(Jace's POV)
"Niell, ano ba?! Hanggang anong oras pa tayo maghihintay dito?" halos maubusan na ng pasensiya kong sabi nang maihampas ko ang dalawang kamay sa desk ng dad niya.
"I counted. We dialled your uncle's number for the eighth time. But up until now, we still hears that annoying ringing sound coming from your phone. Annoying just like you." tamad na sabi ng kapatid ko at napairap sa kawalan.
Napatingin ako sa phone ni Niell na nakapatong sa desk na nasa harapan ko. Hanggang ngayon ay 'di ko pa rin inaalis ang dalawa kong kamay na nakatukod sa desk, konti na lang ubos na talaga ang pasensiya ko dito! Konti na lang din at baka masira ko na 'tong office desk ng dad niya! Buti na lang talaga at wala si Tito Dariel dito, kundi malalagot ako dahil kanina ko pa 'to hinahampas.
Halos isang oras na rin kami dito sa office ni Tito Dariel, dad ni Niell. His office is located here in Dela Riva Academy kung saan kami nag-highschool. Sinadya talaga naming dito dahil dito lang namin makukuha ang numero ng isang tao.
Memories went back again and it fuckin' creeping me out lalo na't wala sa 'kin si Claraine!
Fuck! I wish I could turn back time. I swear to heaven I won't ever dare do that to her again! If I only knew from the start, I will never treat her that way.. Ang tanga ko! Bakit hindi ko naramdaman agad na siya yun?
"You're not yet sure if it's really her.."
Napapikit ako nang mariin nang maalala ang paulit-ulit na paalala sa 'kin ni Niell.
What the fuckin' ever! Wala akong pakealam kung di pa ako sigurado. That's why I'm finding her! Because I want to know the truth. And after that... I will still be grateful, atleast I tried, right?
"And what if at the end you found out that she's not that little girl you're expecting she'll be? Are you going to damp her like what you used to do?!"
Axcel's voice thundered in my mind. Bawat salitang binitiwan niya tandang-tanda ko pa. Kung paanong sinabi niya yun sa 'kin noong mismong gabing isinugod sa hospital si Claraine. Kung paano siya magalit, kung paano niya ako halos mapatay nang malaman niyang ako ang huling kasama ni Rain. Detalyado pa sa isip ko ang lahat. Tandang-tanda ko 'yon.. Nakatatak sa isip ko, kitang-kita ng mga mata ko at ramdam na ramdam ko kung gaano niya kagusto ang babaeng hinihintay ko.
Why, Axcel? Is it the reason why you took her away from me? Bago ko pa mapatunayan ang totoo, inilayo mo na siya sa 'kin? There's nothing for you to worry about. We both know that I'm not that so sure yet, so why? Why did you let your greed won towards the real you? You're so unfair! I treated you like my true brother though it's not that obvious because of my attitude. You've changed a lot. You're not the old Axcel that we've known. You're not the soft hearted badass cousin of mine anymore. You turned into a traitor, Axcel.
Naputol ang malalim na pag-iisip ko nang paikutin ni Niell ang swivel chair na kinauupuan niya. Tito doesn't let him do that on his swivel chair, paniguradong sisipain niya palabas ng office si Niell 'pag siya mismo ang nakahuli rito.
Niell often do that when we're still studying here, that's why Tito Dariel only let us stay here inside when he's with us.
"Have a long patience Seo siblings. Baka nakakalimutan niyo, yan lang ang kaisa-isang pag-asang pwede nating panghawakan sa ngayon." he smirked nang pabiglang hininto ang pag-ikot ng swivel chair.
BINABASA MO ANG
For You To Remember
Teen FictionBOOK 2 of For You To Come Back. Kindly read the first book before this.
