dat jullie zo lang moesten wachten maar ik beloof jullie dat er weer nieuwe hoofdstukken  komen!! 💞

Ps ik wilde nog even wat zeggen
ik hoor van veel mensen dat ik aan mijn leestekens enzo moet werken,
bedankt voor deze tip!!
Ik probeer er echt aan te werken in de volgende hoofdstukken, alleen ik ben er gewoon niet echt goed in.
sorry als het daardoor soms onduidelijk is
Ik hoop dat jullie het begrijpen..
Xx❤️