7. Sickness..

198 6 3
                                        

/Martinus\

"Die challenge was geen goed idee! Net zoals ik al eerder heb gezegd. Waarom luistert niemand ooit naar mij!" Zeg ik verontwaardigd. Chanel kijkt me grijnzend aan. "Omdat het niemand iets boeit!" Zegt ze lachend. Kyra begint ook te lachen en geeft haar vriendin een high five. Waarom zijn meiden zo koppig. Ik kijk haar aan met een 'Hou je bek of ik vermoord je' blik. Kyra stoot Chanel aan. En ze kijken allebei in de richting van Marcus. "Volgens mij gaat het niet goed met Marcus." Zegt Kyra bezorgd. "Inderdaad. Ik maak me zorgen." Zeg ik. Chanel legt haar hand op mijn schouder.  "Laten we naar hem toe gaan." Zegt ze. We lopen naar hem toe. "Hé we hebben zo pauze!" Zegt Chanel. We kijken op de klok. Marcus staat op, maar valt bijna meteen weer terug in zijn stoel. "Marcus alles oké?" Ik maak me nu echt zorgen. Hij staat weer op en wil iets zeggen maar begint heel erg te wankelen. Ik zet een stap naar hem om en hij stort in elkaar! "MARCUS!!" Roept Kyra in paniek uit!

/Kyra\

Marcus begint ongelofelijk te wankelen en hij stort in elkaar! "MARCUS!!" Ik raak zo erg in paniek! Martinus kan hem nog net opvangen. We leggen hem op de grond met zijn hoofd op mijn benen. "Rustig maar Kyra het komt wel goed!" Zegt Martinus geruststellend. Hoe kan hij zo rustig zijn! Zijn broer is net compleet ingestort! Ik merk net pas dat er tranen over mijn wangen stromen! De docent komt aangestormd. "Wat is er gebeurt?!" Vraagt hij geschrokken. "H-hij i-i-is f-flauwgevallen!" Zeg ik stotterend. "Kyra! Adem in en uit in en uit!" Chanel geeft me een knuffel en probeert me te kalmeren. "Dit is dus een van de bijwerkingen waar ik het over had!" Zegt Michiel. "Heeft iemand een fles water?!" Vraagt Martinus. Er komt iemand aan met een flesje water. "Hé hij komt bij!" Zegt Chanel opgelucht. Marcus begint met zijn ogen te knipperen. "W-wat is er g-gebeurt?" Vraagt hij om zich heen kijkend. "Je viel flauw." Zegt Martinus kalm. Marcus probeert te gaan zitten, maar ik duw hem weer naar beneden. "Oh dat dacht ik niet! Jij blijft mooi liggen meneertje!" Zeg ik streng. "Ik zou maar luisteren want ze kan heel overtuigend zijn hoor! Zegt Chanel glimlachend. Hij glimlacht en legt zijn hoofd weer op mijn schoot. Ik leg mijn hand op zijn voorhoofd. "Je kookt helemaal! Is dat ook een bijwerking?" Zeg ik geschrokken. "Dat kan gebeuren en daarom gaan jullie allebei naar huis!" Zegt Michiel.
Ik kijk Chanel verbaast aan. "Waarom moet Kyra ook naar huis?" Vraagt Chanel. "Ten eerste ze heeft ook van die peper gegeten en ten  tweede Kyra begint ook wit weg te trekken." Zegt Michiel. Ik geef toe dat ik een beetje hoofdpijn te krijgen maar kom op! "Marcus blijf wakker! Zegt Martinus opeens en hij komt dichter bij me zitten. Marcus zakt weer bijna weg dus ik schud aan zijn arm. Hij schrikt weer wakker. "Het gaat best!" Zegt Marcus suf en trekt zich op aan de tafel. Even staat hij maar daarna zakt hij weer in elkaar. "Wat had ik nu gezegd over blijven liggen!" Zeg ik streng. Hij lacht. "Sorry even vergeten." Zegt hij zacht. "Jullie ouders komen eraan. Laten we alvast naar buiten gaan." Zegt Michiel. Marcus gaat zitten en Martinus en Michiel nemen allebei een arm Marcus. Zo staan ze op. "Kom op." Zegt Chanel en ze geeft me een hand. Ik sta op en we lopen met zijn vijven naar buiten.

/Marcus\
Er begint een fel licht door het zwart heen te dringen en langzaam doe ik mijn ogen open. Ik merk dat ik op de grond lig. Wat doe ik op de grond?! " "W-wat is er g-gebeurt?" Vraag ik terwijl ik om me heen kijk. Ik zie Kyra's betraande ogen. Heeft ze gehuild?! Ik wil gaan zinnen, maar Kyra houd me tegen. "Oh dat dacht ik niet! Jij blijft mooi liggen meneertje!" Zegt ze streng. "Ik zou maar luisteren want ze kan heel overtuigend zijn hoor! Zegt Chanel glimlachend. Ik glimlach terug. Oké ik geef toe dat liggen beter voelt. Ik voel Kyra's koele hand op mijn voorhoofd. "Je kookt helemaal! Is dat ook een bijwerking?" Zegt ze geschrokken. "Dat kan gebeuren en daarom gaan jullie allebei naar huis!" Zegt Michiel. Moet Kyra ook naar huis. Ik hoor Chanel praten maar alle stemmen vervagen weer en ik voel dat het steeds moeilijker wordt om mijn ogen open te houden. "Marcus blijf wakker!" Hoor ik opeens Martinus zeggen. Ik schrik wakker. "Het gaat best!" Probeer ik zo overtuigend mogelijk te zeggen. Ik trek me op aan de tafel. Oké dat is geen goed idee alles begint weer te golven en ik val om. Alweer.... "Wat had ik nu gezegd over blijven liggen!" Zegt Kyra nog strenger. Ik lach. "Sorry even vergeten." Zeg ik zacht. Ik voel dat ik half opgetild word aan mijn armen. Alles golft weer als ik recht op sta en ik probeer een beetje te lopen. Voor we het weten staan we buiten. Ik word op een muurtje gezet en Kyra komt naast me zitten. "Jullie ouders komen zo." Hoor ik Michiel zeggen. Zo zitten we een paar minuten zweigend. "Oké laten we maar ergens over praten. Wat is je favo band?" Vraagt Kyra. Ik glimlach. "Panic! At the disco. De jouwe?" Vraag ik. "Fall out boy." Zegt ze terwijl ze naar beneden kijkt. "Suf of niet?" Zegt ze zacht. "WAAG DAT NOG EENS TE ZEGGEN!" Roep ik. Ze kijkt geschrokken op. "Fall out boy is geweldig!" Zeg ik. Kyra begint te lachen. "Je voelt je al beter of niet!" Zegt ze lachend. Ik lach ook. Ookal ben ik nogsteeds super duizelig en misselijk! Kyra legt haar hand op mijn voorhoofd. "Je bent gloeiend heet! Zodra je thuis bent ga je meteen je bed in!" Zegt te bezorgd. Ik glimlach. Ik knik. Toet toet!! "Oh dat is je vader!" Zegt Kyra. Mijn vader stapt uit de auto en komt op ons af lopen. "Marcus alles oké?!" Zegt hij overbezorgd. Ik knik. Hij legt mijn arm om zijn schouder en ondersteund door hem en Kyra word ik op een stoel gezet. "Zorg dat je snel beter wordt!" Zegt ze en ze geeft me een kus op mijn voorhoofd. Ik glimlach weer en haal mijn hand door mijn haar. De deur wordt dicht gedaan en mijn vader stapt de auto in. Kyra zwaait nog en gaat weer op het bankje zitten. "Leuk meisje of niet Marcus?" Zegt mijn vader met een grijns. Ik begin te blozen. Ik doe mijn ogen dicht en val in slaap.

/Erik\

Marcus valt in slaap. Ik haal mijn hand door zijn haar en glimlach. Ze zijn altijd het leukst als ze slapen!

'Skip weg naar huis'

Marcus slaapt nog steeds en ik wil hem niet wakker maken. En dat is voor twee redenen. Reden een hij is ziek. En reden twee... Als je Marcus wakker maakt moet je maar in de schuilkelder gaan zitten!! Ik maak de deur van de auto open en til Marcus op. So hij wordt zwaar hoor! Ik leg hem in bed. Er verschijnt een lach op zijn gezicht. Ja goed zo jongen droom maar fijn en ik denk dat ik al weet waarover. Ik doe de deur achter me dicht. "Hoe gaat het met hem?" Mijn vrouw komt aanlopen. "Hij slaapt, maar hij heeft wel koorts!" We kijken wel hoe het later gaat." Zeg ik. "Goed idee laat hem eerst maar slapen. Er komen zware weken aan!"

Heeeeeyyyyyyyy guuuuuyyyyyyyssssss😍❤️ How you doing. Hier is weer een hoofdstuk!💟🙃💗💜 i hope you loike oit!!💟😘😍 en er komt snel een nieuw hoofdstuk!😏🔥❣️ jacobsartorius_ch
See ya and stay happy!!!!❤️💕🙃

ExchangedWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu