Crystal snow

ben oynamayı sevmem.

olanlar sadece bir şakadan ibaret olmalıydı, hayır olmalı değil sadece bu olması gerekiyor yani bir şaka olması gerekiyor. Birisi çıkıp  bu 1 nisan, sana şaka yaptık! Hadi gül. demesi gerekiyordu.

Elini saçlarından geçirirken telefonu eline aldı ve arkadaşı hoseok'un ismine tıklayarak bir arama başlatmıştı sabırsızca. Ortada bir şeyler dönüyordu ve bu hiç iyiye yoracağı cinsten değildi.

Aldığı yıllık izni boyunca neler olmuştu?

Park jimin hastanenin başına geçmişti?

Ama nasıl?

Kim seokjin ne demişti bu duruma?

Shi hyuk neredeydi?

Minkyu'ya ne olmuştu?

Minji ile jimin'in arasında ne vardı?

Dilara nasıldı?

Aklında cevaplanmayı bekleyen bir sürü soru vardı ama nefesi daralıyordu, her şey aşırı fazlaydı.. hem de fazlasıyla   tekrara aldığı aramalar sonucunda çalan bir santral ve açılmayan telefonlar aramalar vardı. Sesli nefes verdi, şimdi gidip ameliyata girmeliydi, onun hastasıydı, sunmi de kimdi?

Ameliyat başlayalı yaklaşık 10 dakika olmalıydı, hasta yakınlarını gördü kapının önündeki ve karşısındaki sandalyelerde oturan. Burnunu çekti seslice, dağılmıştı kalbi çok hızlı atıyordu. Yaklaşık 1 haftadır ilacı kullanıyordu, denek olmayı kabullenmişti, taehyung bu 2 hafta süresince mesajlar dışında rahatsız etmemişti. Genelde mesajlar

Nasılsın?

Bir sorun yok değil mi?

Senin yerine sunmi bakıyor, endişelenme her şey yolunda.

Gibi mesajlardı. Bir haftadır arkadaşlarından da ses yoktu. Kendini yalnız hissetti, gözleri doldu anında. Ne ara bu kadar terkedilmişti?

Ayakları her ne kadar ameliyatın yapıldığı odaya gitmek istese de ani bir kriz sebebiyle hastayı riske atabilirdi.. bir de olan o kadar belirsizlik üzerine oraya giderse ve park jimin dediği gibi işine son verebilirdi. Omuz silkip odasının yolunu tuttu, taehyung çıkınca hasta hakkında bilgi alabilirdi.

Odasının kapısında bekleyen orta yaşlı bir kadınla durdu, merakla kaşlarını çatarken temizlediği boğazıyla konuştu.

" Merhaba, birini mi arıyorsunuz? "

Orta yaşlardaki kadın en samimi gülümsemesi ile döndü doktora.

"evet aslında hayır. Taehyung için gelmiştim, ameliyattaymış onu bekliyordum."

Boğazına bir yumru oturmuştu, gözlerini kaçırdı güzelce gülümseyen kadından. Niye kötü hissediyordu ki? Bu hikayede en çok taehyung mutlu olmayı hak ediyordu.

"ameliyat uzun sürebilir, içeride bekleyin isterseniz hem kahve içeriz."

Orta yaşlardaki kadın gülümsedi.

"tabii isterim, taehyung'un asistanlığını yaptığı doktorla."

Arzu, kapının kilidini çevirip defalarca kez gördüğü kadın içeriye davet etmişti.
iki kahve söylerken kadına dönerek tebessüm etti.

" kendimi tanıtmayı unuttum, Cho Hee. "

Uzatılan eli sıkıp memnun olduğuna dair bir şeyler mırıldandı. Kadın gayet iyiydi.. gerçi ne aradığını da bilmiyordu.

"um, biraz özel olacak ama taehyung ile aranızda-"

"Hayır hayır, sorun değil. Bizimki biraz ailevi oldu. Ailelerimiz bayağı yakın birbirine ve haliyle bekar çocuklarını da evlendirme düşüncesi ile yola girdiler. "