ေလးလံလြန္းတဲ႕ ေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ေဆးရုံမွထြက္လာကာအိမ္လဲ ခ်က္ခ်င္းမျပန္ခ်င္တာေျကာင့္ ေမာင္နဲ႕ သြားဖူးသည့္ ပန္းျခံဘက္ ကိုသာ ေျခလွမ္းတို႕က
ဦးတည္မိသည္။ေမာင္နဲ႕ အတူလာေနျကပန္းျခံေလးကို မလာျဖစ္ေတာ့သည္မွာ ေမာင္ထြက္သြားထဲကျဖစ္သည္။ တစ္ေယာက္ထဲလဲ လာခ်င္စိတ္မရွိတာေျကာင့္ မေရာက္ျဖစ္။ ဒီေန႕ေတာ့ စိတ္ေတြလဲ ညစ္ လူကလဲ
ေမာင့္ကို လြမ္းတာမို႕ လာခဲ႕ရျခင္း…
တိုးေဝွ႕ တိုက္ခတ္လာတဲ႕ေလေအးေအး က အံု႕မႈိင္း
ေနေသာေကာင္းကင္ျကီးနဲ႕ အလြန္လိုက္ဖက္လ်က္ရွိသည္။ မိုးရြာေတာ့မည့္ အေျခအေနျဖစ္ေသာ္ လဲ
လြယ္လာတဲ႕ အိ္တ္အနီေလးထဲ မွာ ထီးပါလာတာ
ေျကာင့္ မိုးရြာ မွာကို စိတ္မပူ။ ေဆးရုံနဲ႕ပန္းျခံ သိပ္မ
ေဝးလြန္းတာေျကာင့္ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးသာ လာခဲ႕
လိုက္သည္။
ပတ္ဝန္းက်င္ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ပတ္ျကည့္မိေတာ့
အတဲြေတြကခပ္မ်ားမ်ား … ထိုင္ရန္ ခံုအလြတ္ မရွိ
ေတာ့သည္မို႕ ေပါက္ခါစ ျမက္ခင္းနုနု တို႕ေပၚမွာသာ ထိုင္လိုက္မိသည္။
လြယ္အိတ္ထဲမွာပါလာတဲ႕ ေရဘူး ကို ထုတ္ကာ
တစ္ငံုငံုျပီး အေမာေျဖရုံရွိေသး ေဘးက အတဲြက
"အစ္ကို တို႕ အတဲြကို ဓာတ္ပံုေလးတစ္ပံုေလာက္ရိုက္ေပးပါလား" ဟုေျပာျပီး cameraကို လက္ထဲထိုး
ေပးလာေသာအခါ ျငင္းရလဲ အခက္ … မကူညီရင္လဲ အေျပာကခံရဦးမည္မွာ အေသအခ်ာ။ အတဲြမရွိသည့္ကိုယ့္ကိုတမင္တကာ လာေျပာင္ေနသလိုပင္…
ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနျကတဲ႕ အတဲြေတြက တစ္ေယာက္ထဲ အထီးက်န္စြာ ထိုင္ေနတဲ႕သူမကိုေလွာင္ေနသလိုလို။ဟိုဘဝ က ဘာေတြမ်ားလုပ္ခဲ႕မိလို႕ သူတို႕ လို႕ မ
ေပ်ာ္နိုင္တာလဲ ဆိုသည့္ အေတြးက ေခါင္းထဲမွာ
ခဏေတာ့ ဝင္လာမိသား ။ သို႕ေသာ္ ထိုအေတြးတို႕က
ျကာျကာေနရာမယူနိုင္ ။ ေမာင့္ကိုလြမ္းသည္ ဆိုသည့္ အေတြးက ျပန္လည္စိုးမိုးလာသည္မို႕ …
တစ္ဟီးဟီးတစ္ဟားဟား ျဖစ္ေနျကတဲ႕ အတဲြေတြ
ေဘးမွာဆက္မထိုင္ခ်င္ေတာ့တာေျကာင့္ ေဘးမွာခ်ထားသည့္ လြယ္အိတ္ကိုေကာက္လြယ္ကာ ပန္းျခံ
တစ္ပတ္လိုက္ျကည့္ရန္ထြက္လာခဲ႕လိုက္သည္။
YOU ARE READING
Just One Day (Completed)
Fanfictionေမာင္ဘာေျကာင့္ရုတ္တရပ္ျကီး ေအးစက္ျပီးရက္စက္တတ္သြားတာလဲ ကြ်န္မနားမလည္... ေမာင္ ကြ်န္မကို မခ်စ္ေတာ့ သည္ျဖစ္ေစ ... မုန္းသြားသည္ျဖစ္ေစ ... ကြ်န္မကေတာ့ ေမာင့္ကို အသက္ထက္ခ်စ္သည္ ...
