* wish I may, wish I might,
Find my one true love tonight,
Do you think that he could be you? *
ΑΡΙΕΛΑ
Σάββατο 24 Μαΐου
Για άλλη μια φορά, είχα καταλήξει να γράφω στο ημερολόγιο μου, στη γραπτή μορφή έκφρασης συναισθημάτων! Νέο ημερολόγιο, νέα αρχή ίσως;
Ένιωθα σαν φυλακισμένη σε εκείνον τον κωλο τόπο! Χωρίς γαμω δουλειά, χωρίς άμαξα, χωρίς καν άδεια για να καβαλάω ένα άλογο! Όσο για γκόμενο, χα, παλιό αστείο... Ποιά κοπέλα είκοσι δύο χρόνων, θέλει τέτοια άχαρη ζωή;
Η οικογένεια μου. Δύσκολο να ζεις με τα ίδια άτομα, τόσα χρόνια, όταν ειδικά έχεις και τόσο ελεύθερο χρόνο όπως εγώ! Δηλαδή τι ζήτησα; Μία φορά να αφήσω τον εαυτό μου, ελεύθερο!
- Δεν μπορείς να βγεις έξω με τόσα χρώματα, είναι επικίνδυνο!
- Σε παρακαλώ κορίτσι μου, άλλαξε ρούχα... χρώματα τέλος πάντων... είπε κι ο παππούς μου, σε πλήρη συμφωνία με τη γιαγιά μου.
- Δεν έχει χαρτζιλίκι, αν δεν αλλάξεις ρούχα! Αγριοκοιταξα τη μάνα μου, με τα φουντωτά, κοντά, κόκκινα βαμμένα μαλλιά της και τα μεγάλα μυωπικα γυαλιά της.
- Θα βρω μια μέρα δουλειά και θα φύγω από δω μέσα! Φώναξα και πήγα στο δωμάτιο μου, βροντοντας τη πόρτα πίσω μου.
Τι είχα κάνει; Απλώς είχα χρωματίσει όλα τα ρούχα μου! Την μπεζ μπλούζα μου, την πορτοκαλί κοντή φούστα μου και τα μπεζ σανδάλια μου. Όπως επίσης και το πορτοκάλο - κόκκινο κραγιόν μου και τα καφέ (σκατουλί) μάτια μου. Αναστέναξα. Έκλεισα τα μάτια μου, ακούμπησα τις παλάμες μου στη φούστα μου και την έκανα γκρίζα. Η μπλούζα άσπρη και τα σανδάλια γκρίζα. Άφησα μόνο το χρώμα στο κραγιόν μου και στα μάτια μου. Έτσι, οι Γκρίζοι μπορούν να σκεφτούν ότι είμαι μια μαθήτρια των χρωμάτων κι όχι μια Πολύχρωμη, τι φριχτή προσβολή!
Πήγα στο σαλόνι, όπου γιαγιά και παππούς, έβλεπαν τις ειδήσεις από την τηλεόραση με το χοντρό όπισθεν και την άσπρο μαύρη οθόνη. Η μαμά έκλεισε το καπάκι του κινητού της και κατέβασε και την κεραία του.
- Τώρα μάλιστα! Είπε ευχαριστημένη. Ο μικρότερος αδελφός μου, ο Λουκ, βγήκε από το δωμάτιο του, τρώγοντας μια μπανάνα. Πράσινα μάτια, άσπρη μπλούζα με ένα πολύχρωμο σχέδιο στο κέντρο της, μπλε τζιν παντελόνι και άσπρα αθλητικά παπούτσια.
- Χα, χα Λουκ, η μαμά δεν μας επιτρέπει χρώματα! Του τόνισα.
- Μπα και να επιτεθούν στον Λουκ, με το ύψος του και τις γνώσεις του στις πολεμικές τέχνες, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα! Είπε η γιαγιά.
STAI LEGGENDO
Η Γκρίζα Χώρα ~ολοκληρωμένη~
Storie d'Amore-Θα φύγω στο εξωτερικό σε μερικούς μήνες... του είπε κοιτώντας τα χείλη του. -Ναι κι εγώ το ίδιο, σε άλλη χώρα όμως... -Δεν μπορούμε τότε, να είμαστε μαζί... τα λόγια της διέκοψαν τα χείλη του, με ένα καυτό φιλί! Σε μία μουντή, γκρίζα χώρ...
