When i meet you (gxg)

Chapter 4 (Ang Nakaraan)

18 years ago

Migz POV

"Bakit ka umiiyak bata?" tanong ko sa batang babae.

Tumingala naman ang batang umiiyak at nagsalita. "Hindi mo ba nakita kung bakit ako umiiyak nagtatanong kapa eh" inis na sabi ng batang umiiyak. Napangiti nalang siya sa kasungitan nito. Kahit luhaan at uhugin eh hindi lingid sa kanya na maganda ito.. Kasama niya ang yaya niya ng makita niya itong nakayuko at umiiyak. Kaya niya nilapitan. Pero sinungitan lang siya.

Umupo siya sa tabi nito at inabot niya ang panyo dito."Ito oh. Magpunas ka ng luha at sipon mo. Ang pangit muna tuloy".sa halip eh sabi nalang niya kahit sinungitan siya. Hindi niya alam pero napakagaan ng loob niya sa batang umiiyak. Kilala siya sa pagiging mataray at masungit pero nakakapagtaka at hindi niya sinungitan din ito kahit sinungitan siya. Sa halip nakucutan pa siya dito.

Inabot naman nito ang panyo mula sa kanya at pinunas sa mukha. "Salamat ha. At sorry kung sinungitan kita. Akala ko kasi isa ka din sa kanila eh." sabi nito. Naikinatingin niya dito.

"Sinong sila? May nang away ba sayo? Sino at makakatikim sa akin?" hindi niya alam kung bakit nainis siya dahil may nang away dito.

Napangiti naman ito sa kanya na ikatulala niya ang ganda niya lalo pag ngumingiti...

"Wala na sila umalis na. Binubully kasi nila ako." nakangiti parin nitong sabi.

Sh*t ang ganda niya lalo. Eh anu ba to bata ko pa para humanga ng ganito pero ang ganda talaga niya. Ngumiti din siya dito. "Pag may nangbully ulit sayo tawagin mu lang ako makakatikim sila sa akin. Hindi ka nila dapat ginaganun." sabi niya dito.

Napatingin ito sa kanya. "Salamat ha. Hayaan mu pag bumalik ulit sila sasabihin ko sayo." seryosong sabi nito.

Sasagot pa sana siya ng tawagin siya ng yaya niya. Napatingin siya dito na nakatingin din pala sa yaya niya. "Sige aalis na kami."malungkot na sabi niya. Gusto pa sana niyang makasama ito.

"Sige mag iingat ka. Nga pala yong panyo mo."sabi nito.

"Sayo na yan. Pag nagkita tayo ulit ibalik mu sa akin. At ipangako mo kahit ganu katagal itatago mu yan at iingatan. Kasama nito." hindi niya alam kung bakit hinubad niya ang kwentas na suot at isinuot dito. Kwentas niya yon pangalan niya ang palawit.

"Bakit mu binigay sa akin to? Pero salamat." halatang nalilito ito. Tinawag na naman siya kaya lumingon siya sa yaya at ate niya. Mamaya na ang flight nila papuntang America. Napabuntong hininga siya. Ginulo niya ang buhok nito. At ngumiti. "Ingatan mu ang mga yan ha. Babalik ako at ipagtatangol pa kita sa mga nang aaway sayo. Aalis na ako." at mabilis na siyang tumakbo kasi sumakay na ng kotse ang ate niya. Gusto niyang umiyak.. Gusto pa niyang manatili sa tabi ng batang babae na yon. God bakit hindi mo man lang naitanong ang pangalan niya. Ang tanga mo Megan. Napahinga siya ng malalim... Babalikan kita at hahanapin. Pangako yan...

Present

Naalala ko na naman siya ang batang uhugin pero aaminin kung maganda siya lalo na pagnakangiti. Ang cute niya. Hahanapin kita, kahit hindi ko alam kung saan magsisimula.

Kahit bata pa tayo noon alam kung nabihag mo ang batang puso ko. Pag naalala ko ang nakangiting mukha niya napapangiti na din ako.

Mamaya na nga pala ang flight ko pabalik ng Pilipinas. At sisimulan ko narin ang pagnanahanap sa kanya. Sana makita ko siya agad. Gusto ko siyang mayakap na sana ginawa ko noong mga bata pa kami. And i swear i will make you mine. Just wait for me Mamamot. She just smile the idea calling her Mamamot, weird but it's cute. Ah i really want to see.

"Naayos muna ba ang mga gamit na dadalhin mo Megan?"si mommy pala kaya napalingon ako sa kanya at napatango. Kahit 18 years na kami dito sa America maliban kay ate na nasa pilipinas nga eh marunong parin kaming magtagalog pag nasa bahay kasi kami tagalog ang sinasabi nagagalit kasi si mom. " Naalala muna nman siya no?"tanong ni mom. Alam niya ang about dun sa batang babae na hindi mawala sa isip ko. Kahit puro fling ako eh paraan lang un para hindi ko siya gaanong maisip.

"Kahit kaylan naman mom hindi naman siya nawala sa isip ko eh. Oo iba't ibang babae kasama ko pero pag nag iisa ako siya ang nasa utak ko."napabuntong hininga siya. "Sana lang mom hindi ako mahirapan sa paghanap sa kanya pagbalik ko ng pilipinas." parang gusto niyang umiyak. Panu kung hindi ko na siya makita? Panu kung may asawa na siya at huli na ako. Parang hindi ko ata kakayanin pag ganun.

"Mapakatatag ka anak. Gawin mu ang lahat makita mu lang siya pagnakita mo siya. Pakilala mo sa amin ng daddy mo. Gusto ko siyang pasalamatan anak." nakangiting sabi ng mommy niya. Nasa mga mata nito ang simpatya para sa kanya. Napakabait nilang mga magulang. Tanggap nila na ganito ako. Actually nung 18 years ago pa nung makita ko ang batang babae un dun nagsimula ang pagkagusto ko sa babae. Gupit lalaki na nga ako ngaun pati pananamit pati pangalan ko pinalitan narin. Si mom at ate lang yong hindi maalis alis sa kanila na tawagin ako bilang Megan lalo na paggalit o natutuwa. Pag nawala ako sa mundo at ipanganak ulit pipiliin ko parin sila as my family. I love them so much. Kahit minsan may katigasan ang ulo ko at marami akong babae. Psst quiet lang ha. Baka makarating sa love of my life ko eh...

A/n
Sorry guys short ud po.
Again sorry if there is an error. Please bare me. And don't forget to vote.

It's never too late- never too late to start over, never to late to be happy.

-babylove<3