When Will I Be Enough?

KABANATA 7: REMINISCING

I woke up early ....and as usual
Inihahanda ang susuotin ni Mike

Mahimbing ang tulog niya
Tinitigan ko ng mabuti ang itsura niya habang mahimbing na natutulog

Hinaplos ko mukha niya
Siya pa rin ang Mike na dati'y panaginip ko lang

Ang gwapo niya pa rin
At ang bait niya pag tulog

Minsan naiisip ko sana ganito nalang palagi tahimik walang komosyon
Walang iiyak

" I love you still , kahit pa paulit ulit mo Kong  saktan, ayos lang , sabihin man nilang baliw na ako, ayos lang ,

Di bale ng baliw kasama ka naman

Kaysa mabaliw ng wala ka

Sana kahit isang beses marinig ko ulit ang sinabi mo noon

" Hi.. "

I looked at him sharply

Habang nakatayo  sa harap ng burol ng nanay  ko

May inabot siyang panyo

" Take this, I'm .... I'm sorry sa nangyari sa mga magulang mo

Sinabi ni Lola na  mabuting mga tao mga magulang mo  at malaking kawalan sila sa farm"

" Salamat"

" pasensya ka na sa inasal ko nung una nating pagkikita,  napagtawanan pa kita"

" ayos lang ho yun kasalanan ko rin naman ho yun"

" Sina Aling Josie at mang Armando
ang katiwala ni Lola kaya malapit sila sa puso niya"

" Hindi ko lubos maisip na mangyayari to kina nanay

Ang sakit lang isipin na sa isang iglap lang naglaho lahat ng pangarap ko para sa kanila"

Di ko mapigilan ang pagpatak ng Luha ko

" Hindi ko man lang nasabi sa huling sandali  sa Nanay at tatay ko kung gaano ko sila kamahal"

I can feel his arms on my shoulder

Hinawakan niya ako at hinarap
sa kanya

Hinawakan niya mukha ko at pinunasan ang mga luha na dumadaloy sa pisngi ko

He stared at me for a moment
His eyes speaks to me

I can see hope in him
I can see love and sympathy

Gusto ko tumakas sa mga titig niya
Sinubukan kong ibaling ang tingin ko sa likod

Pero  .......

niyakap niya ako bigla 

Sa higpit ng pagkakayakap niya ninais Kong manatili nalang sa bisig niya

Hindi ko alam kung paano
At ano dapat sabihin

nakaramdam ako ng ginhawa

Lumuwag bigla ang bigat ng nararamdaman ko

Gusto ko rin siyang yakapin
Ngunit namayani ang katotohanang langit siya at lupa lang ako

Bumitaw ako sa pagkakayakap hinawakan niya ang kamay ko

" I dont want to see you cry again"

.....And that words comforts me

"Anong ginagawa mo?"

" ahmmm gising ka na pala hon"

"Ihahanda ko lang gamit mo"

Sabay punas ng luha ko

Sana sabihin mo muli na ayaw mo na ulit ako makitang umiyak hon

" Ano oras na?"

" 4:30"

" What bakit di mo ko ginising?"

" Akala ko ba 9:00 pa duty mo "

Nagmamadali siyang umalis sa kama pumunta sa banyo at nanghilamos

" Bakit Hon may lakad ka ba?"

" Di pa ba obvious ito na nga oh nagmamadali "

Habang lumalakad siya at pinupunasan ng tuwalya mukha niya

" Nagtatanong lang naman"

" Pupunta ako ng Palawan "

" Ang layo naman ano gagawin mo  dun?"

" Business meeting "

" Sino kasama mo?"

" Of course ang mga business partners ng kumpanya"

He said heavily

" So, kasama si Ada?"

" As business partner"

" Ilang araw kayo dun ?, kailan ka uuwi?"

" Sana secretary inaplayan mo hindi ang pagiging asawa ko"

" Hon?"

" Aalis na ako....ikaw muna bahala sa farm"

Wala man lang goodbye kiss o kahit goodbye hug na iniwan si Mike

Sinundan ko lang ng tingin paglabas niya ng bahay hanggang sa makalabas na siya ng gate

Inayos ko mga gamit niya sa suit case

" Batangas hotel de Angeles"

Mga salita na nakita Kong nakasulat sa isang papel na nahulog mula sa suitcase ni Mike

" Reservation no.143. Mr .and Mrs .Del Carmen, akala ko ba Palawan punta niya  at bakit Mr. and Mrs. Del Carmen di naman ako kasama?"

Dagli Kong tinawagan si Miguel
Agad naman siyang sumagot

" Mig may sinabi ba si Kuya Mike mo na business meeting sa Palawan?"

" Wala naman ate Han"

" Papasok ka ngayon sa opisina?"

" Oo ate ,"

" Papasok ba ngayon diyan si Ada"

" Naku mukhang  hindi ate may private meeting daw siya sa Batangas ..."

" Batangas .... Salamat Mig tatawag nalang ako ulit "
 

Nagsalungat kilay ko ng marinig ang Batangas
" may nangyari ba ate? "

Hindi ko muna sinagot si Miguel

" Ate han ?"

Nararamdaman Kong may halong pag-aalala sa tinig niya
" Wala naman"

" Kung may kailangan ka ate tawagan mo lang ako"

" Sige Mig salamat "

" Ate bago ko Malimutan ate baka makadalaw si Sheryl  pakitawagan naman ako ate Salamat"

" Sige Mig makakarating"