AŞKI YAŞA

AŞKI YAŞA 44.BÖLÜM

44:bölüm

Ne sandıki kalktıp boynunumı atlıyacağım.. Kerem oynamaya başladı ben bakmadım bile kerem oynuyordu ama yanında ben yoktum işte kader buydu bundan 1.ay önce kerem için canımı verirdim ben evet önceliklerim vardı.Ateş vardı, ailem ve Ülkem... Bilmiyorlardı ki kerem benim canımdan bir parçaydı herşey ayrıydı herşey gelip geçerdi ama ben keremin gözüne baktığımda kendi ömrümü görüyordum. Çok ağrıma gitti başka bir kadına dokunması bunları size anlatamam siz bu duyguyu bilmeden  anlayamazsını..Alparslana hadi çıkalım dedim ve çıktık 1.aydır kız kulesine gitmedi.. Neden mi ??

-Ellerini tuttan ellerim şahidim olsun ve seni seven kalbim kalbim şahidim olsun..

Bu yeminler benim kaderimdi ve öylede kalacak. Eve girdim o kızı rezil ettmiştim okulda bu bana yeterdi annem mi mardine gönderdim kafasını dinlesin kadın.. Artık herkese yardım edemiyorum bir vakıf kurduk babamla başı sıkışan herkes oraya gidiyordu. Benden yarıdım isteyenleri oraya yönlendiriyordum kerem içimdeki insan sevgisini öldürmüştü ama vazgeçmemiş savaşmıştım  ve uyudum yarın zor birgündü..

KEREM'İN EVİ SABAH 07:35

Gözlerimi zeynep'in sesiyle açtım bu sesle yatıyor bu sesle kalkıyordum. Güneş doğuyordu ama benim içim yanıyordu resmimize baktım gülerek kalktım yataktan sırf zeynepe verdiğim söz için yaşıyordum.. Aslında ölüydüm bir ayda zeynep benden gitti melis ile yağmur zeynepten koptu can hallen çok seviyordu. Ama geriplerdi neden böyle davranıyorlardı bilmiyordum zaten zeynepin umrunda'da değildi kendine yeni arkadaşlar edinmişti..Okula girdim Canlar oturuyordu selam verdim bende oturdum gözlerim zeynepi arıyordu ilk meliki gördüm sonra alparslanı ama zeynep yoktu. Birşeymi olmuştu her akşam onun evini izliyordum birkere koşarken düştü koşup ona sarılamadığım için binkere öldüm..Şimdi de merak ediyordum düşmanları çoktu derken kokusunu duydum zeynep zıplaya zıplaya geldi ve melikle alparslana sarıldı kahkaha attılar. Bu üçlü her an gülüyordu onlar güldükçe melisler bozuluyordu bunların derdi neydi..Sınıfa çıktık ders tarihti yani zeynep'in dersiydi önümde oturuyordu ve ben ona dokunamıyordum bu acıların en büyüğüydü geldi.Oturdu melikle gene güldü derken kapı çaldı içeriye şu alpaslanmıdır nedir o geldi. Yağmur yoktu yağmurun yerine oturdu.Naki hoca çağırmış zeynepin tam önündeydi şimdi şu çocuğu öldürmek istiyordum..Naki hoca soru soruyor zeyneple alparsalan yarışıyordu ve zeynep kazandı kapı çaldı ve yağmur geldi naki hoca yağmuru başka bir yere oturttu.Zeyneple alparslan sıranın altına girmiş kahkaha attıyorlardı ayy dayanamıyacağım diye melikte öyleydi ne oldu da bukadar gülüyorlardı bilmiyorum hepimiz onlara bakıyorduk zeynep resmen tepiniyordu sonra dayanamadı ve kahkaha attı onun gülüşüyle bütün sınıf güldü hoca bile. Hoca zeynep krize girdi değince daha fazla gülmeye başladı alparslan hocam ben çıkartıyım şunu dedi girdi koluna ama yürürken bile kahkaha attıyorlardı...Bensiz yaşıyor bensiz gülüyordu...

ZEYNEP**

Bir ara ölüceğimi sandım keremin yüzüne bakınca daha gülesim geliyordu.. Çıktık sınıftan spor salonuna indik nezaman oraya gittsem kalbime bir ağrı saplanıyordu.. Ben çıkıcam alparslan sen çantamı alırsın dedim. Çıktım okuldan benim çıkmamla can arkamdan koştu.. Çantamı verdi sağol dedim arabama biniyordum ki kolumdan tuttu konuşa bilirmiyiz diye atla dedim.Kerem bize bakıyordu anlamadım.. Sahile çektim yolda akselle konuştum vakıf işlerine o bakıyordu.Canla indik evet can seni dinliyorum işim var dedim...