MARK'S POV
Naglalakad ako papuntang Canteen ng makarinig ako ng biglang kumanta. Parang Once in a lifetime ata yun?
Bigla kong naalala si Jhane. Gustung gusto nya yung kantang yun ih.
Ng biglang makita kong parang unti unting dumadami yung tao malapit sa Court. Kaya tumingin nadin ako kung ano yung nagaganap.
Pero pag silip ko,
Sa kasamaang palaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaad.
Si Jhane na pinakamamahal ko, ayun kayakap si William na kaagaw 'ko. -_____-
Pero hindi naman talaga "KAAGAW" yung tawag ko dapat sakanya.
Wala naman kasing kompetisyon na nagaganap saming dalawa pagdating kay Jhane eh.
Wala eh, lamang naman talaga sya sakin.
Wala akong magawa para mahigitan o kahit nga mapantayan manlang si Wliiam. #WORSTFEELING
NAKAKAUMAY YUNG NAKIKITA KO. -____-
Kayo kaya yung makakita ng ganung scene. Yung mahal nyo kausap yung mahal nya tapos ang saya saya pa nila. ANG SAYA MO DIN DIBAAAAAA? PUT TANG IN A GLASS.
Sorry mga brad ah? Ang sakit lang naman kase talaga.
Dahil papunta naman dapat akong Canteen, didiretso na talaga ko.
Pampatanggal badvibes.
Lakad.
Lakad.
Lakad.
Lakad.
Lakad.
Lakad.
Lakad.
Lakad.
*bugsh*
"Ano ba?" Pasigaw kong nasabi pero bigla akong napatahimik.
"Ay sorry, Mark. Sorry talaga. Hindi ko sinasad..."
Hindi ko na sya pinatapos magsalita tas bigla akong nagsalita.
"Wala yun. Wag kana mag sorry. Ako nga dapat mag sorry eh. Nasigawan kasi kita. Ahm, tara sa Canteen?" Sinabi ko yun sa sakanya with my sweetest smile I can give to a girl.
Ang ganda nya ngayon. <3 Pero eto talaga yun ih.
That feeling when your crush's eyes meet with yours and suddenly you pretend you dont care but deep inside it's all fireworks!!
Sino ba yung nakabungguan ni Mark? Sa tingin nyo? Continue reading, Loves <3
