Vanessa (SGSeries6)

Chapter Seven

It was a wrong move that she let herself fall again to Gideon. Hindi naman kasi iyon mangyayari kung hindi niya hinayaan ang sarili niya na mahulog ulit kay Gideon. She was fine without him. She can function well without Gideon. She was fine... but that was before.

Nang malaman niyang naaksidente si Gideon, sumama siya sa Papa niya paluwas ng Metro. How selfless could she be? She was still thinking about Gideon kahit na si Gideon ang rason kung bakit wasak siya ngayon. Hindi niya muna pinansin ang puso niyang sawi, mas inuna niya ang kapakanan ni Gideon. Mas magiging magaan lang ang kanyang pakiramdam kapag nakita niya na ang kalagayan ni Gideon.

Her father told her that Gideon was just fine. May natamo lang itong mild injuries. Hindi niya alam kung paano nakakuha ng chopper ang Papa niya para ihatid sila sa Metro. Wala siyang maintindihan.

"This is owned by one of Gideon's friends. Hindi basta-basta ang mga kaibigan ng kuya mo." Anang Papa niya.

Hindi siya kumibo. Tahimik lamang si Vanessa sa buong durasyon ng biyahe. Malipas ang ilang oras ay nakarating na sila sa Metro. Nag-landing sila sa isa sa pinakamalaking ospital sa Metro. Her father said thank you to the pilot before they headed their way to Gideon's room.

Kinakabahan si Vanessa. Ramdam niya ang pamamasa ng kanyang kamay habang lulan sila ng elevator.

"W—What exactly happened?" mahinang tanong niya sa kanyang ama.

Her father was holding her. Hindi siya pinapakawalan ng Papa niya. She doesn't know if her father is aware of what she is feeling towards Gideon.

"He visited his late wife. It is Rochelle's death anniversary. Sabi ng mga witness ay papalabas na si Ricos ng sementeryo ng may bumangga sasakyan nito. Nayupi ang sasakyan ni Gideon. Nawalan siya ng malay. Your mother just called earlier, informing me that Gideon is already stable." Bakas sa mukha ng kanyang ama ang pag-aalala para kay Gideon. Her Papa loves Gideon so much.

When they heard the elevator sound, naunang lumabas ang ama ni Vanessa papunta sa isang kwarto. Her father knocked three times before he turned the knob and pushed the door to open. Vanessa was feeling nervous and at the same time worried for Gideon. Kailangan niya lang tignan si Gideon para masiguro niya na okay lamang ang binata bago siya tuluyang umalis.

Nang makapasok si Vanessa sa kwarto ni Gideon, kaagad na tumayo ang kanyang Mama Rose para yakapin siya, ganoon na rin ang Mama ni Gideon.

"Are you okay, hija?"

Tumango siya sa kanyang Mama. She was just looking at Gideon. He was sleeping while he has this tube in his mouth. She thought that it was just a mild injury pero...

"Ma..." tawag niya sa Mama Rose niya. Her Mama Rose caressed her back, trying to comfort her.

"He will be okay. Any moment from now gigising na siya." The cracking voice of her mother gave her the idea that she was just lying to her. Akala niya ay hindi malubha pero bakit nagkaganito si Gideon?

"Hindi siya o—okay..." Vanessa's voice was trembling. Lumapit siya kay Gideon at ginagap ang kamay ng binata. Nasasaktan siya sa mga katotohanan na mahal pa rin ni Gideon si Rochelle pero mas nasasaktan siya sa kalagayan ngayon ng binata.

"He will recover, hija." Lumapit ang Mama ni Gideon at yinakap siya nang napakahigpit. "Your kuya is a strong person. He can surpass this."

Gusto man niyang paniwalaan sila, hindi niya magawa. She will feel relief if Gideon will even lift a finger. Pinunasan niya ang kanyang mga luha at tinapik ang balikat ng mga babaeng nakayakap sa kanya.

"He is strong..." Hindi niya alam kung paniniwalaan niya ba ang sarili niya. "He can surpass this." She swallowed the lump on her throat. Kumawala siya sa yakap ng Mama niya at ng Tita niya.