[Zawgyi
Unicode below]
''ေကာင္းကင္ယံထက္
ေတာက္ပတင့္တယ္
ႀကယ္ပင္လယ္ထဲတဝဲလည္လည္
ႀကယ္အစင္းေပါင္း
သိန္းသန္းခ်ီလည္း
ႀကယ္တစ္ပြင့္သာ
ခူးထည့္ကာရယ္
ရင္မွာထာဝရသိမ္းထားခ်င္တယ္
ခ်စ္ေသာကိုယ္ပိုင္ႀကယ္
ခင္ဗ်ား...ဘယ္ဆီဝယ္...''
ေလးေလးနက္နက္ေရရြတ္လိုက္မိေသာ
စကားစုတခ်ိဳ႕ရဲ႕အဆံုးမွာေတာ့...
''အား...အား...
နာတယ္ကိုကိုရဲ႕...
ဘာလို႔လက္ကိုလိမ္ဆြဲတာလဲ''
မ်က္ေစာင္းမမည္ေသာမ်က္ေစာင္းထိုးကာ
ဖန္ခြက္နွစ္ခြက္ကို
ေဆာင့္ခ်လိုက္ပါေသာ
က်ေနာ့္ခ်စ္သည္းညွာ...
''ေျပာစမ္းပါဦး
ဘယ္ကိုယ္ပိုင္ႀကယ္ကိုမ်ားလိုက္ရွာေနတာလဲ
ဒုဥကၠဌႀကီးရဲ႕...''
တကယ္သဝန္တိုတာလဲမဟုတ္ပါဘဲ
တမင္တကာစူေထာ္ထားပါေသာ
ကိုကိုဟာ
လေရာင္ေအာက္မွာ
သိပ္လွေနပါသတဲ႕...
''က်ေနာ္ကဒီအတိုင္း
ကဗ်ာဖတ္ရင္းမာန္ပါသြားတာကို''
''ငါ့လဲေပးဖတ္စမ္းပါအဲ႔ကဗ်ာကို...''
သူ႕လက္ထဲမွကဗ်ာစာအုပ္ကို
ဆြဲလုယူေနပါေသာ
ကိုကို႕ခႏၶာငယ္ေသးစုစုကို
သူ႕လက္တစ္ဖက္တည္းနွင့္ေပြ႔ခ်ီရင္းေပါင္ေပၚတင္လိုက္ေတာ့စူးခနဲထြက္လာပါေသာအသံ...
''အား...Oh Sehun
လႊတ္ေပး...
ငါမႀကိဳက္ဘူးလို႕....
ဖယ္စမ္း...''
လက္သီးဆုပ္မ်ားႏွင့္သူ႔ရင္ဘက္ကို
ထုရင္းရိုက္ရင္း
သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွ
ရုန္းကန္ေနေသာ
ကိုကိုဟာ
ေယာက်္ားေလးတစ္ဦးေပမို႕
အားကမေသးလွ...
သို႕ေသာ္
ျဖဴနုနုလက္ဆစ္ေလးေတြဟာ
အားသံုးေနရတာမို႕
နီရဲလာေလေတာ့
သူ႔မွာသက္ျပင္းခ်ျပီး
လက္ေလးနွစ္ဖက္ကို
အတင္းမရမကဆုပ္ကိုင္လိုက္ရသည္။
''ေတာ္ျပီေလ
ကိုကိုရယ္...
ကိုကို႕လက္ဆစ္ေတြနီေနျပီ...''
လက္ဆစ္ကေလးကို
ဖြဖြပြတ္ေပးလိုက္ျပီးကိုကို႔
ေသာက္ရွဴးႀကယ္တစ္စံုနွင့္
ဆံုေအာင္ႀကည့္ရင္း
YOU ARE READING
My Polaris//Completed //
Romansaကမ႓ာေပၚကအရာအားလံုးကို ကိုကိုသိစရာမလိုပါဘူး ကိုကိုကက်ေနာ့္အခ်စ္တစ္ခုတည္းကိုပဲသိေပးရင္ရၿပီ
