Deal with the Casanova

Chapter 16

6 yrs passed

anim na taon.anim na taon na ang lumipas at marami ng nangyari.

Nakatapos na rin kami ng college.Si kuya kev at ate Liza ay kasal na 2 yrs narin silang kasal at may 1 yr old na rin silang baby si baby Devon.ang cute cute niya.at si shane ayun may boyfriend na at nasa ibang bansa ngayon dahil doon nagtatrabaho at nandoon rin ang boyfriend niya 1 yr na sila at going strong sila.at ako?wag nyo ng tanungin pa.

naramdaman kong may tumabi sa aking gilid ng makalabas ako ng gate.

"hey ready kana?"dinig kong tanong niya.

bumaling ako sa kanya.

"yup.tara na baka malate pa tayo sa pagsundo kila baby devon."sambit ko at sumakay na sa kotse niya...

ngayon kasi ang dating  nila kuya kev galing europe dahil binisita nila ang mamy ni ate liza.

Nakita ko naman si brix na umikot at sumakay sa na sa may kotse.

"excited ka talagang makita si baby devon noh?"tanong nya..

tumingin ako sa kanya..

"abah oo naman miss namiss kona kaya sya."masayang sambit ko..

"ako ba di mo ako namiss?matagal din tayong di nagkita."sambit niya..

"luh?pinagsasabi mo kahapon eh magkasama tayo.magtigil ka nga dyan."sambit ko.

"eto naman parang naglalambing lang eh."sambit nya..

"manahimik kana lang kasi beshhyy."biro ko..

"ouch naman.beshhyyy nakakahurt ah.wag namang ipamuka pa hane."sambit niya at umarte pang nasasaktan..

tumawa nalang ako..don't get me wrong guys walang namamagitan sa amin ni brix kahit ilang taon ng lumipas.Oo umamin siya sa akin na gusto nya ako pero hanggang pagkakaibigan lang talaga ang kaya kong ibigay sa kanya noon pero hindi kona alam ngayon sa sarili ko nalilito talaga ako parang nagugustuhan kona siya dahil sa ipinapakita niyang kabutihan sa akin at Naging bestfriend kona rin siya katulad ni shane dahil simula noon hanggang ngayon laging nasa aking tabi si brix kahit anong mangyari.naguguluhan na ako dahil alam ko sa sarili ko na umaasa pa rin akong babalik si blake dito pero imposible na iyon dahil may asawa na siya at baka may anak na.simula ng malaman kong ikakasal na siya ng araw na iyon hindi na ako muling nakibalita pa tungkol sa nangyayari sa buhay niya kaya kahit sila kuya kev,brix at shane ay hindi nil nababanggit ang tungkol kay blake kaya its time na siguro na muling umibig ulit ako at suklian lahat ng ginagawa sa akin ni brix alam ko nasasaktan ko sya dahil hindi ko masuklian ang pagmamahal na ibinibigay niya sa akin.Sana tama ang maging desisyon ko..

"hey,tulala ka nanaman klein,nandito na tayo."sambit niya at pinark yung kotse sa gilid at bumaba para pagbuksan ako ng pinto.

"thankyou brix."sambit ko ng makababa ako sa kotse.

"welcome ano tara na baka nandyan na sila."sambit niya tumango ako at naglalad na kami papasok.

luminga linga kami at nakita kona sila kaya agad kong iniwan si brix at tumakbo sa kanila..

"wahhh omyghadd  baby ko.miss na miss kita."masayang sambit ko at kinilik ko si baby devon..

"mama."sambit ni baby.

"ano ba yan nagseselos na ako princess ah si baby devon kaagad ang sinalubong imbis na kami."maktol ni kuya..

"eh syempre miss na miss ko si baby eh.pero syempre miss na miss din ko naman kayo ni ate.ano kamusta flight?"sambit ko..

"ayos naman.kayo kamusta kayo?"makahulugang sambit ni ate at tumingin sa amin ni brix..

"ayos naman ate.alam ko yang tingin mo ah."sambit ko..

"ok."sila..

"tulungan kona kayo kuya."si brix yun.

"salamat bro."at tumapik sa balikat ni brix tumango lang si brox at tinulungan sila sa kanilang bagahe ako naman ay ibinaba si baby devon at inakay habang kami ay palabas ng airport..

nauuna sila kuya at kami ni devon ay nasa huli..

tumingin ako kay baby devon..

"baby anong gusto mong kainin pagdating natin?"tanong ko..

"spaghetti mama."matatas niyang sambit..

"cge baby ipagluluto ka ni mam----aray."daing ko ng may mabunggo ako..

kaya agad akong tumingin sa aking unahan para makita kung sino ang bumunggo sa akin at at laking gulat ko ng mapagtanto kung sino iyon pero hind ko pinahalata ang aking pagkabigla..

"sorry."malamig niyang sabi.at napadako ang tingin niya kay baby devon kaya naman ay itinago ko sya sa akin likod..

ang lakas ng kabog ng dibdib ko.hindi ko alam ang aking gagawin..klein kaya moto..

"it's ok.baby tara na."sambit ko kay baby devon at kinulik na siya at nilagpasan si blake.

ang laki ng pinagbago niya.naging matured ang muka niya at lalo siyang gwapo..haysttt ano ba tong sinasabi ko...magtigil ka klein may asawa nayan...

pinalis ko ang luha sa aking pisngi..

"mama..mama..mama.."si baby devon umiiyak..

"shhhh..baby tahan na papunta na tayo kay mamy mo.."sambit ko..

"hey are you ok?"tanong sa akin ni brix ng makita nya kami ni baby..

"yup.tara na."aya ko at bago kami maglakad ay nilingon ko si blake at nakita kong nakatingin siya sa amin kaya umiwas ako ng tingin at umalis na kami ni brix.

pagdating namin sa sasakyan ay ibinigay kona kaagad kay ate liza si baby dahil umiiyak pa rin ito..

"ate baka nagugutom."sambit ko..

"ah.cge pasensya na klein.honey yung gatas ni baby."sambit ni ate kay kuya kev..

"ayos lang ate."sambit ko.

Nang makarating kami sa bahay ay naiwan kami ni brix dito sa may labas namin..

"klein may problema alam ko.dahil kanina kapa tahimik."sambit niya.

naglakad ako at umupo sa may bench dito sa aming gilid.

"b-brix nakita ko sya."sambit ko..

"what?kelan?Saan?Paano?"naguguluhan niyang tanong..

"kanina nung kasama ko si baby devon sa airport nandon rin siya nabangga niya ako ayon nagkita kami at brix naguguluhan ako parang bumalik lahat ang sakit,galit,pagmahal ko sa kanya.hind ko alam ang gagawin ko..natatakot ako brix.."sambit ko sa kanya at umiyak..

naramdaman kong niyakap niya ako..

"heyy..don't worry klein nandito lang ako lagi sa tabi mo sabay tayong lalaban sakinakatakutan mo.ipakita mo sa kanya na wala na huwag kang magpapatalo dyan sa nararamdaman mo galit lang yan kaya tumahan kana at saka may asawa na sya klein kaya itigil mona ito ikaw lang din ang masasaktan."sambit niya at hinagod ang aking likod...

hindi na ako nagsalita at umiyak nalang..tama nga si brix itigil kona dapat itong nararamdaman ko para sa kanya dahil may asawa na siya at hindi na mababago iyon..

------------------------------------------

End chapter