"Mom I thought Dad gave up looking for her daughter?"
"Julianna believe me sooner or later your dad will surely give up"
"How can you be so sure mom?"
"Well your tita dawn called me and she said that she told your father to stop searching for their daughter and I know that your dad will listen to her."
"I hope so mom"
"So you talked with Dawn?"
"R-richard?"
"Dad you're here! Look dad I bought you something"
"Julianna go to your room"
"But dad-"
"I said go to your room now!"
"Richard hindi mo dapat sinigawan si Julianna!"
"Huwag mong ibahin ang pinaguusapan natin Lucy"
"Ano bang gusto mong malaman?"
"Kinausap mo ba si Dawn para sabihin sa akin na itigil na ang paghahanap sa anak namin?"
"Oo Richard! Sinabi ko yun sa kanya! Pero intindihin mo naman kasi ako magulang din ako Richard at tulad ni Dawn nasasaktan din ako para sa sarili kong anak"
"Ano bang nagawa ng anak namin ni Dawn at bakit ayaw nyo sya?"
"Kasi anak nyo sya ni Dawn!"
"Huwag mong sabihing pinagdududahan mo ang pagmamahal ko sayo?"
"Oo pinagdududahan kita! Ngayon palang kitang kita na Richard kung sino ang mas mahal mo sa mga anak mo at hindi ko na kailangan pang sabihin sayo kung bakit ang anak nyo ni Dawn ang mas pinapaboran mo"
"Ano ba naman yan Lucy pareho ko silang mahal ni Julianna at gusto ko lang bumawi sa anak namin ni Dawn"
"Sa anak nyo lang ba talaga ni Dawn ikaw babawi o pati sa kanya? Kasi alam mo ang sitwasyon na ito ang magpapabago sa takbo ng buhay natin kasi yang anak nyo pwede syang maging daan para magkabalikan kayo ni Dawn kaya siguro gustong gusto mo syang hanapin ano?"
"Saan nanggagaling yang mga sinasabi mo Lucy? Ilang taon na tayong kasal kaya imposible ang sinasabi mo"
"Oo kasal tayo pero sa papel lang Richard at isa pa hindi ko naman hawak ang puso mo ng buong buo kaya kahit kailan mo gusto pwede mo kong hiwalayan"
Nagsimula ng umiyak si Lucy at wala naman akong ibang magawa kundi ang yakapin ako dahil ako ang nagdulot ng sakit sa kanya ako ang nagbigay sa kanya ng alalahanin habang yakap yakap ko naman si Lucy ay pinuntahan kami ni Julianna at niyakap ko din sya nagsimula ng umiyak ang dalawang babaeng importante sa buhay ko huling huli na ito kung maabutan ko man ang anak ko ay itutuloy ko ang pagkuha sa kanya pero kung hindi ko sya maaabutan ay siguro nga tama na ang paghahangad ko na makilala sya.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Isang linggo na ang nakalipas at marami agad ang nagbago hindi na ako si Avery Chaine Lee dahil ako na ngayon si Avery Chaine Adler maging ang mga pangalan ng mga anak ko ay nabago na naging ganap na silang mga Adler pero sa mga nakalipas na araw ay mayroon ring pagbabago kay Noah naging sweet ito hindi lang sa mga anak namin kundi maging sa akin minsan ay magugulat nalang ako dahil dadalhan nya ako ng breakfast sa higaan ko at kung minsan ay yayakapin ako nito kapag pagod sya at ang palusot naman nya ang magpapahinga lang sya.
Gaya nga ng napag usapan namin ay makalipas ang isang linggo ay pupunta kami sa London para kilalanin ang magulang nya at ngayon ay papunta na kami sa airport nasa sasakyan kami at magkakatabi kami sa upuan.
