ျပတင္းေပါက္ကိုဖြင့္လိုက္ေတာ့
ခ်က္ခ်င္းဝင္လာသည့္ေလျပင္းတစ္ခ်က္ေႀကာင့္
သူ႔ကိုယ္ေလးတုန္ခနဲၿဖစ္သြားရသည္။
မနက္7နာရီရွိေနျပီျဖစ္ေပမဲ႕
အခုထိပတ္ဝန္းက်င္ဟာ
ျမဴေငြ႕တို႕ရစ္သိုင္းထားသျဖင့္
ေနေရာင္အလင္းမထိုးေဖာက္နိုင္ေသး...
ေဆာင္းနွင္းရဲ႕အေငြ႕အသက္ကို
ခံစားခ်င္လာတာမို႕
ၿပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတက္ထိုင္ကာ
မ်က္လံုးတို႕ကိုစံုမွိတ္ပစ္လိုက္ေတာ့
ေပၚလာတာက
ကိုကို႕ပံုရိပ္...
လူကိုယ္တိုင္ေတြ႕ေနႏိုင္တဲ႕အေျခအေနမွန္း
သိပါေသာ္လည္း
နွလံုးသားမွဖန္တီးေပးသည့္ကိုကို႕ပံုရိပ္ေလး
ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္စိုးသျဖင့္
မ်က္လံုးမဖြင့္မိ...
ေအးစက္စက္ေလထုဟာ
အေဆြးဓာတ္ကိုပါ
သယ္ေဆာင္ေပးေလသလားမသိေပမဲ႕
က်ေတာ္ကေတာ့
ကိုကို႕ကိုလြမ္းေနမိျပီ...
ဘယ္ေလာက္ေတာင္လြမ္းေနမိလဲဆိုရင္
ကိုကို႔ကိုယ္သင္းရနံ႕ေလးကိုေတာင္
အျပင္မွာတကယ္ရေနမိသလို...
ကိုယ္သင္းရနံ႕ေလးကို
ပိုတိုးလို႕ရခ်င္တာမို႕
အသက္ျပင္းျပင္းရွဴလိုက္ရင္းက
ရုတ္တရတ္ေႏြးခနဲၿဖစ္သြားေသာ
ကိုယ္ေႀကာင့္လွည့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့
သူ႕ကိုယ္ေပၚ
အေႏြးထည္ေလးလႊမ္းျခံဳေပးလာသည့္ကိုကို...
အေရွ႕အရပ္မွ
့္ေနေရာင္ဟာ
ျပတင္းေပါက္ကတဆင့္
ကိုကို႕မ်က္နွာဆီၿဖာက်လာေတာ့
သူေနမင္းရွိရာဘက္ကို
လွည့္မ်က္ေစာင္းထိုးပစ္လိုက္သည္။
ဘယ့္နွယ့္သူေတာင္မနမ္းရက္ေသးတဲ႕မ်က္နွာေလးကို
ေစာေစာကမွထြက္လာတဲ႕
ေကာင္ကမ်ား
ဦးဦးဖ်ားဖ်ား
Sunkissလာေပးေနေသး...
''ကေလးလဲမဟုတ္
ျပတင္းေပါက္ေပၚတက္ထိုင္ေနရလားSehunရယ္
မေတာ္လိမ့္က်ေနမွျဖင့္
ေလကလဲဒီေလာက္တိုက္ေနတဲ႕ဟာကို
သြား...
ကုတင္ေပၚေႏြးေႏြးေထြးေထြးျပန္လွဲေနေတာ့''
စိတ္ပူေနသည့္ေလသံေႏြးေႏြးေလးေႀကာင့္
ျပံဳးမိရင္း
ကိုကို႕စကားကိုတေသြမတိမ္းနားေထာင္လိုက္သည္။
YOU ARE READING
My Polaris//Completed //
Romanceကမ႓ာေပၚကအရာအားလံုးကို ကိုကိုသိစရာမလိုပါဘူး ကိုကိုကက်ေနာ့္အခ်စ္တစ္ခုတည္းကိုပဲသိေပးရင္ရၿပီ
