🌼အပယ်ခံသက်သက်🌼

🌻Part_10🌻

🍃အပယ်ခံသက်သက်🍂

(Unicode)

ကျနော်  ကျောင်းရောက်တော့ Xiao Luပင်ရောက်နေပြီ
တယ်ဟုတ်ပါလား ဟုပင်တွေးလိုက်မိသည်.. သူက ကျန်သေးတဲ့စာနှစ်ပုဒ်ကို တစ်ယောက်တည်းစဉ်းစားနေပုံပဲ  ခေါင်းကုပ်ဖင်ကုပ်နှင့်  မျက်မှောင်ကလည်းကျုံ့လျှက် ပါးစပ်ကလည်းပွစိပွစိနှင့် ဘာတွေရွတ်နေလည်းမသိ  စာစဉ်းစားတာကို စိတ်အားအတော်ထက်သန်နေပုံပဲ.... ကျနော် လည်း Xiao Lu ဘေးကျနော့်ခုံဆီကိုသာ မြန်မြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်..  ကျနော်လည်းလွယ်အိတ်ခုံပေါ်တင်ပြီး ကျန်သေးတဲ့ပုဒ်စာကိုတွက်ရန် စာအုပ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတွက်တာဘယ်အထိရောက်ပြီလဲ စောင်းကြည့်လိုက်သည်....

" ငိ.. Xiao Lu "

ကျနော် သူ့စာအုပ်အားလှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်မှာပဲ ကျနော့်အတွေးတွေ တက်တက်စင်အောင် လွဲပါတော့သည်..

" Yarr!!!  Xiao Lu  !!!!"

ကျနော်လည်းစိတ်တိုတိုနှင့် ပိတ်အော်လိုက်သည်.

" Wae?  "

" မင်းအဲ့တာ ဘာလုပ်နေတာလဲ!!  အမ် "

" စာတွက်မို့ မင်းကိုစောင့်နေတာလေ!! "

အောင်မာ အောင်မာ  သူကတောင်ပြန်အော်နေသေးတယ်
သူ့စာအုပ်မှာ စာနှင့်တူသည့်စာလုံး တစ်လုံးမှမရှိ  လူနာမည်တစ်ခုကိုသာ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ရေးနေသည်..  သေချာတာတော့ တစ်ယောက်ယောက်နှင့် ရန်ဖြစ်လာပြန်ပြီထင်တယ်..

" ဘယ်သူနဲ့ ဘာဖြစ်လာပြန်ပြီလဲ "

" Oh Sehun!!!! Oh Sehun!!!   Oh Sehun!!!!!! "

" အယ်  သူနဲ့နောက်ထပ်ရန်ဖြစ်ပြန်ပြီလား  ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

Oh Sehun ဆိုသူကိုကျနော်သိသည်.. Xiao Lu က ကျနော့်ကိုသူ့အကြောင်းတွေအကုန်ပြောပြထားသည်.. သူ့အကြောင်းတွေထဲကမှ  Oh Sehun ဆိုသူနှင့်လည်း နည်းနည်းကလေးမျှ မတည့်ကြောင်း လုံးဝလုံးဝကြည့်မရကြောင်း အလွန်အင်မတန်  အမြင်ကပ်ဒေါသငယ်ထိပ်ရောက်ရကြောင်း  Oh Sehun မျက်နှာကိုမြင်သည်နှင့်  ဆွဲကုပ်ပစ်ချင်ကြောင်း  သို့လောသို့လောချစ်ကြည်ရေးတွေကို ကျနော်သိထားသည်....
ပြီးတော့ နေသည်ကအိမ်ချင်းကပ်လျှက်ဆိုလားပဲ...