ငိုေနရင္း နွလံုးကတစ္ျဖည္းျဖည္းေအာင့္လာသည္။
အစပိုင္းတြင္နာက်င္မႈကိုျကိတ္မိွတ္ခံေသာ္လည္း
ေနာက္ပိုင္းတြင္နွလံုးကပိုပိုတိုး၍ေအာင့္လာသည္။
ေအာင့္လာသည္ထက္နာလာသည္ဆိုပို၍မွန္မည္။
ေမာင္မသိေစခ်င္တာေျကာင့္ အံကိုတင္းတင္းျကိတ္ကာနာက်င္မႈကိုအံတု၍ ေမာင့္အက်ီစကို သာ အားျပဳ
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ကိုင္ထားမိသည္။ Seoulကေန
ေဆးယူလာဖို႕ကိုလဲ ေမ့ခဲ႕ေသာေျကာင့္တစ္ေန႕လံုး
ေသာက္ရမည့္ေဆးေတြကိုမေသာက္ရ။
တစ္ဆတစ္ဆ ျကီးထြားလာတဲ႕ နာက်င္မႈကို ခံနိုင္ရည္ မရွိေတာ့လို႕ တစ္ခုခုျဖစ္သြားခဲ႕ ရင္ ေမာင္ဘဲ ခံစားရ
လိမ့္မည္။ သူမကို ေမာင္ကခ်စ္ေနေသးတယ္ဆိုရင္
ေပါ့။ နာက်င္ျခင္းကိုဂရုမစိုက္ ေမာင့္အတြက္သာ
ေတြးပူေနေသာ သူမကသနားဖို႕ေတာ့ေကာင္းတယ္မလား…
နာက်င္ျခင္း ကိုအံတုကာ သြားျဖင့္ ျကိတ္ထားေသာ
ႏႈတ္ခမ္းတို႕ကလဲရဲရဲနီေနျပီျဖစ္သည္။ ဒီထက္ ဆက္
ျကိတ္ထားလွ်င္ ေသြးပင္ထြက္လာနိုင္ေသာ အေျခ
အေန။ ဟင့္အင္းေမာင့္ကိုဒီအေျခအေန မျမင္ေစ
ခ်င္ဘူး ေမာင္နာက်င္ရလိမ့္မယ္ ေမာင္ခံစားရတာ
ျမင္ရင္ သူနာက်င္တာေတြပိုဆိုးလိမ့္မည္။
ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲမွာဆက္ေနလို႕ မျဖစ္ေတာ့တဲ႕ အေျခ
အေနတစ္ခု ျဖစ္တာမို႕ ရင္ခြင္ထဲမွထြက္ကာ ေမာင့္
ကိုထားခဲ႕ျပီး အဖြားအိမ္သို႕သာ ျမန္ျမန္ျပန္ရသည္။
နာက်င္ျခင္းေျကာင့္ အင္အားမရွိ ယိုင္နဲ႕ေနတဲ႕ ေျခ
ေထာက္တို႕ကို အားယူကာ လမ္းေလွ်ာက္ရျခင္း
က ပို၍ ပင္ပန္းေစသည္။
သူမေနာက္တြင္ ေမာင္ပါလာသည္ကိုသိတာေျကာင့္
ပင္ပန္းမႈကိုလစ္လ်ဴ ရႈကာ ခပ္သြက္သြက္သာေလွ်ာက္
မိသည္။ သူမ ေခြ်းေစးေတြထြက္ေနတာကို
ညကလဲေမွာင္ေနျပီျဖစ္တာေျကာင့္ ေမာင္
သတိထားေလာက္မိမယ္မထင္ ။
အဖြားအိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ အဖြားကို က်ီးကန္း
ေတာင္းေမွာက္လိုက္ရွာေသာ္လည္းအဖြားကိုမေတြ႕။ အိမ္ထဲသို႕ဝင္လာသည့္ေမာင့္ကိုေတြ႕တာေျကာင့္ သူမအေပၚတက္သို႕သာ တက္လာခဲ႕သည္။ ယခင္က ေနခဲ႕ဖူးသည့္ အခန္းထဲသို႕ဝင္ကာအိပ္ယာထဲ၌္ေခြ၍
ေစာင္ ထူထူကို တစ္ကိုယ္လံုးလံုေအာင္အုပ္ထားမိ
သည္။
YOU ARE READING
Just One Day (Completed)
Fanficေမာင္ဘာေျကာင့္ရုတ္တရပ္ျကီး ေအးစက္ျပီးရက္စက္တတ္သြားတာလဲ ကြ်န္မနားမလည္... ေမာင္ ကြ်န္မကို မခ်စ္ေတာ့ သည္ျဖစ္ေစ ... မုန္းသြားသည္ျဖစ္ေစ ... ကြ်န္မကေတာ့ ေမာင့္ကို အသက္ထက္ခ်စ္သည္ ...
