Vampir Liseli

Bölüm 36

Öncelikle merhaba. Medya daki şarkıyı çok severim.💟💟 Umarım siz de seversiniz. Okurken bir yandan medyayı dinleyin lütfen. Birde uzun zamandır hep kısa bölümler atıyorum. Bu sefer uzun yazayım dedim. Benim moreller tavan yaptı. Çünkü bu hikayeye çok güzel yorumlar geliyor. Hepinize teşekkür ediyor bölüme geçiyorum. 🙏🙏🙏
😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙😙

Eunha
Birgün yine üniversiteye doğru yol aldım. Tabiki Umji ile birlikte gidiyorduk. Jungkook, Yoon-Gi, Youngjae oppa ve Mark'ı sorarsanız onlar süper 4'lü gibi beraber gelecekler.

Neyse işte Umji ile beraber yürürken Jungkook ve diğerleri de karşı taraftan geliyorlardı. Birden önümüze biri çıktı. "Kim?" derseniz Yuju'nun babası. (Yazar: Beni öldürmemeniz umuduyla devam ediyorum.🙏🙏)

Tabi o an donakaldık. Derken adamlar kolumuzdan tutup bizi arabaya bindirdiler. Jungkook ve diğerleri de görmüşlerdi. Ama araba son sürat gidiyordu. Umji ağlıyordu. Ben ise

- Ne istiyorsunuz bizden? Ne yaptık biz size?!

Yuju'nun babası

- Ne mi yaptınız? Birde soruyor musun? Kızım senin yüzünden öldü! Daha ne yapabilirsin?
- Kızına ben birşey yapmadım. Kendisi çatıdan düştü. Allah'ın sopası yoktur diye boşuna demiyorlar.

Son cümlemi sessizce söylemiştim. Yuju'nun babası

- Ne?

deyip silahı kafama dayadı ve tetiği çekti. Ama ne hikmetse ağzım beynimden bağımsız olarak konuşuyordu. Ben

- Evet...doğru duydun! O kadar şeytanlık yaptı. Cezasını da çekti. Ne yapayım?

Umji
Ben

- Eunha-ya ne yaptığının farkın...........

Lafımı bitirmeden adam ateş etti. Ben ise Eunha'ya ağlayarak

- Eunha!...Lütfen gözlerini aç!....Eunha...lütfen.

Adamlara dönüp

- Siz gerçekten....ne yaptığınızı sanıyorsunuz?! Eunha size hiçbir şey yapmadı. Bütün suç siz ve kızınızda...evet...siz şimdi beni ölümle tehdit edebilirsiniz. Hatta öldürebilirsiniz...ama sizce ben ölümden korkacak mıyım? Ya da işgencelerinizden? Eninde sonunda ölmeyecek miyiz zaten? Neden korkayım ki? Şuan zaten hayatımı bitirdiniz benim. Benim...ailem öldükten sonra ailem diyebileceğim tek kişi Eunha idi. Şimdi beni öldürseniz ne olur ha?! Öldürseniz ne olacak?

Son cümlelerde daha fazla ağlamaya başladım. Sonra da adamın elindeki silahı alıp kendi kafama dayadım ve ağlayarak şöyle dedim

- Babam...babam da annemi böyle öldürdü. Sonra da kendisini öldürdü! Hem de benim gözlerimin önünde...ve ben...ben daha 6 yaşındaydım. Şimdi de ben kendimi öldüreceğim! Sizin elinizden ölmek yerine...annem ile aynı şekilde öleceğim!

Son cümlelerde adam da ağlamaya başladı. Ben

- Sizden son birşey isteyeceğim. Yoon-Gi'ye onu sevdiğimi söyleyin.

dedim ve ağlayarak ateş ettim. En son hatırladığım şey de bunlardı.

Yuju'nun babası
O kız kendini vurduğunda gerçekten kendimi sorguladım. Ben ne yapıyordum böyle? Boş yere insan öldürmek bu kadar kolay mıydı?

O an yaptığımın farkına varıp arabayı hastaneye doğru çevirttim. O jungkook mudur nedir onu da arayıp hastaneye gelmelerini söyledim ve telefonu kapattım.

Hastaneye geldiğimizde o kızları içeri götürüp yardım istedim. Jungkook ve diğer 3 kişi daha geldi. Ben de olanları anlatıp Yoon-Gi denilen çocuğa o kızın söylediklerini söyledim.

Derken Jungkook bana yumruk attı. Ben ise geri çekilip teslim olacağımı söyledim. Sonra da dediğim gibi polise teslim oldum.

Jungkook
Eunha ve Umji'yi ameliyata aldılar. Biz ise kapının önünde bekliyorduk.

Bir bölümü daha bitirdik. "Yazar Allah seni bildiği gibi yapsın!" dediğinizi duyar gibiyim. Ben gideyim en iyisi. Annyeong!