💙 Crystal Ailesi ile görüşmeyeli uzun zaman olmuştu. Umarım seversiniz!! İyi geceler!!💙💙
Süratli bir şekilde üzerlerine gelen arabanın gözleri kör edecek farı ile Jimin, Minji'yi çekerek arabanın altında kalmaktan kurtararak yere düştüler. Minji acıyan ve toz olmuş kolunu sirkelerken ani frenle duran araca baktı. Araçtan sinirle inip Jimin ve Minji'nin önünde durdu. Elini Jimin'e uzatarak;
- Gidelim.
Şaşkınlıkla uzatılan ele bakakalan Jimin elini yavaşça uzattı. Karşında ki kişi o eli kavradığında olduğu yerden doğruldu o el yardımı ile. Hala şaşkınlık içerisindeydi.
-Atla!
Eli bırakıp arabayı işaret etmişti. Minji öfkeyle bakıyordu her ikisine de ve o kaybeden asla olmayacaktı. Jimin denileni yaparak arabaya bindi. Kapısının kapanması ile hızla gaza basılan araçla birlikte kapalı otoparkdan uzaklaştılar. Sessiz bir şekilde araç ilerlerken masumane bakışları ile yan tarafında aracı süren kişiye.
- Konuşmayacak mısın?
Elini direksiyondan çekip önüne dökülen saç tellerine doğru geriye doğru taradı. Derin bir nefes alarak.
- Elimi sana uzattığım için umutlanma hala sana inanmıyorum.
Jimin dudaklarında küçücük bir gülümseme oluşmasına izin verirken.
-Tamam.
Sırıtırken yolu izliyordu. Bu onun için küçük de olsa bir gelişmeydi.
■■■■■■
Yer : Depo
Gözlerini daha yeni açan Minkyu etrafına baktığında araba lastiklerinden başka bir şey görmüyordu. Ellerini hareket ettirdiğinde bağlı olduğunu farketti. Elinde ki zincirle ve siyah kıyafetlere bürünmüş, yüzünün tamamını maske ile kapatarak havalı bir şekilde içeri giren adama baktı. Korku dolu bir ses ile
-Kimsin sen?
Ses o kadar donuk ve titretici bir sesdi ki sadece o sesi duymak Minkyu için yeterince ürperticiydi. Soğuk bir ses ile karşılık almıştı.
- İnan kim olduğumu bilmek istemezsin.
Minkyu yüzünde maske olan adamı çözmek istiyordu, en azından gözlerini içine baksa en azından düşüncelerini okuyabilecekti. Lensleri hala gözlerindeydi çünkü. Etrafında elinde ki zinciri sallayarak yürüyordu. İkinci turda zinciri boynuna dolayarak sıktı. Minkyu zor nefes alarak dilini dışarı çıkarmıştı. Bağlı olan elleri ile kurtulmayı umut edercesine bedenini yukarı kaldırarak zincirden kurtulmaya çalışıyordu. Kulağına eğilerek fısıltı şeklinde konuşuyordu.
- Ölmek istemiyorsan dediklerimi harfi harfine yerine getireceksin! Duyuyor musun beni?
Boynunda ki zincirin sıkılığından başını onaylar anlamda salladı.
Zinciri boynundan çeken maskeli adam.
- Güzel.
■■■■
Akşam saatlerine doğru apartmanın otoparkına gelip durarak.
- İn hadi.
Bu soğuk ve mesafeli sesten rahatsız olan Jimin.
- O kadar soğuksun ki üşüyorum.
Diyerek elleri ile çapraz bir şekilde kollarını ovuşturdu. Arzu onun bu haline gülmemek için dudaklarını birbirine bastırdı. Jimin gülümsemek isteyen ancak kendini tutan kadın karşısında arabanın kapısını açıp ayağını dışarı çıkardığında.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Crystal snow
FanfictionBTS üyelerinin de içinde bulunduğu Geçmiş de yapılan hataların gelecekte nasıl bir hâl aldığını ve sırlarla dolu hastane çatısı altındaki hikayemize göz gezdirmek ister misiniz ? 🍀☄🌟
