Zbuduję kiedyś domek na drzewie
I powieszę w nim zdjęcia.
Nie będę nigdy w potrzebie
Nawet mimo pęknięcia.
Zaproszę tam tylko jego
Mojego wymyślonego przyjaciela.
I zapłaczę tylko wtedy
Gdy drzewo będzie do ścięcia.
Tak mówiłam kiedyś
Teraz stoję i patrzę.
Jak azyl moich wspomnień
Ląduje w rzece zmartwień.
CZYTASZ
Chwile Ulotne
PoesíaTomik poezji pozorowanej. ⭐ Praca została wyróżniona w Konkursie literackim ,,Splątane nici" organizowanym przez @glnozyce w kategorii Poezja. ⭐Okładka wykonana przez @MayCloud1617 ⭐Wszystkie zdjęcia są wygrzebane z Pinterest'a. ⭐Proszę ich nie używ...
