Vampir Liseli

Bölüm 17

Eunha
Yoon-Gi'den böyle bir şey beklemiyordum. Bu yüzden şaşkınlıkla ona baktım. Derken Yoon-Gi ağzının ortasına bir tane daha yumruk yedi.( Yazar: Çocuğun suratını dağıttın kookie. Ama haketti şimdi 😇😇) Bunu gören herkes bizim başımıza toplanıyordu. Tabi görenlerde görmeyenlere anlatıyordu. Kimsenin işi gücü yok bizim okulda. Neyse ben ve Umji onları ayırmaya çalışıyorduk. En sonunda başardık. Umji Yoon-Gi'yi revire götürdü. Ben ise jungkook'u sakinleştirmeye çalıştım. Hâlâ çok öfkeliydi. Ama yinede en sonunda sakinleştirmeyi başardım.
Umji
Yoon-Gi ve Jungkook'u kavga ederken gördüm. Yoon-Gi çok kötü bir haldeydi. Tabi buna dayanamadım. ( Neden acaba?😉😉) Eunha ile birlikte onları ayırdık. Sonra Yoon-Gi'yi revire götürdüm. Neden bilmiyorum ama kalbim kırılmıştı. Yoon-Gi, Eunha'nın sevgilisi olduğunu biliyordu. Bildiği halde nasıl ona karşı bir şey hissedebilirdi? Hadi Yoon-Gi ona karşı bir şey hissedebildi ben nasıl Yoon-Gi'ye karşı bir şey hissetmeye başlayabildim? Her neyse revire gittiğimizde ona dikkatlice pansuman yaptım. Arada bir ağzından iniltiler çıkıyordu. Ben bir anda ağlamaya başladım. Yoon-Gi
- Ne oldu birden?
Cevap vermeyerek ağlamaya devam ettim. Onun başkasına karşı bir şey hissetmesi...gerçekten canımı yakıyordu. Yoon-Gi
- Ya! İyi misin sen?
Bu sefer hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ettim. 2 haftadır onu gizlice izliyordum. Onu gizlice izlerken yakalanmamak için şekilden şekile girmiştim. Ve en acısı da...bugün ona karşı birşeyler hissettiğimi söylemek için yanına doğru giderken söylediklerini duymuştum. Ben hayatımda hiç mutlu olamayacak mıyım? Niye her şey böyle üstüme geliyor ki? Biraz kendimi toparlayıp Yoon-Gi'nin pansumanını tamamladım. Sonra da şöyle dedim
- Yaralarına dikkat et. Pansumanını yapmayı unutma.
dedim ve sınıfa doğru yürümeye başladım.

Eunha
Jungkook sakinleşince sınıfa doğru yürüdük. Sıraya oturunca Jungkook bana bir daha Yoon-Gi'nin 20 metre yanına bile yaklaşmamamı söyledi. Bende tabiki öyle yapacaktım. Ders başladı. Ders devam ederken Umji'ye bakmıştım. Hiç iyi görünmüyordu. Sonra hocadan izin alıp sınıftan çıktı. Bir süre sonra endişelendiğim için bende arkasından gittim. Umarım düşündüğüm şey değildir diyerek çatıya doğru koştum. Tamda düşündüğüm şeydi. Neden intihar etmeyi düşündü ki? Yanına doğru yavaşça yaklaştım. Sonrada şöyle dedim
- Umji, lütfen düşündüğüm şeyi yapma.
- Neden...neden ki? Beni düşünen bir kişi dahi var mı? Ya da yaşamak için tek bir nedenim var mı?
- Evet var. Yoon-Gi...onu sevdiğini biliyorum.
Bana dönüp şaşkın bir halde
- Ne? Nasıl biliyorsun? Ben hiç kimseye söylemedim ki.
- Sence söylemene gerek var mı? Her halinden belli oluyordu. Bunu herkes biliyor! Tek anlamayan o kalın kafalı Yoon-Gi!
- Ne?
dedi ve yere oturup ağlamaya başladı. Onun yanına oturup teselli etmeye çalıştım. Sonra da beraber sınıfa indik. Herkes bize bakıp neler olduğunu sordu. Tabiki hiçbir şey anlatmadık. Neyse bu olayın üstünden 2-3 gün geçti. Umji yavaş yavaş düzelmeye başlıyordu. Hafta sonuyken jungkook ve ben bir şeyler yapmak için dışarı çıktık. Gittiğimiz yer eğlence merkeziydi. Çocuklar gibi eğlenirken birden jungkook'un telefonuna bir bildirim geldi. Bildirimi okuduğunda birden yüzü düştü ve
- Ne?
Diye bağırdı.

Yine heyecanlı bir bölüm sonu. Uzun bir bölüm olacaktı ama zamanım yetmedi. Çok özür dilerim.🙏🙏Ama merak etmeyin birdahaki bölümde telafi edeceğim. 😇😇Bakalım neler olacak? Hepinizi çok seviyorum. Annyeong!💜💙