5. Bölüm

1.2K 86 88
                                        

Annemin odama doğru gelen ayak seslerini duyduğumda yataktan fırladım ve Finn'i sürükleyerek dolaba sürükledim. Finn napıyorsun dercesine bana bakıyordu. "Eğer şuan bu dolaba girmezsen yemin ederim annem senin kafanı 360 derece çevirir ve evden öyle atar o yüzden dolaba gir." dedim. Korkmuş olmalıydı ki hemen girdi. Bende hızla yatağı oturup elime telefonu aldım. Sanki telefonda takılıyormuşum gibi yaptım. Annem içeri girdi. "Selam meleğim." dedi. "Hoşgeldin anne." dedim. "Hoşbuldum da sen hâlâ yatmamışsın?" "Eee uyku tutmadı." dedim. Peki diye mırıldanarak odadan çıktı.

Derin bir nefes aldım ve verdim. Dolaba doğru gittim. Kapağı açtım. Finn gözlerini bana dikmiş bakıyordu. "Gel." dedim. "Yok burası iyiymiş sen gel." dedi. "Hadi Finn." dedim.

Dolaptan çıktı. "Bir an fark edicek sandım." dedim. "Belli terlemişsin." terlediğimin farkında bile değildim. Elimi alnıma götürdüm ve alnımdan aka. Soğuk terleri sildim. "Şimdi sana bir sorum var." dedi. "Evet?" "Ben nasıl çıkıcam evden?" dedi. "Bunu hiç düşünmemiştim." dedim. Pencereye doğru ilerledim. "Bana sakın pencereden atla deme." dedi. "Hayır zaten kolunu falan kırarsın üzülürüm sonra." dedim. Gülümsedi "şey yani kim olsa üzülür." dedim toparlamaya çalışarak.

İkimizde yan yana yatakta oturuyorduk. "O zaman bu gece burda kal yarın sabah erkenden gidersin." dedim. "Peki, anneme mesaj atayım o zaman." dedi. Sanki dünden razı bir tavrı vardı. "Giyinicem arkanı dön." dedim. Finn "Sen zaten pijamalarlasın?" dedi. "Hava 27 derece ve ben uzun kolluylayım Finn?" dedim. "Ah tamam peki." dedi ve arkasını döndü.

Finn...

Arkamı döndüm ama istemesem de camdan yansımasını görüyordum. "Finn bakmıyosun dimi?" dedi. "Hayır bakmıyorum." yalan... 

Lucy...

Giyindikten sonra Finn'e dönüp "Tamam giyindim." dedim. Önüne döndü ve beni süzdü. Ne dermişçesine baktım. "Y-yok bişey." dedi. Bende yatağı hazırladım."Birlikte yatmayacağız herhalde?" dedim. "Tamam sen bana bir yastık birde battaniye ver ben yerde yatarım." dedi. "Peki." dedim. Aslında içim el vermiyordu. Yani onunla uyumak istediğimden değil de üşütür diye yalan...

Yatağıma yattım ve bir sağa bir sola döndüm. Uyuyamıyordum bir türlü. Finn "Neden uyumuyorsun?" dedi. "Uyku tutmadı." dedim. Birkaç dakika sonra Finn "Birinden hoşlanıyor musun?" dedi. "Yani evet hoşlandığım biri var." "Kim?" dedi. Sen diyemezdim. "Biri işte." dedim ve konuyu kapatmaya çalıştım. Yerinden doğruldu. "Tamam." dedi. "Senin hoşlandığın biri var mı?" dedim. Biraz düşünmüş olmalı ki kimsenin sesi çıkmadı. "Sanırım, emin değilim yani birşey hissediyor gibiyim ama hayal kırıklığına uğramaktan korkuyorum." dedi. "Anladım." dedim.

Saat 12.45

Hala uyuyamıyordum. En sonunda "Finn?" diye seslendim. Boğuk bir ses çıktı. "Efendim" dedi. "Uyuyor musun?" dedim. Ne kadar saçma bir soru sorduğumu biliyordum. "Uyuyor olsam nasıl cevap verebilirim Lucy?" dedi Finn. "Genel olarak söyledim yani." dedim. "Eee şey Finn sen üşümüşsündür yani gel istersen yanıma." dedim. Gülme sesi yükselmişti. O kadar güzel gülmüştü ki tekrar tekrar aşık oldum. "Yani bu yatağa davet etmenin başka bir yolu mu?" dedi. Yanaklarım kızardı "Hayır ben sadece seni düşünüyorum, fesat." dedim. "Gelmezsen gelme don orda." dedim.

Arkamı Finn'e döndüm. Ve yastığıma sarıldım. Yatağımın yanındaki pencereden Ay'ı izledim. Bugün daha da netti. Daha sonra arkamda bir hışırtı hissettim ve belime dolanan bir çift el.

KUDURDUM ŞÖSKXKJSKZUSBŞSNDKSŞ

him & iHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin