My Cheerleader Lover

MCL Chapter 27

Angel's POV

Last night was a blast! Sobrang dami nangyari. Di ko pa din maabsorb ang lahat ng pangyayari from morning to evening. Grabe!

Mula sa excellent job sa training at sa unexpected na paghaharap namin ni Dan with matching Princess pa!

Lalo na kay Kevin. Di ko pa din maabsorb lahat ng inamin niya saken. Should I need to trust him?

**************Flashback****************

"Please Angel? Please. Ako na lang?" Nagulat ako sa sinabi niya at bigla ko siya hinarap habang natulo ang mga luha ko.

"Ano? Anong sabi mo?" Tanong ko. Alam ko na tama ang dinig ko kaya gusto kong ulitin niya ulit yung sinabi niya.

"Ako na lang mahalin mo. Angel. Please?" He repeat it. And that's it! Kevin loves me. Pero paano? Saan at kailan?

"Alam mo namang mahal ko pa si Dan di ba? Sorry Kevin pero di ko mababalik ang pagmamahal mo saken" I said as I looked on the ground. Sorry Kevin, alam kong naging isang tunay kang kaibigan saken pero hanggang kaibigan lang ang turing ko sayo.

'Hanggang kaibigan na nga lang ba?'

"He don't deserve your love. Look naiyak ka ngayon kasi alam kong nasasaktan ka sa mga nagyayari. Ayoko nang nakikita kang nahihirapan." He explain it to me.

"Tama na Angel. Dahil alam kong hindi kayang iwan ni Dan si Princess kaya wag ka nang uma--" I slapped him! Nasasaktan ako kasi bakit kailangan niya pang sabihin yun sa harap ko? Alam ko! Alam ko na hindi iiwan ni Dan si Princess na hindi ako ang pipiliin niya. Kaya ang sakit sa pakiramdam sobrang sakit. Bakit ganito?

"Tama na Kevin. Wag muna ngayon. Sobrang pagod na pagod na ko. Di ko na kaya." Kevin embrace me again and then I cried on his shoulder! I cried as hard as I can!

"Sobrang sakit na Kevin! Sobra na!" I can feel his tears. Mahal pala ako ni Kevin pero bakit ngayon mo lang sinabi? Sana ikaw na lang una kong nakilala at sana ikaw na lang ang una kong minahal. Siguro ngayon hindi ako nasasaktan ng ganito.

"Tahan na Angel. Ayokong nakikita kang ganito. Nasasaktan din ako. Please let me stay by your side." Mas lalo humigpit ang yakap sakin ni Kevin. Ramdam na ramdam ko ang pagmamahal niya mula sa mga yakap niya.

"I can't promise you Kevin to love you back. But I will allow you to stay on my side..... And also I want you to help me to move on" naghiwalay na kami sa pagkakayakap. I saw his facial expression. He smiled and also I smiled.

"Ok lang basta wag ka nang iiyak ha? *sabay punas niya ng mga luha ko* I will protect you Angel. Starting tomorrow I will court you. Basta hayaan mo lang ako manligaw. Di ko naman hinihiling na sagutin or mahalin mo ko eh. Basta hayaan mo lang ako na makasama kita, masaya na ko." After telling those sentence to me. He kissed me on my forehead.

Ngumiti lang ako. I feel safe from Kevin siguro hindi ako masasaktan pag siya ang minahal ko pero mukhang malabo pa yun dahil sa ngayon si Dan pa din ang laman ng puso ko.

"Salamat Kevin from being here on my side. Wag mo kong iiwan ha?" I asked while my tears starting to fade.

"Promise di kita iiwan. Just trust me." sabi ni Kevin.

After namin magusap. Hinatid ako ni Kevin sa bahay. Gabing-gabi na daw kasi baka may mangyari daw na masama saken. Kaya ayun.

"Salamat sa paghatid. Gusto mo pasok ka muna sa loob?" sabi ko kay Kevin. Mukhang pagod na din kasi siya.

"Di na. Sige pasok ka na." He said.

"O sige. Ingat ka pabalik ha." I said.

"Oo. Simula bukas ako na maghahatid-sundo sayo ha. Hayaan mo lang ako gawin yun. Just to show you what I really feel." He said sincerely. Natuwa naman ako bigla. Never pa nagawa ni Dan na sunduin ako sa bahay. Mabuti pa si Kevin.