Karanlık Okul

Alışma dönemi

Ertesi sabah okula gittim.Erken gittiğimden kimse yoktu.Arka sıraya geçtim ve kulaklıgımı taktım.Kafamı sıraya koydum.Ve çalan şarkıya kendimi bıraktım.Biran başımı çevirdim ve Adam ile gözgöze geldim.İrkildim ve kulaklıgımı çıkardım. O tatlı sarı saçları sağa doğru yatmıştı. "GÜNAYDIN" dedi. "GÜNAYDIN KORKUTTUN BENİ" dedim. " KUSURA BAKMA DÜN ERKEN GİTTİN KAFAM SANA TAKILDI " dedi. "ÖNEMLİ BİRŞEY DEĞİLMİŞ ANNEM MERAK ETMİŞ SADECE" diye geveledim.Biz konuşmayı sürdürürken Matt içeri .girdi ve bana atarlı atarlı baktı. Bana en uzak yere çantasını koydu. Gıcık şey diye geçirdim içimden. Sonra Adam'a döndüm ve "BUNUN PROBLEMİ NE?" dedim. "KİMİN MATT'İN Mİ? " dedi. "EVET" dedim homurdanarak. "Bİ PROBLEMİ YOK.ROBERT EN YAKIN ARKADAŞIYDI.ONDAN SONRA DÜZELMEDİ GÜLÜMSEMEYİ UNUTTU SANKİ." dedi. Biran kendimi onun yerine koydum - yakın arkadaşım olmasa bile- onun adına üzüldüm. Sevdiğim birinin yokluguna alışmam çok zor olurdu. Babamı çok özlediğim aklıma geldi. Uzun suredir göArmüyordum.Ona ne kadar sinirlensemde o benim babamdı.Alkoliğin tekiydi belki ama onu kaybetme düşüncesine dayanamazdım. Ben bunları düşünürken herkes sınıfa doluşmaya başlamıştı.Ama samatha gelmemişti.Acaba ne oldu diye düşünürken yine derslere girdik 

Öğle olmuştu.Okul yemekhanesine gittim. tabldotumu alıp masaya geçtim.Matt yanımdan sinirle geçip gitti.Bu çocugun benle ciddi bir problemi vardı.Adam yanıma geldi ve "YANINA OTURABİLİR MİYİM?" dedi. " TABİ" dedim gülümseyerek. Bu çocuk çok tatlıydı ve sanırım hoşlanıyordum. Beraber yemek yedikten sonra "Akşam işin varmı?" diye sordu. "yok ne oldu ki" diye sordum. "Gelsene mekana" dedi. "Bilmiyorum matt sanki beni istemiyor " dedim. " Yok ya o samantha'ya da öyle davrandı. Roberttan sonra gruba yeni kişilerin gelmesine alışkın değil." dedi. Düşündüm ve bana böyle iyi davranan birini geri çeviremezdim.  Akşam gitmeye karar verdim