Chapter:20

2.4K 233 16
                                        

(Zawgyi+Unicode)

ထြက္လာတဲ႕ေခ်ြးစတခ်ိဳ႕ကို
လက္နဲ႕သာဖယ္သုတ္လိုက္ရင္း
ဆိုဖာေပၚအားရပါးရထိုင္ခ်လိုက္သည္။

အေမာေျပလိုေျပာျငား
က်င့္သားရေနေသာ
မ်က္လံုးတို႕က
တစ္ဖက္ကခံုေလးေပၚေရာက္သြားခ်ိန္
ထိုင္ခံုအလြတ္တစ္လံုးသာေတြ႕ရသည္။

လူမေတြ႕ရလည္းကိစၥမရွိပါဘူးဖုန္းဆက္လို႔ရသားပဲ
အနည္းဆံုးအသံေလးႀကားရ…ႀကားရေပါ့

ဖုန္းေလးကိုဖြင့္
Dial No.1ကိုနွိပ္ျပီးေခၚေတာ့
သူ႕Oasisေလးက
ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပေရာက္ေနပါသည္တဲ႕

ဟူး…
ေလပူတစ္ခ်က္မႈတ္ထုတ္မိသည္။

အင္း…ဟုတ္သားပဲ
ကိုကိုကဒီေန႕
Chanyeolခိုင္းထားလို႕
နယ္ဘက္သြားျပီးစက္ရံုစစ္ေဆးေနရတာဆိုေတာ့
Lineမမိဘူးေနမွာ

မနက္ခင္းကတည္းက
သူေရာကိုကိုေရာ
အလုပ္ေတြရႈပ္ေနတာမို႕ကိုကို႕မ်က္နွာေလးကို
မေတြ႕ရတာ6နာရီေတာင္ရွိေနျပီ

လြမ္းပါသည္။

ကိုကို႔ကို.…

သူAccidentျဖစ္လို႕အနားယူေနတဲ႕အခ်ိန္ေတြ
တုန္းက
တစ္ေနကုန္နီးပါးကိုကို႕အနားေနေနရတာမို႕
လြမ္းတဲ႕ဒဏ္ကို
Sehunမခံစားခဲ႕ရပါ

အခုေတာ့အလုပ္လုပ္တဲ႔အခ်ိန္
နာရီပိုင္းေလာက္ခြဲရတဲ႕6နာရီဟာ
Sehunအတြက္ေတာ့
6ကမ႓ာေလာက္ႀကာေနသလိုလို

ဒုကၡပါဘဲ.…
ဒီလိုသာဆိုရင္ေတာ့
ကိုကို႕ကိုလြမ္းေနရတာနဲ႔
သူအလုပ္ေတာင္ေျဖာင့္ေျဖာင့္
လုပ္နိုင္ပါ့မလား…

ဒါမွမဟုတ္ကိုကို႔ကိုပဲအလုပ္ထြက္ခိုင္းျပီး
သူ႕ေဘးနားထိုင္ခိုင္းထားရင္ေကာင္းမလား

ဒီလိုအခ်ိန္မွာကိုကို႕ကို
Sehunအရုပ္ေလးတစ္ရုပ္ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။

ဒါဆိုသူဘယ္သြားသြားအိတ္ထဲထည့္ျပီး
ေခၚသြားလို႕ရမွာ

ခက္သည္က
Sehunခ်စ္တဲ႕ကိုကိုဟာ
အရုပ္ေတာ့အရုပ္ပါပဲ
ဒါေပမဲ႕အလုပ္လုပ္ရတာကိုႀကိဳက္တဲ႕
စက္ရုပ္ျဖစ္ေနတာ…

နာရီႀကည့္ေတာ့
12နာရီကြက္တိ…

ထမင္စားနားခ်ိန္

My Polaris//Completed //Where stories live. Discover now