"ကြာရွင္းေပးမယ္"
သူမ စကားေတြက ခက္ထန္လြန္းသည္။
သူမလက္ေလွ်ာ့လိုက္ေတာ့မည္တဲ႕ မခ်စ္ဘဲ ေန
ေအာင္ျကိဳးစားေတာ့မည္တဲ႕ … ေပ်ာ္သင့္တယ္မလား? သို႕ေသာ္ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္
မႈမရွိ နာက်င္မႈသာ ျကီးစိုးလ်က္ရွိသည္။
ဦးေနွာက္က ဘယ္ေလာက္ဘဲ သူမကိုမုန္းသည္ေျပာ
ေျပာနွွလံုးသားကေတာ့ ေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္သည္။
သူမ ကြ်န္ေတာ့္ကို မခ်စ္ေတာ့မည့္ အျဖစ္မ်ိဴး ကုိ
နွလံုးသားက လက္မခံနိုင္ ။
"လက္မေလွ်ာ့ပါနဲ႕ " လို႕နွလံုးသားက ဖြင့္ဟလိုက္ခ်င္
ေပမယ့္ ဦးေနွာက္က ခါးသီးစြာ တားဆီးသည္။
မသိဘူး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဘယ္လို အေျခအေနမ်ိဴး ကို
လိုခ်င္ေနမိမွန္း … သူမရဲ႕ေျဖရွင္းခ်က္ေတြကိုနား
ေထာင္ျပီး သူမကိုခြင့္လႊတ္လိုက္ရမလား ဒါမွမဟုတ္
သူမနဲ႕ကြာရွင္းလိုက္ရမလား …
သူမကိုကြာရွင္းေပးရန္အရင္ကေျပာထားေသာ္လည္း
အခုလိုသူမကြာရွင္းေပးမည္ဟုေျပာလာေသာအခါ
မိမိဘက္က လက္မခံနိုင္… ကိုယ့္ အလိုဆႏၵအတိုင္း
ုျဖစ္လာသည္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ရမည့္ အစား ငိုေျကြးမိ
သည္။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ေသေသခ်ာခ်ာ ထြက္မလာတဲ႕
ေခါင္းကို တစ္ခ်က္ခါကာနွလံုးသားရဲ႕ အမိန္႕ေျကာင့္
သူ႕အလိုလို က်လာတဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို တစ္ခ်က္
သုတ္ျပီးသူမ၏ မ်က္နွာေလးကို လွမ္းျကည့္မိေတာ့
သူမနာက်င္စြာငိုေနသည့္ ျကားက ခပ္ယဲ႕ယဲ႕ ေလး
ျပံုးျပသည္။
" အဆင္ေျပမွာပါ Jung Kook"
ဟင့္အင္း အဆင္မေျပဘူး ။ မင္းကို လက္လႊတ္လိုက္ခ်င္ေနတဲ႕ ဦးေနွာက္နဲ႕ မင္းကိုယ့္ ရင္ထဲက ထြက္သြားမွာကိုတားဆီးေနတဲ႕ နွလံုးသား … သူတို႕ လြန္ဆဲြေနတဲ႕ ျကားမွာ ေနရတာ ကိုယ္ အဆင္မေျပဘူး ။
တံခါးပိတ္သံနဲ႕ အတူ ထြက္သြားတဲ႕သူမ…
နာက်င္ေနတဲ႕ နွလံုးသားကို ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ သူမ ထြက္သြားတာကိုမတားဆီးမိဘူး
နွလံုးသားက တုိးတိုးေလးျပန္ေျပာတယ္…
မတားဆီးလိုက္ရလို႕ ေနာင္တမရေစဖို႕ ဆုေတာင္းပါတယ္တဲ႕ …
YOU ARE READING
Just One Day (Completed)
Fanfictionေမာင္ဘာေျကာင့္ရုတ္တရပ္ျကီး ေအးစက္ျပီးရက္စက္တတ္သြားတာလဲ ကြ်န္မနားမလည္... ေမာင္ ကြ်န္မကို မခ်စ္ေတာ့ သည္ျဖစ္ေစ ... မုန္းသြားသည္ျဖစ္ေစ ... ကြ်န္မကေတာ့ ေမာင့္ကို အသက္ထက္ခ်စ္သည္ ...
