AŞKI YAŞA

AŞKI YAŞA 61.BÖLÜM (

61.Bölüm

 

 

YAZARIN AĞZIN'DAN

 

Zeynep kereme birşey olduğunu anlamıştı sanki. Kendini dışarıya attı duymak, bilmek istemiyordu keremi'de diğerlerini de uyarmıştı ama kimse onu dinlememişti. Biraz hava aldıktan sonra  konağa geri döndü içeriye girdiğinde herkesin suratı asılmıştı. Zeynep odasına çıktı üzerini değiştirdi bu iş ellinde sonunda zeynepte bitticekti çok iyi biliyordu. Allahtan kimsenin haberi olmadan bir plan yapmıştı.Aşşağıya indi ve oturdu çayını içerken hakan söze girdi. Kızım ahmet yoldaymış buraya geliyor dedi. Zeynep bir kaşını yukarıya kaldırdı. iyi sizde gidin gerekeni yapın dedi. Hakan kızının bu ses tonunu gayet iyi biliyordu. Oturmuş ahmet sayerin gelmesini bekliyorlardı. Konağın kapısı açıldı ve bem beyaz bir suratla ahmet içeriye girdi. Hakan hemen ayyağa kalkıp ellini sıktı. Zeynep yerinden kıpırdama dan başıyla selam verdi. Herkes masanın etrafında toplanmıştı. Merakla haber bekliyorlardı. Yıldırım yukarıya çıktı yüzü çok garipti ve sesi titriyordu. Ağam kerem beylere bir saldırı olmuş Arabaya bomba attmışlar. Kerem bey kayıp. Ahmetle hakan yıkılmıştı zeynep başını havaya kaldırdı. Yıldırım kaç ölü var dedi. Yıldırım başını eğerek cevap verdi. 4 Kişi hanım ağam diye. İşte bu sözler zeynepi delirtmişti ayağa kalktı ve yanında duran sandalyeye tekme attı. Gördünüzmü salak bir inat yüzünden 4.kişi öldü rahatmısınız ha!! Kerem bey kendini ispat ettsin diye 4.can gitti mutlumusunuz. Diye bas bas bağırıyordu. Ahmet ve hakan konuşmadı çünkü zeynep haklıydı. Yıldırım hanım ağam cenazeler buraya getirilmiş içlerinde kerem beyin olup olmadığına bakmanız gerekiyormuş dedi. Ahmet ben yapamam diye kafasını sallıyordu. Hakanda ondan farksız değildi. Zeynep bunuda ben yaparım dedi ve arabaya bindi.  

Adli Tıpa gelmişlerdi. Oldu olası burdan nefret ederdi. Şimdi ya kerem'de burdaysa diye düşünüyordu. Araba'dan indi yıldırımla beraber içeriye girdi. Saat biraz geç olduğundan pek kimse yoktu. Duvarlar bem beyazdı ve sanki ölü kokuyordu diye düşündü zeynep. Birden sırtına ağrı girdi nefes alamadı. Bir yere tutunup nefes almak istedi. Yıldırım isterseniz ben gireyim dedi. Zeynep hayır dedi.  

Derin bir nefes alıp odanın içine girdi. 4.kişi yattırmışlardı üzerlerinde bem beyaz çarşaf örtmüşlerdi. Ya kerem bunlardan biriyse diye düşündü göz yaşları akıp gidiyordu.  Cesaretini topladı ve ilk çarşafı açtı ama gördüğü manzara karşısında donup kalmıştı. Kusmak istedi ceset tamamen yanmıştı hemen örtüyü kapattı. Çok kötüydü Daha sonra ikinciye yöneldi birdaha aynı şeyi yaşamak istemiyordu ama başka çaresi yoktu. Örtüyü kaldırdığında daha beterini gördü hemen kapattı ve yere çöktü dayanamıyordu...Diğer ikisine'de zor bela bakmıştı. Ama tüm gücü bittmişti birden yere düştü burnundan gelen kan tüm yüzüne büyük hızla yayılıyordu sanki gözünün içine akan kan  keremdi.. Gözlerini yumdu bu acı hiç birşeye benzemiyordu...

K.IRAK** KEREM

Yolumuzun kesilmesiyle arabadan aşşağıya indirdiler bizi. Kimdi bunlar bilmiyorduk adamlar silahı doğruplup birşeyler söylüyorlardı. Arapça değildi Kürtçe konuşuyorlardı. ben birazını anlıyordum adamlar ellerinizi kaldırın dedi.  Ellerimizi kaldırdık ve arabaya dayandık sonra adamlar bizi öne attı. Tek sıra halinde yürüyorduk zeynep haklı çıkmıştı. Baya bir yol yürüdük bizden ne istiyorlardı bilmiyoduk. Bir mağranın içine soktular bizi bayraklar,silahlar vardı. Beni ileriye ittiler içeriye resmen koğuş yapmışlardı. Bizi içeriye attıp kapıyı kapattılar. Bir adam geldi garip garip bana baktı. Sonra garip bir şiveyle kerem senmisin dedi. Evet dedim iyi dedi gülerek gitti.Hiç birşey anlamamıştım. Ellimi kemerime götürdüm son anda zeynepin bana verdiği çakıyı fark etmemişlerdi ve sözlerini hattırladım. Sakın gereksiz yerde kullanma. Şuanda tek doğru olan şey beklemekti..